Door redactie op donderdag 17 september 2015
De vakantieperiode is voorbij. Wie in deze periode naar de Antillen is gegaan, deed dit per vliegtuig. Het is een verre vliegtuigreis en je doorkruist een aantal tijdszones. ‘Heb jij last van een jetlag?’ is een vraag die je dan vaak hoort. Maar wanneer heb je er het meeste last van? Als je aankomt op Curaçao of als je aankomt in Nederland? Een jetlag is de verstoring van het natuurlijke slaap/waakritme die optreedt wanneer iemand in korte tijd, bijvoorbeeld per vliegtuig, naar een plaats op aarde gaat waar het volgens de plaatselijke tijd aanzienlijk vroeger of later is dan op de plaats van vertrek. Doordat je op korte tijd een groot aantal tijdszones doorkruist, raakt je biologische klok (of bioritme) soms ontregeld. En dit kan voor onaangename neveneffecten zorgen. Wat is een jetlag? Ons 24 uur ritme van slaap en activiteiten wordt beheerst en gereguleerd door onze biologische klok in de hersenen. Dat is geen zichtbare tikker maar een gevoelsklok. Deze biologische klok wordt elke dag op tijd gezet door het daglicht en is aangesloten op het eind van je oogzenuw. Daar komen de signalen van licht en donker binnen waardoor je hersenen weten of het al tijd is om te gaan slapen of dat je nog wel een filmpje kunt kijken. Biologische klok raakt in de war Zo’n klok kan het moeilijk krijgen wanneer je naar een verre tijdzone vliegt. Je biologische klok verwacht duisternis maar krijgt een portie extra licht of andersom. Hierdoor raakt die klok in de war en dat kan soms een paar dagen duren. Daarnaast moeten ook je organen zich aanpassen aan de nieuwe situatie en tijd. Je al bijna slapende nieren en lever moeten ineens langer doorwerken. Dat zou jij waarschijnlijk ook niet leuk vinden en daarom gaan ze klagen bij je hersenen met als gevolg hoofdpijn, klachten in de maagstreek of somberheid. Jetlag symptomen en signalen Een jetlag kan je herkennen aan verschillende symptomen na een vliegreis. Het belangrijkste symptoom is extreme vermoeidheid. Dit kan zelf zo erg zijn dat je er ziek van wordt. Daarnaast kan je last krijgen van verschillende lichamelijk en psychische klachten zoals vermoeidheid, hoofdpijn, maagklachten, slechte concentratie, pijnlijke gewrichten en zelfs geheugenverlies. Hoe meer tijdzones je passeert, hoe meer last je kunt krijgen van jetlag symptomen. Niet iedereen heeft evenveel last van een jetlag Ongeveer driekwart van de reizigers heeft last van een jetlag, maar niet iedereen is even gevoelig voor de effecten daarvan. De ene persoon heeft het er moeilijker mee dan de andere. Er zijn mensen die na een goede nachtrust snel zijn aangepast aan het nieuwe ritme. Anderen hebben na een lange vliegreis soms wel dagenlang last van een jetlag. Over het algemeen geldt: hoe ouder, hoe minder last. Vrouwen hebben doorgaans iets meer last van een jetlag dan mannen. Je vliegt naar Nederland Mensen die naar het noorden of zuiden reizen, krijgen geen jetlag omdat ze geen tijdzones doorkruisen. Als je naar het oosten (bijvoorbeeld van de Antillen naar Nederland) reist heb je het meest last van een jetlag, dit omdat je bij elke doorkruiste tijdzone een uur verliest. Je vliegt naar de Antillen Bij het reizen naar het westen (bijvoorbeeld van Nederland naar de Antillen) krijg je wel een jetlag, maar omdat je bij elke doorkruiste tijdzone een uur er bij krijgt wen je meestal makkelijker aan het tijdsverschil. Maar een jetlag wordt ook veroorzaakt door een andere omgeving, andere gebruiken en door de opwinding van vakantie. De vliegreis om op een bepaalde bestemming te komen is bovendien een aanslag op het menselijk lichaam. Een paar dingen die je tegen een jetlag kunt doen · Geef zo min mogelijk gehoor aan je biologische klok. Kruip dus niet bij aankomst direct onder de wol als het nog middag is, maar probeer zo lang mogelijk wakker te blijven. Is het op de plaats van bestemming al avond, maar ben je nog niet moe? Ga dan toch gewoon naar bed. Je lichaam past zich op deze manier het snelst aan. · Blijf overdag zoveel mogelijk in daglicht, liefst in de felle zon. Je lichaam krijgt zo meer signalen dat het dag is, en zal minder snel in de slaapstand schieten. · Zorg ’s avonds voor een hele donkere kamer. Gebrek aan licht stimuleert het slaapproces in je hersenen. · Kun je ’s avonds de slaap echt niet vatten, dan kun je melatonine slikken. Dit stofje wordt door de pijnappelklier aangemaakt in de hersenen en zorgt ervoor dat je slaperig wordt. Melatonine in een pilletje heeft datzelfde effect. Slik melatonine ongeveer een half uur voor het naar bed gaan.
