terug

VERKIEZINGEN op CURAÇAO: 30 sept. 2016

Door redactie op woensdag 21 september 2016

‘Een Stap dichter bij of verder af van Georganiseerde Misdaad?’

Verkiezingen_2016Bij elke verkiezing rijst bij mij de vraag in hoeverre de deelnemende politieke partijen zich bewust zijn van de problemen die zij zullen moeten oplossen en de complexiteit hiervan. Die vraag dwingt zich bij me op omdat de populistische verklaringen van veel politici niet bepaald getuigen van een weldoordacht plan van aanpak, noch van enig benul van de kosten die daarmee gemoeid zijn.
Veel erger is de afhankelijkheid van sommige partijen van de financiële bijdragen voor hun campagne van verdachte figuren, waarvan sommigen zelfs al eerder met de justitie te maken hebben gehad.
De huidige coalitie die na 30 september al of niet vervangen zal worden door een andere combinatie van partijen, is niet bepaald populair, omdat zij de financiële chaos van de regering die in 2010 tot stand kwam moest oplossen door een strak financieel beleid, waarbij diverse uit de hand gelopen zaken, zoals Aqualectra, BOO, Refineria di Korsou en het spoorloos verdwenen 250 miljoen gulden, recht getrokken moesten worden!
Dat de ‘onderwereld’ thans ook in de ‘bovenwereld’ rondwaart is een veel besproken feit, waarbij in de roddel circuit zelfs namen worden genoemd van deze of gene geldschieter!
Waar ik mij helemaal zorgen over maak is het feit dat een zeer hoog geplaatste ambtenaar mij heeft toevertrouwd dat wat ik in mijn eerste roman –‘Verkiezingsdans’ – heb beschreven m.b.t. corruptie, benoeming van incapabele familieleden en vrienden in hoge posities, connecties met en beïnvloeding van de onderwereld in het overheidsapparaat, een realiteit is geworden, die niet onderdoet voor de inhoud van mijn eerste roman.

Ofschoon ‘Verkiezingsdans’ een gefantaseerd verhaal is, hebben veel lezers en ook de uitgever mijn roman ‘profetisch’ genoemd vanwege de moord van Helmin Wiels, die ettelijke jaren na de publicatie van mijn roman plaatsvond. De trieste tegenstelling tussen mijn roman en de werkelijkheid is, dat in ‘Verkiezingsdans’ de criminele politicus wordt geliquideerd, terwijl in de Curaçaose realiteit Helmin Wiels, de belangenverstrengeling van sommige lokale ondernemers met de internationale maffia openbaar zou maken. Dit onderzoek is nog steeds gaande en alles wijst erop dat Wiels gelijk had.

Inmiddels neemt de criminalisering van ons land hand over hand toe, ondanks het veel strakkere beleid van de Ministerie van Justitie en de vele wetten die zijn aangenomen om deze ontwikkeling in te dammen.
Het feit dat de politieke leider van een populaire partij is veroordeeld tot een gevangenisstraf van 3 jaar vanwege financiële manipulaties en zijn straf heeft weten uit te stellen middels slim advocatenwerk, en het feit dat een parlementariër van dezelfde partij ook een veroordeling boven zijn hoofd heeft hangen, geeft te denken wat Curaçao te wachten staat indien deze figuren wederom in het parlement terugkeren, of zelfs de regering gaan vormen, met op de achtergrond de hierboven geschetste criminalisering van onze gemeenschap. Deze nachtmerrie is waarschijnlijker dan men denkt, gezien de bijna onuitputtelijke geldbronnen voor de dagelijkse propaganda voor deze partij op televisie.

Inmiddels zijn de problemen waar het eiland mee zit zeer ernstig:
een groeiend aantal werklozen tussen 14 en 24 jaar, waarvan het totaal nu ruim 7000 personen betreft;
groeiende werkloosheid onder de rest van de bevolking;
een afwachtende houding bij veel ondernemers vanwege het onzekere politieke klimaat, waardoor er weinig geïnvesteerd wordt;
een nauwelijks groeiende economie: minder dan 1%;
jeugd criminaliteit, die vaak zeer gewelddadig is en er weinig financiële middelen zijn en goed opgeleid personeel om dit probleem adequaat aan te pakken middels verplichte nascholing en wijkopbouwwerk;
falend ouderschap: 44% eenouder gezinnen, waarvan 93% de moeder aan het hoofd, waarvan meer dan 33% amper de lagere school heeft doorlopen;
verwaarloosde wijken, waar deze gezinnen verblijven en waar ook illegalen zich ophouden, die de werkloosheid onder de lokale bevolking in stand houden door illegaal werk te doen voor aanzienlijk minder dan het wettelijk voorgeschreven uurloon;
een onderwijs dat achter loopt op de snelle technische ontwikkelingen en een taalbeleid dat niet echt voldoet aan de eisen van een internationaal gerichte economie met een financieel centrum, een raffinaderij, een geografisch zeer gunstig gelegen eiland met uitstekende havens, die enorme mogelijkheden bieden voor technologische investeringen, gericht op de export markt;
het al jaren durende halve-dag-school concept is een ramp, gezien het veranderend beeld van het gezin, waarbij beide ouders of de alleenstaande ouder moet(en) werken en de meeste kinderen aan hun lot worden overgelaten bij gebrek aan voldoende professionele opvang.


Het bovenstaande is een samenvatting van de complexiteit van de problemen waarmee Curaçao te kampen heeft, waarbij de politieke verdeeldheid, gebrek aan kennis van veel politici, een onverwerkt slavenverleden dat nog steeds bepalend is voor veel sociaal-culturele ‘oneffenheden’, een enorme uitdaging inhoudt voor de leider die nog moet opstaan om een visie te bieden die de verdeeldheid weet om te buigen naar een gerichte en doorleefde eenheid voor een duurzame en rechtvaardige toekomst.

Joseph ‘Jopi’ Hart


Joseph (Jopi) Hart (Bonaire, 1940) was leraar Engels (Havo/VWO en
Universiteit van de Nederlandse Antillen). Na zijn pensionering wijdde hij zich volledig aan het schrijven.

Hij publiceerde:
- Entrega (2000), een gedichtenbundel in vier talen, en de romans
- Election Dance (2006; 2010) en Verkiezingsdans (2013)
- Kruispunt (2015)
- The Yard (2010) en Wooncirkel (2017


Reacties zijn gesloten