Door redactie op dinsdag 7 mei 2013
Op Bonaire wordt in het dorp Rincon ieder jaar ‘Dia di Rincon’ gevierd. Het dorp wordt dan omgetoverd tot één grote dansvloer. Ook in Nederland komen Bonairianen uit alle windstreken op Hemelvaartsdag naar Tilburg om ‘Dia de Rincon’ te vieren. Dit jaar organiseert Stichting Rincolanda op donderdag 9 mei (Hemelvaartsdag) voor de tiende keer de ‘Dia di Rincon’. Uit Bonaire komt de topformatie Foyan Boyz. Verder treden op: Cache Royale, Morotin en Rundan. En uiteraard ontbreekt het lekkere eten niet. Het feest is van 15.00 tot 24,00 uur in Bosvreugd, Reeshofdijk 12, 5044 VB Tilburg. De entree bedraagt € 15,00 voor volwassenen en € 5,00 voor kinderen tot 12 jaar. De Koninginnedag van Bonaire Op Bonaire wordt ‘Dia di Rincon’ op 30 april gevierd. Het wordt daarom de Koninginnedag van Bonaire genoemd. Dit jaar vierde Bonaire het feest al voor de vijfentwintigste keer. Op deze dag laten de bewoners van Rincon hun cultuur, hun tradities en hun geschiedenis zien. Duizenden mensen bezoeken het dorpje. Ze komen niet alleen van Bonaire maar ook uit andere Antilliaanse eilanden en zelfs uit Nederland. Dansen, eten en drinken Tijdens ‘Dia di Rincon’ op Bonaire schuiven en swingen muzikanten en dansers in traditionele kleren door de straten op het bekende en opzwepende ritme van het traditionele oogstfeestlied Remailo. Vanuit de verschillende eetstalletjes zijn de geuren van de lokale gerechten op afstand te ruiken. En uiteraard wordt al dit eten ‘weggespoeld‘. ‘Dia di Rincon’ in Nederland In Nederland is de opzet iets anders; het gaat meer om elkaar in een bepaalde sfeer te ontmoeten en met elkaar samen te zijn. Wat natuurlijk niet wegneemt ook men ook hier snel de dansvloer en eetkraampjes opzoekt om te dansen op de swingende muziek en om te genieten van het lekkere eten en de fijne snacks en hapjes.
Door redactie op woensdag 1 mei 2013
In samenwerking met de deelgemeente Hoogvliet heeft de Antilliaanse gemeenschap onder leiding van filmregisseur Vincent van den Broek een documentaire gemaakt om het wapenbezit en het gebruik van vuurwapens onder Antilliaanse jongens en mannen tegen te gaan. De documentaire ‘Kogels hebben geen namen’ is gemaakt op initiatief vanuit de Antilliaanse gemeenschap zelf. De Antilliaanse gemeenschap wil met deze documentaire de boodschap overbrengen dat wapenbezit en wapengebruik niet worden getolereerd. Die wil af van het negatieve imago en de film moet mede toe bijdragen. De regisseur Vincent van den Broek, zelf woonachtig in de deelgemeente, belicht het onderwerp dan ook vanuit de Antilliaanse gemeenschap. Er komt geen hoogwaardigheidsbekleder aan te pas. De film In de documentaire komt naar voren dat Antilliaanse jongeren het gedrag van rappers in videoclips kopiëren. Mooie auto’s, veel vrouwen, bergen geld en gouden kettingen is een levensstijl die ze zichzelf willen aanmeten. Hun leef wijze gaat om ‘snel money ’ te maken. Ook vertrouwen de jongeren elkaar niet. En ze komen makkelijk aan wapens en gebruiken deze ook omdat ze bang zijn om zelf neergeschoten te worden. Oplossing De documentaire toont ook mogelijke oplossingen: een dagbesteding, meer vertrouwen in hulp uit de omgeving en een positiever beeld van Antillianen creëren in de media.   Waar te zien Afgelopen maand werd de film gepresenteerd in aanwezigheid van Burgemeester Aboutaleb van Rotterdam was aanwezig tijdens deze première. De documentaire is op YouTube te zien.