Door redactie op woensdag 26 augustus 2015
Regisseur Angela Roe is in Nederland. Haar documentaire Sombra di Koló draait in verschillende steden in Nederland. Op 30 augustus draait de film in Cinecitta in Tilburg. Een interview. Angela Roe is in Nederland (Amsterdam) geboren en heeft een Surinaamse moeder (opgegroeid op Curaçao) en een Nederlandse vader. Ze heeft 13 jaar in Castricum gewoond, 5 jaar in Tilburg en 13 jaar in Amsterdam. Maar zoals ze zelf zegt: “Ik ben geen kind uit de klei”. Want op jonge leeftijd al heeft Angela een passie met de wereld buiten Nederland. En voor ‘bruine’ mensen. “Als we naar het Tropenmuseum gingen, fantaseerde ik dat ik daar woonde”. Passie voor Curaçao Op jonge leeftijd gaat Angela op vakantie naar Curaçao. “Ik voelde me meteen thuis.” Het bleef niet bij deze ene keer. Een paar jaar later ging ze weer op vakantie. Ze vond het geweldig. Ze identificeerde zich met Curaçao; er was een klik. “Deze klik had ik niet met Suriname” vertelt ze. Na haar studie Antropologie besluit Angela op Curaçao te gaan wonen. Racisme Tijdens een vakantie op Curaçao krijgt Angela van haar tante te horen dat ze geen partner met donkere huidskleur mag meenemen naar huis. “Dat was uitermate schokkend voor me, om zoiets racistisch te horen.” Angela beseft dat huidskleur op Curaçao een belangrijke rol speelt in het dagelijks leven. Maar niemand praat er openlijk over. Angela besluit om er onderzoek naar te doen. Wat betekenen huidskleur en ras vandaag de dag? En wat is de relatie tussen ras en sociaal economische klasse? Racisme is gebaseerd op niks Angela stoort zich enorm aan racisme. “Het is eigenlijk gebaseerd op niks, op een willekeurig gekozen lichamelijk kenmerk. We maken onderscheid op huidskleur, maar dat had net zo goed op de kleur van onze ogen of de grootte van onze voeten kunnen zijn. Maar dat willekeurige onderscheid veroorzaakt zoveel onrecht, en zoveel pijn bij mensen… ”. Angela heeft in Nederland, Miami en op Curaçao gewoond. “In Nederland was ik de “Ander,” in Amerika was ik zwart (mixed race) en op Curaçao ben ik wit. Dus ras betekent overal iets anders. Als gemengd kind snapte ik nooit goed waar ik bij hoorde; ik was niet wit maar ook niet echt Caribisch. Het Amerikaanse label ‘mixed race’ gaf mij uiteindelijk wel rust. Ik wist nu wie ik was, een beetje van twee werelden, altijd er tussenin”. Voor iedereen Angela is nu bezig met haar PhD (doctorstitel) in Miami over hedendaags racisme op Curaçao. Naast haar dissertatie besloot Angela iets te maken wat voor iedereen (‘pa e pueblo’) toegankelijk is. Daarom koos ze voor een film. Omdat ze niks van filmmaken wist, nam ze contact op met de succesvolle Curaçaose filmmaker en producent Selwyn de Wind om haar te helpen. Selwyn besloot om het hele project te draaien. Later is ook filmmaakster Hester Jonkhout – ook van Curaçao - erbij gekomen; zij filmde ook, en editte de film. Zeg iets over kleur Voor het maken van de film ging Angela op zoek naar 30 mensen, afkomstig uit vijf hele verschillende wijken; plattelandswijk Barber, de beruchte onderstandswijk Seru Fortuna, volksklassewijk Otrobanda, middenklassewijk Janwé en bovenklassewijk Spaanse Water. De mensen die Angela koos, vertegenwoordigen de raciale meerderheid in deze wijken. Om zo spontaan mogelijke antwoorden te krijgen stelde ze eigenlijk maar één vraag: “vertel me iets over kleur”. Opluchting Inmiddels zijn er 34 voorstellingen in theater Luna Blou op Curaçao gedraaid, en 9 voorstellingen in o.a. de VS, Mexico, Suriname en Nederland. Na iedere voorstelling vond een nabespreking plaats. “De mensen waren heel enthousiast. Er kwamen vragen over de film. Waarom gekozen voor bepaalde wijken en waarom juist deze mensen? Maar de bezoekers vertelden vooral hun eigen verhaal. Mensen waren vaak opgelucht, merkten