Door redactie op woensdag 4 juli 2018
"Antillianen zijn het vaakst verdacht." Het is zomaar een krantenkop, zoals Antillianen wel vaker negatief in het nieuws komen. Als je niet beter zou weten zou je denken dat het woord Antillianen synoniem staat voor schorriemorrie. Het beeld bestaat in Nederland dat Antillianen luie criminelen zijn. Geert Wilders is ze dan ook liever kwijt dan rijk: "We willen afscheid nemen van de Antillen. Wij gunnen de eilanden volledige soevereiniteit, hoe eerder hoe beter." Als de eilandbewoners zich vol willen proppen met verdovende middelen is dat prima. Maar dan wel op de Antillen. Hier zijn ze niet welkom. Behalve als ze getalenteerd zijn. Dan zijn namelijk wel welkom, zoals dat ook geldt voor andere bevolkingsgroepen. Neem profvoetballer Adam Maher. Die moest kiezen tussen het Marokkaanse en Nederlandse voetbalelftal. Hij koos voor Oranje. Terecht volgens verschillende wijsneuzen, want hij was hier immers opgegroeid. Een argument dat ineens niet meer van relevantie is wanneer Maher een uitkeringstrekkende scootersleutelaar was geweest. Antilliaanse topsporters hoeven niet te kiezen. Hun land hield namelijk in 2010 op te bestaan. Internationale sportbonden besloten daarop het lidmaatschap van de Nederlandse Antillen te beëindigen. Indien sporters nog wilden participeren aan toernooien kon dat (voorlopig) alleen nog maar onder de Nederlandse vlag. En zo gebeurde het dat wereldwijd vier miljard mensen keken naar een man in een oranje pakje bij de 100 meter sprintfinale. De eerste Nederlander in de finale van het koningsnummer sinds Tinus Osendarp in 1936 Zijn naam? Churandy Martina. Voor het grote Nederlandse publiek was hij de grote onbekende. Merkwaardig. Het is namelijk al zijn derde deelname aan de Olympische Spelen. Hij won zelfs al eens een zilveren medaille. Of nee, toch niet. Wacht. Toch wel. In de finale van de 200 meter in Beijing, het onderdeel waarop hij ook vanavond uitkomt, werd hij tweede achter de ongenaakbare Usain Bolt. Erg lang kon hij echter niet genieten van zijn resultaat. De Verenigde Staten diende namelijk een protest in, omdat Martina met zijn voet de binnenste baanlijn passeerde. En dat mag niet. De jury diskwalificeerde Martina. De boze Antilliaanse bond spande een arbitragezaak aan bij het CAS. Hun verweer was dat de Amerikanen hun protest te laat hadden ingediend. U leest het goed. Antillianen die ophef maken over niet op tijd zijn. Het zal u dan ook niet verbazen dat de Antillianen hun zaak kansloos verloren. Toch kreeg Martina zijn medaille. Amerikaan Shawn Crawford, opgeschoven naar de tweede plaats vanwege de diskwalificatie van Martina, wilde zo niet winnen en overhandigde hem zijn zilveren medaille. De goedlachse Martina bewijst dat het snel kan gaan. Letterlijk. Niet al te lang geleden was hij zo’n Antilliaan. Tegenwoordig is hij onze Nederlandse held. Hij is blij omdat de Nederlanders blij zijn, en de Nederlanders zijn blij omdat hij blij is. Hij kreeg het voor elkaar om Antillianen voor de verandering eens niet direct met bolletjesslikkers te associëren. Hij maakte van lui relaxed. Heel Nederland zal hem vanavond aanmoedigen. Dat moet de eerst bejubelde Antilliaan vleugels geven, resulterend in een welverdiende medaille. Hup Holland! Met dank aan: Johan Brinkel (http://johanbrinkel.weblog.nl) Website BAAT013 stopt ermee. Dat heb je hier kunnen lezen. We sluiten af door nog een aantal weken succesvolle artikelen uit het verleden opnieuw te plaatsen. Bovenstaand artikel verscheen dus al eerder op deze site.
