terug

Quito Nicolaas; Golven

Door redactie op woensdag 23 maart 2016

Quito Nicolaas (1955) is een Arubaanse dichter, schrijver en essayist. Nicolaas heeft een uitgebreide bibliografie, met tientallen boeken, bloemlezingen, essays en gedichten. Hij schrijft in het Nederlands én in het Papiaments, en is ook columnist en gastspreker.

Nicolaas is ook de bedenker van het ‘duo- gedicht’. Dat is een samensmelting van twee gedichten van verschillende auteurs, geschreven op verschillende tijdstippen en om verschillende redenen. Deze worden dan op het podium samengebracht.

Bruid Aruba
CucuisaCabishaQuito Nicolaas (San Nicolas, Aruba, 1955) vertrekt in 1972 naar Nederland om er Cultureel werk, Politicologie en Internationaal recht te gaan studeren. Hij debuteert als dichter in 1980 met het gedicht ‘E Dia di Mañan’ in Kontakto Antiyano. Na zijn studie (1981) werkte hij voor de Arubaanse overheid als ambtenaar. Drie jaar later besloot hij terug te keren naar Nederland. Hij verliet zijn ‘bruid’ Aruba met bloedend hart, maar moest het doen omdat het eiland hem cultureel te weinig te bieden had. In zijn poëzie klinkt zijn interesse voor politiek en de sociale ontwikkelingen in zijn geboorteland door.

Geen politiek dichter
Toch is hij geen politiek dichter maar veel van wat de dichter schrijft vraagt wel kennis van Aruba of de Antillen. De gedichten van Quito Nicolaas kenmerken zich door de hun toon. De dichter legt niets uit en verwacht dat de lezer begrijpt wat hij tussen de regels door vertelt.

Gedicht Golven
Een gedicht als ‘Golven’ wordt echt door golven gedragen. De tekst komt in beweging door de gedachten die Nicolaas er aan toevoegt. Als water dat golft, omslaat en terugstroomt. Quito Nicolaas refereert in dit gedicht naar zijn jeugd op Aruba, de aankomst in Nederland en de Caribische gewoonte om de navelstreng na de geboorte van een kind te begraven. Het een heel persoonlijk gedicht dat menig Antilliaan zal aanspreken.

Golven

Golven van klein tot groot
die mijn herinneringen dragen,

mij terugvoeren
naar tijden van overvloed.

Als kind van emigranten
heb ik mijn geluk onwetend ingeleverd

in ruil voor een schrale morgen,
zonder achterom te kunnen kijken.

Woest golven die mij nooit meer
naar de wieg hebben gevoerd

waar de eerste woorden klonken,
met de begraven navelstreng

roepend om mijn terugkeer
naar de grond die de herinneringen

aan mijn jeugd trillend naar binnen schrokte
en mijn gedachtegolven tegenkwam.

Quito Nicolaas
Uit: Als de aloë sluimert/Cucuisa cabisha (2015)

 

Lezing
Op zaterdag 26 maart geeft Quito Nicolaas een lezing over Papiaments in Wijkcentrum Dukenburg. Dit gebeurt op uitnodiging van de werkgroep Caribische en Aziatische Cultuur.

Datum: Zaterdag 26 maart 2016
Tijd: 12.50 uur - 16.00 uur
Plaats: Wijkcentrum Dukenburg, Meijhorst 70-39 Nijmegen


Reacties zijn gesloten