we. Eindelijk konden ze hun verhaal kwijt”. Mensen gingen ondanks het zware onderwerp toch met een glimlach naar huis. Blijven praten en luisteren Met de film hoopte Angela een discussie op gang te brengen om het taboe op kleur en ras te doorbreken. Dat is gelukt. “Dit is een belangrijk deel van de oplossing voor racisme denk ik; blijven praten en luisteren. Verhalen uitwisselen. Empathie en begrip krijgen en hebben. En vooral het onrecht zien. Dan komt de oplossing vanzelf”. Racisme staat niet op de politieke agenda Angela wil graag meer reikwijdte in de discussie. Bijvoorbeeld racisme en wetgeving. “Er is geen enkele politicus naar de film komen kijken. Ik wil de film graag aan het parlement tonen, dus daar werken we nog hard aan. Racisme staat momenteel niet op de politieke agenda op Curaçao. Men doet niets om het racisme te verminderen. Er is zelfs geen meldpunt discriminatie. Politici nemen racisme niet serieus”. Scholen en schrijvers Ook voor scholen valt er nog wat halen. “Ik heb subsidie geregeld om ruim 30 middelbare scholen uit te nodigen voor de film. Slechts 8 zijn er geweest. We werken eraan om meer interactie met scholen te krijgen. De 8 scholen deden ook mee met een prijsvraag over racisme. De opdracht was: “Verzin een constructieve oplossing tegen racisme.” Bijna honderd jongeren deden mee. Het zou geweldig zijn om jaarlijks zo’n prijsvraag te organiseren”. Ook wil Angela schrijvers van Curaçao uitdagen om iets met kleur te doen. Wat heeft de film met Angela gedaan Op de vraag wat de film met Angela heeft gedaan antwoordt zij: “De film heeft mij nederig gemaakt, dat ik zoveel mensen heb geraakt had ik nooit verwacht. Het is een cadeau dat mij aanspoort om verder te gaan. Want racisme bestaat op Curaçao. Dat blijkt des te meer uit de reacties van de mensen en de ervaringen die ze deelden. ‘Drecha rasa’ mag dan nog steeds normaal zijn op Curaçao, ik vind het niet normaal. Ik ga door”. Cinecitta presenteert een filmspecial met twee films. Wanneer Zondag 30 augustus om 11:00 uur Programma:  10:30 uur Ontvangst 11:00 uur Sombra di Koló (72 minuten) 12:12 uur O&A met de regisseur 12:45 uur Lunch met Caribische hapjes 13:30 uur Sensei Redenshon (119 minuten) 15:30 uur Einde Waar Cinecitta, Willem II straat 29, 5038 BA Tilburg Entree: € 19,50 all-in
Door redactie op woensdag 3 juni 2015
Op 1 juni 2012 is baat013.nl live gegaan. Drie jaar later heeft baat013.nl een solide positie verworven als informatiebron voor iedereen die op een andere manier met de Antillen of Aruba te maken heeft. De uitgangspunten van de site zijn de afgelopen jaren wel wat gewijzigd. Eerst was de rol en functie van Baat013 die van ‘beraad’. Later ging Baat013 door als communicatie- en mediaplatform. Ook de doelstelling werd aangescherpt: door een Antilliaanse bril mensen informeren over nieuws, cultuur en politiek. Over mensen De lezers van de website zagen in die drie jaar artikelen verschijnen over politiek, cultuur, nieuws, sport en verhalen van de eilanden. Maar in het laatste jaar verschijnen er meer artikelen over mensen. Wat doen zij en wat houdt hun bezig? Hieronder een overzicht van het laatste jaar: Delilah Eugenio weet alles over Food of Slavery Mildred Straker vertelt haar verhaal Maristella Martes portretteert ouderen Marjan van Wijngaarden houdt van Curacao Marvin Madera gaat terug naar Curaçao John Bernabela actief in het rolstoelbasketbal Elmus Da Costa Gomez en Tumbafestival 2015 Hermien Visscher en Marc Oldeman hebben een wijngaard op Curaçao Ireno Baranco en zijn gedachten Rose-Marie van Abeelen en Mariëta Emers krijgen een Koninklijke onderscheiding Gabi Ras en Chandni Dwarkasing doen aan slacklinen We horen graag jouw verhaal Heb jij ook je eigen verhaal of een onderwerp dat je met baat013.nl wilt delen? Neem contact met ons op!