Door Carmon op woensdag 17 april 2013
Hoezo is de multiculturele samenleving mislukt? De komende jaren heeft het Koninkrijk der Nederlanden een allochtoone Koningin. Zoals gezegd, zowel Prins Willem Alexander als Maxima zijn allochtonen. Wat betekent de term allochtoon? Voor een uitleg zie het eerder verschenen artikel ‘Ben je als Antilliaanse of Arubaanse Tilburger een allochtoon?’. Antillen en Aruba gecharmeerd van Máxima Het is dan ook niet vreemd dat Máxima het populairste lid van het Koningshuis is. Ook onder Antillianen en Arubanen. Beatrix staat op de tweede plaats en mr. Pieter van Vollenhoven sluit de top-3 af. Voor Antillianen en Arubanen moet Prins Willem-Alexander genoegen nemen met de een gedeelde 4e plaats samen met Prinses Margriet. Antillianen en Arubanen zeer koningsgezind 81% van de Antillianen en Arubanen hebben een groot vertrouwen in Beatrix als vorstin en 61% heeft vertrouwen in Willem Alexander als troonopvolger. Dit blijkt uit onderzoek onder leden van het opiniepanel van actualiteitenprogramma EenVandaag (begin 2011). Van alle deelnemers aan het onderzoek heeft 75% vertrouwen in onze vorstin. 70% van de Antillianen/Arubanen beschouwen Beatrix als ‘hun’ koningin. Bijna driekwart van de Antillianen heeft een voorkeur voor Nederland als monarchie. Dit is ongeveer gelijk met de algemene uitslag. Máxima: una latina Het koningshuis is dus populair onder Antillianen. En als prinses Máxima op 30 april koningin wordt, zal haar populariteit alleen maar stijgen. Als ‘una Latina’ zal zij definitief ook dichterbij de Antillianen en Arubanen staan.
Door redactie op woensdag 10 april 2013
Het koninkrijk der Nederlanden krijgt op 30 april een koning en een koningin; koning Willem-Alexander en koningin Maxima. De troonwisseling leeft enorm onder de inwoners van Nederland, maar natuurlijk ook onder die in het Caraïbisch gebied. Er zijn allerlei festiviteiten waaraan Nederland en alle eilanden in het Caraïbisch gebied meedoen. Het Nationaal Comité Inhuldiging geeft invulling aan de wens van het nieuwe koningspaar om de inhuldiging op 30 april samen te vieren. Alle onderdelen van het koninkrijk worden erbij betrokken. Het comité organiseert de volgende festiviteiten: - Droom van het boek - Het koningslied - De koningsspelen Mavis Albertina in Nationaal Comité De Curaçaose televisieproducent Mavis Albertina maakt deel uit van nationaal comité. Verder zitten theaterproducent Joop van den Ende, oud-tennisser Richard Krajicek, burgemeester van Rotterdam Ahmed Aboutaleb en de Amsterdamse wethouder Andrée van Es in het comité. Voorzitter is oud-minister van Economische Zaken Hans Wijers. Stuur je droom in Via een website kunnen Europese en Caribische Nederlanders hun droom insturen. De vorm van de ‘droom’ is vrij. Het kan een wens, gedicht, tekening, schilderij, film of verhaal zijn. Tot en met 30 april kun je je droom insturen. De vijftig meest inspirerende wensen worden gebundeld in een boek voor het aanstaande koningspaar. De website mijndroomvooronsland.nl, waar mensen hun toekomstdroom voor het nieuwe koningspaar kunnen delen, is ook in het Papiaments te lezen. Het hele koninkrijk zingt het Koningslied Verschillende componisten gebruiken alle dromen ook om een lied te maken: het Koningslied. Het lied wordt in alle landen binnen het Koninkrijk op 30 april gelijktijdig gezongen. Het bestaat uit een combinatie van verschillende muziekstijlen zodat het een lied van alle Nederlanders is. Tijdens een groot evenement in Ahoy op 30 april wordt het Koningslied live gezongen. Via een videoverbinding zingt het publiek in Ahoy het nieuwe Koningspaar toe, dat dan bij filmmuseum Eye in Amsterdam is. in Amsterdam worden toegezongen door het publiek in Ahoy. Via tv-schermen op ander locaties in het hele Koninkrijk kan iedereen meezingen. Koningsspelen voor de basisscholen Prins Willem-Alexander heeft gevraagd om op 26 april Koningsspelen te organiseren voor de leerlingen van het basisonderwijs. Op iedere school die meedoet, zijn er sportactiviteiten. Ook krijgen de leerlingen een ontbijt. Prinses Máxima opent de Spelen officieel via een satellietverbinding. Staatssecretaris Sander Dekker van Onderwijs gaat naar Bonaire om daar de Koningsspelen te openen. Via de Facebookpagina Caribisch Koninkrijk kunnen scholen zich aanmelden voor deze sportdag. Kroonappels voor sociale initiatieven Ter gelegenheid van de troonswisseling reikt het Oranje Fonds dit jaar behalve de Appeltjes van Oranje ook Kroonappels uit aan sociale initiatieven uit het Koninkrijk. Het publiek kan de nieuwe koning en koningin de weg wijzen naar bijzondere maatschappelijke organisaties overal in het Koninkrijk. Voor de uiteindelijke winnaars is er een Appeltje van Oranje en een geldprijs van 50.000 euro (circa 115.000 Antilliaanse gulden) waarmee het goede werk kan worden voortgezet.