Door redactie op woensdag 14 maart 2018
Na kort beraad hebben de initiatiefnemers en de dagelijkse redactie van baat013.nl besloten om te stoppen met de website baat013.nl. Een besluit dat iedereen die erbij betrokken is zeer spijtig vindt. Wij kunnen onze lezers echter geen frequente en informatieve stukken meer aanbieden. Dit door veranderende werkzaamheden van onze redactie. En als er één ding is dat wij als beraad destijds maar ook als baat013.nl hebben beloofd, is dat wij iets goed doen en zeker niet ergens mee doormodderen. Trots Op 1 juni 2012, net na middernacht, ging baat013.nl live. Met deze live-gang gaven alle betrokkenen gelijk aan waar ze voor stonden. De deadline van 1 juni werd gehaald met een uitstekende samenwerking tussen alle vrijwilligers. Deze betrokkenheid, verantwoordelijkheid en gedrevenheid zijn in de loop der jaren uitgegroeid in een website waar iedereen met recht trots op was, gewaardeerd werd door de lezers, een zeer hoge notering had op Google (zonder betaling!) maar bovenal mooie vriendschappen! Het Team Drijvende kracht achter baat013.nl was Carmine Palm. Met haar kleine team bestaande uit Carmon Rienhart (webmaster) en Marjan van Wijngaarden (editor) zorgde zij ervoor dat er wekelijks gepubliceerd werd op de site. De meeste artikelen kwamen ook uit haar koker. Naast de vaste waarden hebben ook anderen bijgedragen met mooie en interessante stukken. Bijvoorbeeld, Joseph “Jopi” Hart, Jeroen Baldwin, Eardly van der Geld, Reggie Curiel, Ramiro Rienhart, Roald Tromp en Mick Homoet. Hoogtepunten In de loop der jaren heeft baat013.nl een stevige online positie verworven. Bij belangrijke gebeurtenissen werd baat013.nl steevast benaderd voor commentaar en/of inzichten. Baat013.nl werd ook benaderd door politieke partijen/ politici die bij de Antilliaanse en Arubaanse doelgroep onder aandacht wilde komen. Ook andere belangengroepen kwamen regelmatig langs om van de werkwijze en successen van baat013.nl te leren. Al met al heeft baat013.nl in haar bijna zesjarig bestaan de nodige hoogtepunten beleefd. Met als belangrijkste hoogtepunten, de typisch Antilliaanse en gezellige redactiebijeenkomsten. Niet helemaal op zwart De website baat013.nl mag op zwart gaan, maar baat013 blijft nog zeker actief op Facebook. Via Facebook zullen we regelmatig informatie delen met onze facebookvrienden. Dank Wij willen onze lezers en iedereen die direct en/of indirect een bijdrage heeft geleverd hartelijk bedanken. Wij vinden het oprecht jammer dat wij baat013.nl niet voort kunnen zetten maar hopen graag met jullie in contact te blijven via Facebook Beraad Antillianen Arubanen Tilburg Afscheid met een terugblik Voordat de website baat013.nl op 1 juni op zwart gaat, blikken wij wekelijks terug en grabbelen uit de ‘oude baat013.nl doos’ om in een vogelvlucht 6 jaar baat013.nl de revue te laten passeren. Nogmaals hartelijk dank, Redactie baat013.nl
Door redactie op zondag 18 december 2016
De redactie van baat013.nl neemt een winterbreak. Wij zijn woensdag 1 februari 2017 terug met nieuwe artikels op onze site. Op onze Facebook-pagina beraad antillianen arubanen tilburg kunt u ons blijven volgen en onder andere genieten van onze jaarlijkse “Ambiënte di fin di aňa". De redactie wenst u, uw familie en uw vrienden fijne eindejaarsfeestdagen en vooral veel geluk, kracht, wijsheid en gezondheid in 2017.