Door Carmon op woensdag 20 mei 2015
In 2009 werd de Lionfish voor het eerst in de zee rond Curaçao gespot. Sindsdien is hij niet meer weg te denken. De vis heeft hier geen natuurlijke vijanden en eet de zee leeg. Hoe staat het nu mee en richt de vis nog steeds grote schade aan? De Lionfish is een prachtige vis om te zien. Het zijn gewilde aquariumvissen. Het verhaal gaat dat in 1992 tijdens een orkaan in Florida een aquarium werd verwoest en zes vissen in zee zijn beland. Deze zes zouden zich hebben voortgeplant tot de huidige plaag in de Caribische Zee. Want de Lionfish komt normaal helemaal niet voor in de Caribische wateren. Ze komen oorspronkelijk uit de South Pacific en de Indische Oceaan. Wat zijn de kenmerken van de Lionfish? het is één van de meest giftige vissen in de oceaan een steek bij een mens zorgt voor flink wat pijn, overgeven en moeite met ademen (over het algemeen niet dodelijk) ze planten zich voort als konijnen ze eten bijna alles dat in hun mond past (dus ook andere vissen) ze zijn nieuwkomers rondom Curaçao, dus andere vissen hebben geen idee dat de vis gevaarlijk is ze hebben geen echte natuurlijke vijanden Uitroeien gaat niet Echt uitroeien van de Lionfish lukt niet. Dus heeft men op Curaçao gekozen om op de vis te jagen. Duikers begonnen met het vangen van de Lionfish om het aantal te verminderen. Dagelijks gaan duikers van onder andere het Lionfish Elimination Team en Lionfish Scuba Dive Experience erop uit en vangen er soms wel meer dan 200 per dag. Per eind april zijn er 38.279 vissen gevangen. Vangen helpt Het vangen van de Lionfish werkt goed. Er zijn minder vissen rond Curaçao dan een paar jaar geleden. Op de plekken waar niet wordt gedoken zoals de Noordkust en op grotere diepte zit nog wel Lionfish, maar in ondiepe wateren zijn de meeste gevangen. Blijven vangen Toch kunnen de duikers niet stoppen met vangen. Door het vangen daalt de populatie maar verdwijnt de vis niet. Dus blijft het vangen noodzakelijk. Stoppen met vangen betekent dat de zee binnen enkele maanden weer vol zit. Een andere oplossing: opeten Een andere oplossing is dat we de vis opeten. De vis smaakt heerlijk en staat al bij veel restaurants op Curaçao op de menukaart. De vangst wordt niet weggegooid maar verkocht aan restaurants. Dus: hoe meer Lionfish we eten, hoe meer er wordt gevangen...
Door redactie op woensdag 13 mei 2015
In april presenteerde het Centraal Bureau voor de statistiek (CBS) nieuwe cijfers voor Caribisch Nederland. Met Caribisch Nederland worden Bonaire, Saba en Sint Eustatius bedoeld. Deze eilanden zijn sinds 10 oktober 2010 een deelgemeente van Nederland. De cijfers gaan onder meer over de leeftijd waarop moeders kinderen krijgen, het aantal tienergeboorten en de samenstelling van het huishouden. Leeftijd van de moeder bij geboorte Vrouwen in Caribisch Nederland worden met gemiddeld 25,2 jaar moeder. Vrouwen van Antilliaans/Arubaanse herkomst in Nederland worden met gemiddeld 25,9 jaar voor het eerst moeder. Vrouwen in Europees Nederland zijn gemiddeld 29,4 jaar wanneer ze voor het eerst moeder worden. Aantal tienergeboorten Het aantal tienergeboorten in Caribisch Nederland bedraagt 10 procent. Dat wijkt flink af van de rest van Nederland (1,3 procent). Vrouwen van Antilliaanse/Arubaanse herkomst in Nederland (6,8 procent ) zitten daar tussenin. Het aantal tienergeboorten onder vrouwen van Antilliaanse/Arubaanse herkomst in Nederland past zich geleidelijk aan, aan dat van alle vrouwen in Nederland. Eenoudergezin 38 procent van de kinderen die in 2012 in Caribisch Nederland werden geboren, kwam terecht in een eenoudergezinnen, vaak een alleenstaande moeder. Van de geboren kinderen in Nederland met een moeder van Antilliaanse/Arubaanse herkomst groeit 37 procent in een eenoudergezin op. Voor Nederland in totaal is dit aandeel veel lager namelijk 8 procent. Ongehuwd paar Verder valt op dat ongehuwd ouderschap voor vrouwen van Antilliaanse/Arubaanse herkomst (in Nederland) en voor alle vrouwen in Nederland nagenoeg overeenkomt, met ongeveer 30 procent. In Caribisch Nederland wordt slechts 15 procent van de kinderen geboren bij een ongehuwd stel. Gehuwd paar 38 procent van de kinderen in Caribisch Nederland groeit op bij een gehuwd paar. Van de baby’s in Nederland met een moeder van Antilliaanse/Arubaanse herkomst groeit 24 procent bij een gehuwd paar. Bij alle vrouwen in Nederland is het aandeel het hoogst: 56 procent. Overige huishouden Onder vrouwen in Caribisch Nederland komen andere vormen van huishoudens vaker voor dan onder vrouwen in Nederland totaal. Dat is ook zo onder vrouwen van Antilliaanse/Arubaanse herkomst. Het gaat dan vaak om een moeder en haar pasgeborene die inwonen bij de ouders (of de moeder) van de moeder.