Door redactie op woensdag 3 april 2013
Het Sociaal Cultureel Planbureau deed onderzoek naar de sociaal-culturele positie van de vier grootste migrantengroepen in Nederland. Antillianen, Surinamers, Marokkanen en Turken. Wij waren benieuwd hoe de Antillianen uit dit onderzoek komen. Antillianen voelen zich thuis in Nederland, maar blijven zich tegelijkertijd ook Antilliaan voelen. Bijna driekwart (72 procent) van de Antillianen in Nederland voelt zich er ook echt thuis. 32 procent van de Antillianen voelt zich vooral Nederlander en 36 procent voelt zich meer Antilliaan. De rest voelt zich allebei. Cijfer voor Nederland: 6,7 Antillianen in Nederland geven Nederland als rapportcijfer een 6,7. Dat is zelfs iets hoger dan autochtone Nederlanders die een 6,5 geven. Veel contact met Nederlanders Antillianen in Nederland hebben veel contact met Nederlanders, ook in hun vriendenkring en vrije tijd. Antillianen hebben meer contact met autochtone Nederlanders dan de andere migrantengroepen. Slechts 15 procent heeft bijna geen contact met autochtone Nederlanders. 38 procent van de Antillianen in Nederland zegt zelfs meer contact te hebben met autochtone Nederlanders (39 procent) dan met de andere Antillianen (30 procent). De rest zegt met beide groepen evenveel contact te hebben. Ook contact met andere migrantengroepen Antillianen in Nederland hebben ook veel contact met andere migrantengroepen, zoals Surinamers, Marokkanen en Turken. Een derde geeft aan ‘vaak’ contact met andere groepen te hebben. Slechts een kwart heeft geen contact met andere groepen. Contact met familie overzee Contact met familie overzee is er veel. Meer dan de helft van de Antillianen in Nederland heeft ‘veel ’ contact, 37 procent ‘soms’ met familieleden. Bijna een tiende van de mensen (9 procent) bezit zelf een huis op de Antillen. Gemengd huwelijk 92 procent van de Antillianen in Nederland staat open voor een gemengd huwelijk. Slechts 2 procent ziet dit als iets vervelends. In vergelijking: 60 procent van de autochtone Nederlanders staat open voor een gemengd huwelijk, 20 procent heeft hier moeite mee. In 2010 was 40 procent van de Antillianen getrouwd met een autochtone partner. Weinig persoonlijke discriminatie Een kleine minderheid van de Antillianen in Nederland voelt zich persoonlijk wel eens gediscrimineerd. 30 procent zegt dit af en toe’ te ondervinden, 13 procent ‘vaak tot zeer vaak’. 57 procent zegt daar ‘(bijna) nooit’ last van te hebben. De eerste generatie Antillianen voelt zich meer gediscrimineerd dan de tweede generatie, die meer geïntegreerd is in Nederland. Hoogopgeleide Antillianen hebben het minst last van discriminatie, zo meldt het onderzoek. Discriminatie algemeen Antillianen in Nederland denken overigens dat zij zelf minder last hebben van discriminatie dan allochtonen in het algemeen. Uit het onderzoek blijkt dat ze denken dat slechts 13 procent van de allochtonen (bijna) nooit last heeft van discriminatie. 50 procent denkt dat allochtonen af en toe gediscrimineerd worden en 36 procent vaak tot zeer vaak. Die percentages zijn vergelijkbaar met de mening van Surinamers. Marokkanen en Turken vinden dat er minder discriminatie is. Discriminatie neemt wel toe Voor alle groepen geldt dat er meer discriminatie is ten opzichte van metingen in 2002 en 2006. Vooral in het openbaar (67 procent) ondervinden Antillianen last van discriminatie, gevolgd door de werkplek (37 procent) en bij het vinden van een baan (30 procent). Slechte naam Ondanks dat Antillianen zich thuis voelen in Nederland hebben zij de laatste jaren een slechtere naam gekregen. Volgens het onderzoek zijn hiervoor twee redenen: de komst van relatief veel kansarme Antillianen naar Nederland midden jaren negentig en de criminaliteitscijfers.