Door Carmine Palm op woensdag 26 oktober 2016
Advocate Sandra In ’t Veld is in de lijst van de Nederlandse krant Trouw, ‘De Duurzame 100’ op plek 92 opgenomen. Trouws Duurzame 100 is een lijst van groene doeners en denkers, Sandra in ’t Veld, advocate op Curaçao, is een van de nieuwkomers in de editie van 2016. Op plaats 40 van dezelfde lijst vinden wij Fred Cuvalay, directeur energie- en drinkwaterbedrijf van Sint Eustatius. Trouw publiceert deze lijst voor de achtste keer. Vorige week verscheen het verhaal van advocaat Sandra in’t Veld uit Curaçao. Vandaag deel 2; Fred Cuvalay uit Sint Eustatius. Jaarlijks publiceert Trouw een overzicht van de top 100 van mensen op het gebied van duurzaamheid. Jaarlijks worden op een heus gala deze 100 landgenoten in het zonnetje gezet omdat zij op de een of andere wijze het meest doen om de planeet te redden. De Duurzame 100 De Duurzame 100 is een jaarlijkse ranglijst die bestaat uit 100 Nederlanders die het afgelopen jaar zijn opgevallen op het gebied van duurzaam binnen thema’s zoals natuur, financiering, energietransitie, voedsel en ondernemerschap. In een speciale bijlage brengt Trouw de 100 invloedrijkste duurzame Nederlanders in beeld. Het zijn mensen die over genoeg daadkracht, charisma, contacten, kennis en visie beschikken om de wereld duurzamer te maken. Een samenleving waar economische ontwikkeling samen gaat met respect voor mens en natuur. Waar bovendien toekomstige generaties niet met de rekening zitten. Vuilste van het Koninkrijk Sint Eustatius, een bijzondere gemeente van Nederland, is ook de vuilste van het koninkrijk. Het eiland heeft geen rioolwaterzuivering. Veel bewoners hebben geen waterleiding, ze drinken opgevangen regenwater. Afval storten ze in een dalletje naast het vliegveld, een vuilnisbelt die schuin afloopt richting zee. Cuvalay in één keer op plaats 40 Fred Cuvalay, directeur van energie- en drinkwaterbedrijf Stuco op dit Caribische eiland droomt van een energieneutraal Sint Eustatius. Hij is al een eind op weg ook. Hij komt in één keer op 40 in de Duurzame 100. Ver vooruit Sint Eustatius mag dan ernstige milieuproblemen hebben, op het gebied van duurzame energieopwekking lopen ze er ver vooruit op de andere Caribische eilanden. De buren komen vaak kijken bij Cuvalay, hoe hij het heeft geflikt. Zonnepanelen Op een afgelegen stuk land aan de noordkant staan sinds kort 6200 zonnepanelen elektriciteit te produceren. Het zonnepark van Sint Eustatius presteert intussen boven verwachting. Bij mooi weer - geen zeldzaamheid aldaar - leveren de panelen overdag tot 89 procent van de totale stroomvraag op het eiland. Aggregaten Maar zodra de zon zakt, moeten dieselaggregaten de elektriciteitsvoorziening overnemen. In een loods in Lower Town Oranjestad heeft Stuco vier stampende aggregaten staan, die jaarlijks meer dan vier miljoen liter brandstof verstoken. De oogst van de zonnepanelen leidde afgelopen jaar tot een besparing van 800.000 liter. Cuvalay hoopt dat de aggregaten over een tijdje alleen nog nodig zijn voor noodgevallen of op de schaarse bewolkte dagen. Gewassen verbouwen De zonnepanelen staan op het laagste punt twee meter boven de grond, voldoende hoog voor de teelt van gewassen. Het is er nu nog droog en kaal onder de stellages. Cuvalay wil onder de panelen gewassen gaan verbouwen, liefst groente en fruit, want die worden nu nog vrijwel uitsluitend duur ingevlogen. Missie is nog niet klaar Fred Cuvalay is nog lang niet klaar met zijn missie. Hij wil een paar grote windmolens, nog een tweede zonnepark en ook een bassin dat overdag met windenergie wordt volgepompt met zeewater en 's nachts leegloopt langs generatoren, zodat met 'witte elektriciteit' de diesels helemaal uit kunnen.