Door Carmine Palm op woensdag 6 mei 2015
Prinses Beatrix heeft op Curaçao op 2 mei de tentoonstelling ‘Guera na Kòrsou’, oorlog op Curaçao, geopend. Met de expositie wil het eiland aandacht vragen voor haar rol tijdens de Tweede Wereldoorlog. Curaçao was vooral van belang door de levering van brandstof aan de geallieerden. De rol van Curaçao in de Tweede Wereldoorlog is niet bekend bij iedereen. Zelf weet ik van mijn moeder dat haar vader stuurman was op een olietanker. De tanker voer van Venezuela naar Curaçao. Mijn oma was altijd heel blij als opa weer thuis was want de tocht was heel gevaarlijk. En mijn vader vertelde dat ’s nachts de ramen geblindeerd werden zodat de Duitse onderzeeërs het eiland niet konden lokaliseren. Olie uit Venezuela Voor de olie, die uit het Venezolaanse meer van Maracaibo werd gewonnen, hadden de oliemaatschappijen havens en opslagplaatsen nodig. Venezuela en de oliemaatschappijen kozen voor Aruba en Curaçao vanwege de goede havens en politieke rust. En zo vestigde zich in 1918 De Koninklijke Olie Petroleum Maatschappij(KNPM)/Shell op Curaçao. Het kreeg de naam van de plek, het schiereiland Isla aan de haven van Willemstad. Olie en de geallieerde troepen Doordat Curaçao deze olieraffinaderij had, speelde het een speciale rol tijdens de oorlog. De raffinaderij voorzag in de olie- en kerosinebehoeften van de Engelse, de Franse en de Amerikaanse vliegtuigen. De raffinaderij leverde een groot aandeel in de brandstofvoorziening voor de legers van de geallieerden en was daarom strategisch van grote waarde. Gevaar op het water Er werd op Curaçao en op Aruba niet gevochten, maar de wateren rondom de eilanden waren zeer gevaarlijk. Duitse onderzeeërs loerden met hun torpedo's op olietankers op zee. Ze hielden de haven van Willemstad ook goed in de gaten. Stoppen olieproductie De Nederlandse regering was tijdens de oorlog in ballingschap. De overzeese eilanden moesten zich tot de bevrijding zelf redden. Daarom werd Curaçao eerst door de Engelsen en later door de Amerikanen bezet om het eiland te verdedigen tegen de Duitsers. De Amerikanen hadden in die tijd 1400 man op Curaçao gestationeerd om de raffinaderij en het eiland te bewaken. Niet onnodig want de Duitsers probeerden met van duikboten gelanceerde torpedo's de olieproductie te stoppen. Schutters Curaçao zelf had onder de eigen bevolking 3000 'schutters' gerekruteerd. Mannen die met veel animo en toewijding het eiland veilig hebben weten te houden. Curaçao is in de oorlogsjaren door zijn bewoners met succes verdedigd en de raffinaderij draaide op volle toeren, waardoor brandstof kon worden geleverd aan de geallieerden. Curaçao in het donker Ruim drie jaar lang moesten de inwoners van Curaçao tussen 18.00 uur en 06.00 uur hun lichten uit laten of hun huis lichtdicht blinderen. Na 21:00 uur mocht er geen lampje meer branden. Overal hingen zwarte kleden voor de ramen en zelfs voor de autolampen werden zwarte doeken geplakt. Je zag helemaal niets meer en hoorde vaak urenlang het geluid van de laagvliegende gevechtsvliegtuigen. Het is de Duitsers nooit gelukt om Curaçao, of buureiland Aruba waar ook een raffinaderij was, te benaderen of te beschadigen. Meer weten? In Het Curaçaos Museum in Willemstad is tot en met 12 juli de tentoonstelling te zien. Voor meer informatie klik hier. Carmine Palm
Door redactie op woensdag 25 maart 2015
Maar liefst 38 pianocomposities uit het rijke muzikale erfgoed van Curaçao, Cuba en Venezuela. Die vind je op de cd ‘Danzas Caribeñas’, uitgegeven door de Palm Music Foundation. De cd staat deze maand op nummer 7 in de Libris top 10. De cd bevat een grote variatie aan klassieke salonmuziek uit de 19e eeuw en de eerste helft van de 20e eeuw. Het gaat om composities van maar liefst negen Curaçaose componisten, één Cubaanse componist (Ignacio Cervantes) en één Venezolaanse componiste (Maria Teresa Carreño). Alle composities worden gespeeld door Marcel Worms. De danza: tweekwartsmaat De Caribische danza is een dans in tweekwartsmaat die is opgebouwd uit twee, drie of vier delen. De danza dateert van 1804 en is afkomstig van Cuba. Vanuit Cuba waaierde de danza uit naar de salons van andere eilanden in de regio, waaronder Curaçao. Als dans beleefde de danza haar meest glorievolle periode van de tweede helft van de 19e eeuw tot