Door redactie op woensdag 27 maart 2013
Op Tweede paasdag is Curaçao elk jaar in de ban van het oogstfeest, de Seú. Maar ook in Tilburg wordt het oogstfeest gevierd. Vier het mee op maandag 1 april in de Kruidenbuurt in Tilburg. Daar organiseert de Antilliaanse Arubaanse werkgroep Antaru voor de zevende keer het oogstfeest. De optocht begint om 13:30 uur in de Umberstraat en eindigt om 16:00 uur. Daarna zijn er tot 19:00 uur verschillende festiviteiten in Winkelcentrum Paletplein. Bedanken voor de goede oogst Het oogstfeest was vroeger voor de slaven een manier om te bedanken voor de goede oogst. Het binnenhalen van de maïsoogst ging gepaard met muziek, dans en zang. Nadat de maïs was gesneden, trok men al dansend en zingend in optocht naar de schuur. De liederen die werden gezongen, zijn van geslacht tot geslacht overgeleverd. Zingen en dansen op ritmes van vroeger Sinds 1976 wordt dit feest jaarlijks op Tweede paasdag gevierd. Het is een van de belangrijkste culturele manifestatie op Curaçao. Een lange stoet Antillianen in prachtige klederdracht trekt al zingend en dansend op de ritmes uit vervlogen tijden door de straten van Curaçao. Op Bonaire wordt het oogstfeest ook gevierd maar daar heet het de Simadan. Genieten zonder naar Curaçao te reizen Ook in Tilburg wordt het feest dus gevierd. De deelnemers willen de traditie in ere houden en de cultuur uitdragen naar anderen. Ze voelen zich weer even ‘thuis’ als ze in hun folkloristische kleren in de optocht lopen. Iedereen is van harte welkom om mee te doen. Zowel in de optocht als langs de kant van de route waar je kunt meegenieten. Zo kan iedereen proeven van het Curaçaos cultureel erfgoed, identiteit en nostalgie. Het is heerlijk ontspannen genieten van een bijzonder amusement zonder dat je helemaal naar Curaçao hoeft af te reizen.
Door redactie op zondag 24 maart 2013
Tijdens de World Baseball Classic dagen laaide de discussie weer op. Spreken we over het Curaçaos honkbalteam of over het Nederlands honkbalteam? Jeroen Baldwin geeft op BAAT013.nl. zijn visie. BAAT013.nl is heel blij met dit ingezonden stuk en nodigt iedereen uit om via onze website hun mening, visie of verhaal te laten horen. Jeroen Baldwin is een Tilburger die op Curaçao woont en werkt. Hij is sportverslaggever van de Amigoe, een Nederlandstalige krant op Curaçao. Zie hieronder het ingezonden stuk. Puntertje Koninkrijk Ik kreeg laatst een vraag van een collega. “Waarom heb je het toch steeds over Koninkrijkshonkbalteam?”, vroeg ze. Ik antwoordde dat het puur op basis van emoties is. Op gevoel. Dat ik niet weet of het juridisch wel klopt, maar dat ik gewoon een standpunt inneem en dat door middel van herhaling in de hoofden van de lezers probeer te prenten, dat standpunt. Ik sta daar redelijk alleen in, geloof ik. Slechts de voorzitter van de Federashon di Beisbol Kòrsou (Febeko) zal begrijpen wat ik bedoel en hij – Thakaidzwa Doran – zal vast minzaam glimlachen als hij dit leest. Gelukkig worden we in de rug gedekt door de organisatie van de World Baseball Classic, want hoe wordt het Koninkrijksteam (in Nederland steevast Nederlands honkbalteam of Oranje genoemd) op de officiële website van de WBC genoemd? Kingdom of the Netherlands... Gelukkig. Want welbeschouwd is het zo. Hier op Curaçao zeggen ze dat het eigenlijk het Curaçaose nationale team is, aangevuld met een paar Europese Nederlanders. Daar is wat voor te zeggen. Nederland is Curaçao in het honkbal. Zo simpel is het, als je er puur getalsmatig naar kijkt. De Koninkrijksselectie bestaat voor het leeuwendeel uit honkballers die op Curaçao zijn geboren of van Curaçaose origine zijn, waar het zijn vader of moeder betreft. Geweldig. Toch? Vind ik wel. Het Koninkrijksteam zou als voorbeeld moeten gelden voor de wijze waarop we binnen het Koninkrijk der Nederlanden met elkaar om moeten gaan. We moeten het samen doen en áls we het samen doen, dan komen er ook mooie resultaten uit voort. Op alle gebied, daarvan ben ík in elk geval overtuigd en mét mij in elk geval Thakaidzwa Doran. In Nederland beseffen ze het ook niet, hoor. Daar spreken ze rustig over het Nederlandse honkbalteam. Het klopt niet in theorie én niet in de praktijk. Oranje vind ik dan al een stuk beter klinken, want Oranje (lees: het Koningshuis) wordt op Curaçao wél gewaardeerd. Maar Nederlands team, nee dat is niet goed. Daarom: laten we het over het Koninkrijksteam hebben, want dat is het. Met overwegend Curaçaose spelers en Nederlandse faciliteiten. Die twee dingen samengevoegd hebben een wereldtitel opgeleverd. En dat smaakt naar meer, op veler gebied.