Door Carmine Palm op woensdag 19 oktober 2016
Advocate Sandra In ’t Veld is in de lijst van de Nederlandse krant Trouw, ‘De Duurzame 100’ op plek 92 opgenomen. Trouws Duurzame 100 is een lijst van groene doeners en denkers, Sandra in ’t Veld, advocaat op Curaçao, is een van de nieuwkomers in de editie van 2016. Op plaats 40 van dezelfde lijst vinden wij Fred Cuvalay, directeur energie- en drinkwaterbedrijf van Sint Eustatius. Trouw publiceert deze lijst voor de achtste keer. Vandaag het verhaal van Sandra In ’t Veld en volgende week het verhaal van Fred Cuvalay. Jaarlijks publiceert Trouw een overzicht van de top 100 van mensen op het gebied van duurzaamheid. Jaarlijks worden op een heus gala deze 100 landgenoten in het zonnetje gezet omdat zij op de een of andere wijze het meest doen om de planeet te redden. De Duurzame 100 De Duurzame 100 is een jaarlijkse ranglijst die bestaat uit 100 Nederlanders die het afgelopen jaar zijn opgevallen op het gebied van duurzaam binnen thema’s zoals natuur, financiering, energietransitie, voedsel en ondernemerschap. In een speciale bijlage brengt Trouw de 100 invloedrijkste duurzame Nederlanders in beeld. Het zijn mensen die over genoeg daadkracht, charisma, contacten, kennis en visie beschikken om de wereld duurzamer te maken. Een samenleving waar economische ontwikkeling samen gaat met respect voor mens en natuur. Waar bovendien toekomstige generaties niet met de rekening zitten. Sandra in ’t Veld Voor het eerst staat een ingezetene uit het land Curaçao in de Duurzame 100. Sandra in ’t Veld is dertien jaar advocaat van de stichting SMOC, Schoon Milieu Op Curaçao. De stichting ageert tegen wat wordt genoemd, 'het grofste milieuschandaal in het Koninkrijk der Nederlanden', de stinkende, walmende Isla Raffinaderij op het eiland. Ze doet alle rechtszaken voor de stichting. Niks gedaan Decennialang is er nauwelijks iets gedaan aan de enorme uitstoot van de sterk verouderde oliefabriek, die óók de belangrijkste werkgever is op Curaçao. Er zijn nogal wat gezondheidsproblemen bij omwonenden van de raffinaderij. In een interview met Trouw, in augustus, zei ze: "In het begin dacht ik, de overheid op Curaçao is gewoon niet goed voorgelicht. Wij zorgen dat er goeie rapporten komen. Dan zullen er vast maatregelen volgen. Die rapporten liggen er nu. De stapel is kniehoog. Maar er gebeurt niets mee. Dat dit decennialang kan voortduren, vind ik tamelijk onverteerbaar. Ik val steeds weer van mijn stoel, ook nu ik dertien jaar met dit dossier bezig ben. Ik schaam mij dat dit mogelijk is in ons Koninkrijk en die schaamte maakt het mij moeilijk dit naast me neer te leggen." Schonere toekomst? Maar, misschien is er nog een - schonere - toekomst voor de Isla. Premier Ben Whiteman maakte vorige maand bekend dat het Chinese staatsbedrijf Guangdong 10 miljard dollar wil investeren in de raffinaderij, die nog tot 2019 wordt verhuurd aan Venezuela. Voorwaarde is wel dat er op Curaçao sprake is van 'goed en schoon' bestuur, zei Whiteman erbij. Carmabi In 't Veld is ook advocaat van Carmabi, een wetenschappelijke organisatie die op Curaçao de biodiversteit wil beschermen. Carmabi heeft een proces aangespannen tegen het landsbestuur om plannen voor bebouwing van de oostpunt tegen te houden. Daar zouden hotels en appartementen moeten verrijzen. Voor die kust liggen koraalriffen.