aan het begin van de jaren 40 van de 20e eeuw. De cd bevat diverse danza’s van Curaçaose componisten zoals Jan Gerard Palm, Jules Blasini, Jacobo Palm en de dichter-musicus Joseph Sickman Corsen. Ook van de Cubaanse componist Ignacio Cervantes (1847-1905) speelt Marcel Worms een viertal danza’s uit zijn 41 wereldbekende Danzas Cubanas . Curacaose Wals: driekwartsmaat De Curaçaose wals staat in driekwartsmaat. Maar in tegenstelling tot het strakke driekwartsritme van de meeste Europese walsen, is de Curaçaose wals opvallend rijk aan syncopen, zowel in de melodie als de ritmische begeleiding. Dat betekent dat het accent in de muziek op een andere plek in de muziek valt dan je zou verwachten. De Curaçaose wals is doorgaans opgebouwd uit twee of drie delen van elk 16 maten. Een verliefde Palm Verschillende van de Curaçaose walsen zijn geschreven om een moment van verdriet of juist van geluk in muziek tot uitdrukking te brengen of om een persoon die de componist liefhad te eren. Zo inspireerde Amalia Elodia Perez, Jan Gerard Palm in 1886 tot het schrijven van de wals ‘El 18 de Febrero’ en de danza ‘La Trigueña’. In de periode na het overlijden van zijn echtgenote, brak Jan Gerard Palm ten gevolge van een ongeval bij het zwemmen op het Rif in Otrobanda zijn been. De familie liet uit Venezuela een verpleegster - Amalia Elodia Perez - overkomen om hem te verzorgen. Gevolg hiervan was een verliefde Palm. Wals op een tafelservet De bekende wals ‘Para que Amar’ (Het waarom van het liefhebben) schreef Albert Palm spontaan neer op een tafelservet tijdens een galadiner in de loge Igualdad. Dit als antwoord op een filosofische vraag van een tafelgenoot wat nu toch de zin van het liefhebben van het vrouwelijke geslacht was. Albert Palm meende dat je zo’n vraag alleen met muziek zou kunnen beantwoorden. Met het tafelservet in de hand liep hij vervolgens naar de vleugel en speelde zijn net gecomponeerde wals voor een enthousiast gehoor. Een wals en een huwelijksbootje Ook de wals ‘Primero de Octubre’ van Jacobo Palm ontstond spontaan. Dat gebeurde toen Archimedes Salas op straat Jacobo Palm ontmoette. Salas vroeg hem om mee te gaan naar het huis van zijn vriendin Chatica Capriles aan het Brionplein. Archimedes wilde haar namelijk ter gelegenheid van haar verjaardag een wals aanbieden. Spontaan componeerde Jacobo aan de vleugel de wals ‘Primero de Octubre’. Op het oorspronkelijke manuscript staat de aantekening ‘La compuse, viendo a Chatica Capriles’ (ik heb dit gecomponeerd terwijl ik keek naar Chatica Capriles). De wals bleef niet zonder het beoogde effect: Archimedes en Chatica stapten niet lang daarna in het huwelijksbootje. De pasillo: voor virtuoze pianisten De pasillo is een karakteristieke adaptatie in Latijns-Amerika van de Europese wals. De pasillo ontstond in de eerste helft van de 19e eeuw in Colombia waar ze pasillo de paso werd genoemd, een dans met kleine stappen. De populariteit van de pasillo verspreidde zich van Colombia naar Ecuador, Peru, Venezuela, Midden-Amerika, maar ook naar Curaçao. Kenmerkend voor de Curaçaose pasillo is de zangerige en melodieuze stem vertolkt door de rechterhand op de piano. De partij voor de linkerhand kenmerkt zich door strikte ritmen die worden afgewisseld met talrijke vrije passages als tegenmelodie van de rechterhand. Van de pianist vereist dit een grote mate van virtuositeit. Jacobo Palm, Rudolf Palm, Charles Maduro en José Maria Emirto de Lima zijn bekend geworden door de mooie pasillo’s die zij hebben geschreven. De cd bevat drie pasillo’s: van Rudolf Palm zijn ‘Como tú lo quieres’ en van Jacobo Palm zijn ‘Ecos del Alma’ en ‘La Inocencia’. Naast de verschillende danza’s, Curaçaose walsen en pasillo’s, bevat de cd ook een danzón van Rudolf Palm, een polka van Joseph Sickman Corsen, een tango van Jacobo Palm, een calypso van Wim Statius Muller en een mazurka van de Venezolaanse componiste Teresa Carreño. CD bestellen? Geïnteresseerden in Nederland kunnen de CD ‘Danzas Caribeñas’ bestellen door het overmaken van 18 euro (15 euro voor de CD en 3 euro aan verzendkosten) naar rekeningnummer NL58INGB0005384222 van de ING Bank ten name van de stichting Palm Music Foundation, onder vermelding van ‘Danzas Caribenas’. Vergeet niet om ook het adres te vermelden waar u de CD bezorgd wilt hebben.
