terug

Mijn hart ligt in Curaçao

Door redactie op zondag 14 december 2014

mijn-hart-ligt-in-curacaoVolgens Marjan, schrijver van ‘Een makamba in Tilburg’ delen 10.000 mensen in de Facebook-groep you know if you,ve lived in Curaçao if… positieve gevoelens voor Curaçao. Klopt dat? Na het verschijnen van het artikel hebben mensen inderdaad positief gereageerd. Hieronder een selectie van die reacties.

Ad Grooten
Heel herkenbaar! Ik dacht niet veel meer met mijn geboorte-eiland te hebben tot ik er zomaar eens op vakantie ging, toen ik 28 was. Mijn band met Curaçao bleek zo sterk dat het ene na het andere liedje uit mijn pen vloeide. Zeventien jaar later, nadat ik er nog vaak was terug geweest, resulteerde dat zelf in een compleet album, genaamd 'Eilandskind'. Daarmee dacht ik het heimwee een plekje te geven, maar nee; binnenkort ga ik weer!

Ton Coolen
Ik was 8 jaar lang vanuit Nederland naar Curaçao uitgezonden en heb er dus 8 jaar lang gewoond en gewerkt. Ik heb er een fantastische tijd gehad waar ik nu nog steeds, na 7 jaar weer in Nederland terug te zijn, met heel veel weemoed aan terug denk. Na mijn terugkomst had ik best een lange tijd heimwee en had een heel lange periode nodig om weer hier te wennen. Ik miste  vooral the way of life van Curaçao  waar mensen leven en laten leven en waar mensen met verschillende nationaliteiten, tradities, levensstijlen en godsdiensten op een prettige en ongecompliceerde manier met elkaar omgaan en samen leven. Na het artikel van Marjan te hebben gelezen kwamen er weer dierbare herinneringen in mij op. Om mijn heimweegevoel enigszins te temperen ben ik vanmiddag naar tropische winkel geweest en heb er 2 pastechis gekocht. Ze waren hopi dushi swa!

Tim van der Putten
De kriebels beginnen al als we net sxm voorbij zijn gevlogen. Je voelt de daling en dan zie je Curaçao in de glimmende Caribische Zee liggen. Het vliegtuig draait dan linksom over Westpunt. Coral Estate glijdt onder je voorbij. Je ziet de weg naar West met de zoevende autootjes. Tera Kora, Grote Berg, bijna en dan bam we landen. Dan gaat de deur open en slaat de warmte je tegemoet. De geur van het eiland, de kerosinelucht neem je voor lief. Je bent weer op dushi Korsou.

Lia van Eisden
Heel herkenbaar! Dit jaar voor het eerst in 38 jaar terug naar Curaçao. Ik ben daar in mijn jeugd opgegroeid. Heel herkenbaar, het ontheemde gevoel toen ik als 15 jarig meisje terug naar Nederland ging paste ik niet! Ander accent, voor mijn gevoel sprak ik prima Nederlands J. Na mijn schooltijd ging ik werken, trouwde, kreeg twee prachtige zoons, heb een superleuke baan, maar ineens was daar het gevoel; ik wil terug! Inderdaad waar komt het gevoel vandaan? Mijn zus was al een aantal jaren terug geweest en zei altijd, ik kom er thuis. Gek vond ik dat, tot afgelopen april toen ik op Hato naar buiten liep. Alles klopt, wat had ik nou zo gemist? De warmte, de geur, de lieve mensen, de herkenning, de natuur! Alles klopte! Alleen wat is alles veranderd vooral richting Willemstad. Richting Westpunt kreeg ik weer het gevoel van ja! Daaibooi, de Knip, Lagun, de platgereden leguanen (best zielig), de geiten, kortom herkenning! En wat maakt me nou zo gelukkig als ik daar ben??? Geen idee maar ik weet wel dat ik het komende jaar weer naar toe ga.

Karo de Jong
Ik heb er als kind gewoond (1995 tot 1999,) was negen toen ik terug ging naar Nederland. Heb altijd de drang om terug te gaan maar hoop het de komende jaren te verwezenlijken. Soms droom ik dat ik er ben. Ik mis het leven daar zo, al was ik zo jong, mijn hart ligt in Curaçao. Ik hoop ooit er of een vakantiehuis te kunnen kopen of er heen te emigreren maar eerst op vakantie erheen wanneer de financiën het toelaten en mijn vriend verliefd te laten worden op dit mooie eiland.

Lidy Marcelissen
In 1955 op Curaçao geboren. Op 12 jarige leeftijd in 1968 naar Nederland verhuisd. Pas in 1980 weer naar Curaçao terug gegaan. Dat was pas thuiskomen! Intussen gaan we steeds vaker terug, de tussenpozen worden steeds korter! Zeker, zoals overal niet altijd rozengeur en maneschijn maar ik ga nergens liever op vakantie. Ben blij dat ik daar geboren ben en me er nog steeds blij en welkom voel!

Flip van Duivenbode
In 1955 op Curaçao geboren en volgens mij in 1961 naar Nederland verhuisd. Pas in 1994 met mijn broers –ook geboren op Korsou- en onze kinderen met onze moeder voor het eerst terug naar onze geboortegrond. Mijn eigen herinneringen bleken bitter weinig te zijn maar het was wel een vertrouwd gevoel. Mijn kinderen hebben toen ook wat van mijn jeugd opgepakt. Oudste dochter werd watervrij op Nieuwpoort en mijn jongste dochter kreeg een stage op Curaçao in 2011 gedaan en ben toen langsgegaan. En weer dat vertrouwde gevoel. Ga ik nog terug? Ik denk het wel, we gaan sparen, want op Curaçao heb ik een waanzinnige jeugd gehad en die is/was zeer veel waard. Het heeft me immers gevormd. Bedankt Pa & Ma.

Yadira Witteman
Ook voor mij is het heel herkenbaar! Ik ben geboren op Curaçao en vanaf mijn twaalfde hebben we nog drie jaar op Sint Maarten gewoond. Het was wel erg wennen in Nederland. Mijn huid veranderde, mijn haarkleur. Het was wennen aan de andere mentaliteit en aan het andere niveau van middelbare scholing. Overstappen van de derde daar naar de vierde hier was een erg grote stap. Tot nu toe voel ik me geen echte Nederlander en ik krijg kriebeltjes in mijn buik als ik Papiaments hoor. Mijn spelling en grammatica zullen nooit zo goed worden als de gemiddelde Nederlander en mijn gevoel voor ritme (gelukkig) ook niet J. Ik ben helaas nog niet terug geweest naar Curaçao maar dat wil ik zeker doen. Naar Sint Maarten ben ik drie jaar geleden terug geweest maar dat was zo, ten nadele, veranderd dat het wat minder vertrouwd voelde.

Jully Bernardus
Wat een mooi stuk. Ik ben in 1972 in Kraamkliniek Rio Canario geboren en kom uit Suffisant. In 1986 naar Nederland gekomen. Tijdens mijn jeugd in Nederland had ik niet gevoel om naar Korsou te gaan. Tot 1999. Mijn hart is verloren. Er gaat geen dag voorbij dat ik geen heimwee heb naar mi pida baranka. Ik ga nu ook elk jaar terug. En wanneer ik weer vertrek, blijft een stukje van mijn hart achter.

Vertrek Curacao Hato


Reacties zijn gesloten