Door redactie op donderdag 26 februari 2015
De Antilliaanse zangeres Shirma Rouse is dit jaar Maria in The Passion, de muzikale vertolking van het lijdensverhaal van Christus. Ze is vooral bekend als achtergrondzangeres en van haar optreden in The Voice of Holland. Maar ze heeft nog veel meer in haar mars. Shirma Rouse is op 13 maart 1980 geboren op het Bovenwindse eiland Sint-Eustatius. Ze komt uit een muzikale familie. Haar oma zong in de kerk en ook haar vader is muzikaal. Eerst scheikunde, dan conservatorium Tijdens haar middelbare school woont ze drie jaar op Curaçao. Op haar negentiende komt ze naar Nederland. Na een studie scheikunde besluit ze zich op de muziek te storten. Ze studeerde af als jazz-zangeres aan het conservatorium. Achtergrondzangeres Shirma treedt veel op als achtergrondzangeres, onder andere bij de Curaçaose zangeres Izaline Calister, Anouk, Alain Clark en Candy Dulfer. Maar ook bij Chaka Khan en het Metropole Orkest. Ook zingt Rouse in het Antilliaans bigband Tumbábo van Randal Corsen en is ze te horen op zijn cd ‘Dulsura di Korsou’. Eigen sound Shirma vindt het nu tijd om zelf in de spotlights te gaan staan en haar eigen 'sound' te laten horen. In 2010 brengt ze een cd uit met voornamelijk soulnummers, genaamd ‘Chocolate Coated Dreams’. In 2012 komt er een tweede cd uit,’ Shirma Rouse sings Aretha’, waarmee ze een theatertournee doet. In november 2014 volgt het album ‘Shout It Out Loud’. The Voice Of Holland In 2013 doet Rouse mee aan The Voice Of Holland. Ze ziet haar deelname als een uitgelezen kans om een visitekaartje af te geven als solozangeres. Alle stoelen draaien tijdens haar auditie om en ze kiest Trijntje Oosterhuis als haar coach. Rouse strandt in de halve finale, als ze het op moet nemen tegen Jill Helena. Beste achtergrondzangeres In mei 2014 gaat ze bij hoge uitzondering mee naar het Songfestival, waar ze meedoet in het achtergrondkoor van Anouk. Maar daar blijft het wat achtergrondwerk betreft bij. Ze wordt door The Eurovision Times wel uitgeroepen tot beste achtergrondzangeres van het festival. Maria in The Passion Nu dan dus een hoofdrol in The Passion, als Maria. De Nederlandse musical over het Paasverhaal wordt sinds 2011 jaarlijks door de EO op Witte Donderdag opgevoerd, ieder jaar in een andere stad. Dit keer in Enschede. Jim de Groot speelt de rol van Jezus, Jeroen van Koningsbrugge is Judas en Jeroen van der Boom vertolkt de rol van Petrus. Robert ten Brink is de verteller. The Passion wordt op 2 april uitgezonden op NPO1. Kijken dus!
Door redactie op woensdag 26 november 2014
Het Chikungunya-virus verspreidt zich razendsnel over Curaçao. In de afgelopen maanden is er een flinke toename van het aantal besmettingen met het Chikungunya. De wachtkamers van de huisartsen zitten vol. Chikungunya is een infectieziekte die wordt veroorzaakt door een virus. Dit virus wordt overgedragen door de beet van geïnfecteerde muggen: de aedesmuggen. Zij steken vooral overdag. De tijd tussen het oplopen van Chikungunya-virus en het ontstaan van klachten is tussen de 1-12 dagen. Maar meestal word je binnen 2 tot 4 dagen ziek. Veel mensen ziek Hoeveel mensen het Chikungunya-virus hebben, is moeilijk in te schatten. Om vast te stellen of iemand Chikungunya heeft, moet hij of zij zich laten testen. Uit cijfers van de GGD blijkt dat er momenteel 8.000 gevallen van Chikungunya gemeten zijn. Verwacht wordt dat dit er eind november 11.000 zijn. Ziekteverschijnselen en symptomen plotseling opkomende hoge koorts ernstige spier- en gewrichtspijn (in polsen, enkels en/of vingers) hoofdpijn lichtschuwheid huiduitslag die enkele weken tot maanden kan aanhouden. De acute symptomen na een infectie met Chikungunya-virus verdwijnen meestal binnen 1-2 weken, maar de gewrichtspijnen (artritis) en vermoeidheid kunnen lang aanhouden (maanden tot jaren). Geen vaccin of geneesmiddelen Er bestaan geen vaccins of medicijnen tegen Chikungunya. De medicijnen die je krijgt, verzwakken de pijn en symptomen en remmen de groei van het virus. Maar ze bestrijden het virus niet. Uiteindelijk moet je uitzieken en moet je lichaam met de eigen weerstand de ziekte overwinnen. Chikungunya is niet besmettelijk Alleen muggen kunnen het virus overdragen. Mensen die besmet zijn met Chikungunya kunnen de aandoening dus niet rechtstreeks doorgeven aan anderen. Muggen raken besmet als ze geïnfecteerde mensen steken. Geen levensbedreigende infectie Een geruststelling is dat Chikungunya geen levensbedreigende infectieziekte is. Het komt slechts sporadisch voor dat mensen overlijden door de ziekte. Ongeveer één op de duizend patiënten overlijdt aan de gevolgen van Chikungunya. Meestal betreft dat pasgeborenen, ouderen en mensen die andere gezondheidsproblemen hebben. Spuitacties De overheid van Curaçao houdt momenteel spuitacties om de mug die het virus verspreidt uit te roeien. Maar met deze acties worden alleen de grote wegen bereikt en alleen de volwassen muggen aangepakt. Het gif bereikt de achtertuinen en kleine hoekje niet.  Bevolking neemt Chikungunya niet serieus Volgens huisartsen neemt de bevolking Chikungunya niet serieus. De voorzitter van de huisartsen, dr. Homan Jeung, zegt dat mensen teveel steunen op hun huisarts. Maar het virus is niet te behandelen en alleen maar te voorkomen door de hoeveelheid muggen te verminderen. De spuitacties van de GGD zijn bij lange na niet voldoende om het probleem aan te pakken, aldus Jeung. Mensen moeten zelf aan de slag om broedplaatsen in de achtertuinen weg te halen. Vooral nu het regenseizoen begint. Scholen ondervinden hinder Scholen ondervinden hinder van het Chikungunya-virus. De directrice van het Rooms- Katholiek Centraal Schoolbestuur, Lisette van Lamoen-Garmers, heeft te maken met zieke leerkrachten en zieke leerlingen. Ze moet soms kinderen naar huis sturen en gepensioneerde leerkrachten oproepen om ervoor te zorgen dat de lessen doorgaan. Bedrijfsleven Doordat er veel medewerkers ziek zijn, heeft de Chikungunya ook het bedrijfsleven in haar greep. Vliegtuigmaatschappij Insel Air moet alle zeilen bijzetten om ervoor te zorgen dat er geen vluchten geannuleerd worden. Insel Air Aruba helpt Insel Air Curaçao om passagiers te vervoeren en er worden tijdelijk stewardessen vanuit Venezuela ingehuurd.
Door redactie op woensdag 19 november 2014
Tegenwoordig kan iedereen in Nederland de salsa dansen. Dansscholen geven salsales en de vele salsafestivals zijn niet meer weg te denken uit Nederland. Maar wat is salsa eigenlijk en waar komt het vandaan? Salsa betekent letterlijk saus. Verschillende muzikanten hebben de term salsa gelanceerd. Er was een son (Cubaanse muziek) met de naam salsa, en Benny More en Celia Cruz riepen vaak middenin hun liedjes 'salsa, salsa, salsa' om kracht bij te zetten tijdens de climax. Ray Barreto gebruikte de term als eerste in New York als één van zijn thema's. Oorsprong salsa Salsa kent zijn oorsprong in de son, dansmuziek afkomstig uit Cuba. De son combineert de muzikale tradities van zowel de Afro-Cubaanse als de Latijn-Cubaanse dansmuziek. Daarnaast combineert de salsa verschillende Zuid-Amerikaanse stromen zoals pachanga, son, rumba, plena, guaguanco, bomba, bolero en boogalo. Salsa in New York Na de Cubaanse revolutie trokken veel Cubanen naar de voorsteden van New York. Hier kwamen ze Puertoricanen tegen en bewoners van de andere Antilliaanse eilanden. De invloed van de Puertoricaanse variaties en de Amerikaanse jazz op de Cubaanse muziek was onontkoombaar in New York. De Beatles In 1962 veranderde ineens alles toen The Beatles ‘Love me do’ uitbrachten. Terwijl zij de sensatie van de eeuw werden en het aantal fans groeide, werd de Latijns-Amerikaanse muziek naar de achtergrond verdrongen. Begin jaren ’70 zocht platenmaatschappij Fania Records een pakkende naam om zijn artiesten en muziek mee te promoten. Zo ontstond de salsa. Salsa naar Nederland Vanuit New York waaide de salsa over naar Latijns Amerika en vervolgens de rest van de wereld. In de westerse wereld en ook in Nederland groeide de belangstelling vooral in het circuit van de dansscholen. Vooral met de komst van de Antillianen en Surinamers in Nederland die de passie voor de dans meenamen. Verschillende dansstijlen Vroeger werd er in Nederland alleen rechtsvoor (Antilliaanse stijl) gedanst. Rechtsvoor wil zeggen rechterbeen voor en linkerbeen achter. Maar tegenwoordig zijn er verschillende manieren om salsa te dansen: op de eerste tel (op de een; de zogenaamde Cubaanse, Casino of LA-stijlen), op de tweede tel (de zogenaamde New York-stijl, nauw verwant aan de Mambo), op de derde tel (veel Antillianen dansen op de drie) of op de vierde tel (de son wordt op de vierde tel gedanst). En dit allemaal met linksvoor. Dus linkerbeen voor en rechterbeen achter. Door de komst van Latino's zoals Cubanen, Antilianen, Colombianen en Dominicanen zijn de verschillende manier van salsadansen naar vele dansgelegenheden verspreid. Salsaorkesten in Nederland In Nederland zijn er ook salsa-orkesten zoals Edsel Juliet, Rumbata, Nueva Manteca, Orguesta Pegasaya, Conexion Latino en Masalsa. Maar alle muziek en kwaliteit ten spijt, in Nederland wil salsa maar niet uitgroeien tot meer dan een dansgelegenheid. Dansscholen en uitgaan om te salsadansen op een dj-set zijn hier populair, het bezoeken van een salsaconcert of het aanleggen van een collectie salsa-cd's minder.