Door redactie op woensdag 20 maart 2013
 Volgens het Ministerie van OC&W is het aantal voortijdig schoolverlaters in Nederland opnieuw is gedaald; dit jaar met zes procent. Ook ROC Tilburg heeft door een intensieve en resultaatgerichte aanpak voortijdige schooluitval bij haar leerlingen met succes weten te bestrijden. Tussen 2005 en 2010 waren de Antillianen en Arubanen zowel landelijk als in Tilburg oververtegenwoordigd voor wat betreft voortijdig schoolverlaten. Het aantal Antilliaanse en Arubaanse jongeren (18–23 jaar) dat in Tilburg zonder startkwalificatie de school verliet was veel hoger dan het algemeen stedelijk gemiddelde: 8,7 procent tegen 4,3 procent. Antilliaanse/Arubaanse jongeren volgen de trend Voor BAAT waren de cijfers aanleiding om het ROC te vragen of er ook bij de Antilliaanse en Arubaanse jongeren op het ROC een daling van het voortijdig schoolverlaten was. Inderdaad bleek dat de Antilliaanse/Arubaanse jongeren op het ROC de landelijke trend volgen. Wie is een voortijdige schoolverlater? Jongeren tot 23 jaar die geen startkwalificatie hebben en niet meer op school komen, worden door de school bij de gemeente aangemeld als voortijdig schoolverlater. Een startkwalificatie is het minimale onderwijsniveau dat nodig is om een baan te vinden. Het gaat om een diploma havo, vwo of mbo (niveau 2, 3 of 4). Een vmbo-diploma geeft weliswaar toegang tot het mbo, maar wordt niet als startkwalificatie beschouwd. Belang startkwalificatie Voor een groot deel van de jongeren zonder startkwalificatie is het vooruitzicht dat zij langer werkzoekend zijn en minder kans hebben op een baan. Ook veroveren ze een minder goede positie op de arbeidsmarkt, stromen niet gemakkelijk door naar een betere baan met een beter inkomen, en hebben een hogere kans om in de criminaliteit te belanden. Redenen genoeg om het probleem van voortijdig schoolverlaten serieus aan te pakken. Positief BAAT vindt het positief dat steeds meer Antilliaanse en Arubaanse jongeren een startkwalificatie halen en hoopt dat deze ontwikkeling zich door blijft zetten. Zeker in deze moeilijke economische tijden is dat een belangrijke voorwaarde om je kansen op de arbeidsmarkt te vergroten.
Door redactie op woensdag 13 maart 2013
Op 17 maart organiseert de bibliotheek Midden-Brabant in samenwerking met het Peerke Donders Paviljoen een combinatieprogramma rond het thema van de Boekenweek van dit jaar; Gouden tijden , zwarte bladzijden. Het programma bestaat uit een rondleiding door de tentoonstelling in het Peerke Donders Paviljoen en twee lezingen in de Bibliotheek Tilburg Centrum. Gouden Tijden, Zwarte Bladzijden gaat over roemrijke perioden en schaduwkanten van de geschiedenis van de Lage Landen. Voorbeelden van dit 'belast erfgoed' zijn onder andere de verhalen over het koloniale verleden in Suriname en Curaçao. Op 17 maart komen nuances en dilemma’s dan ook aan bod in de tentoonstelling Zielenzorg & Zielenmoord in het Peerke Donders Paviljoen en in lezingen van de auteurs Cynthia Mc Leod en Eardly van der Geld. Programma Om 13.00 uur start de rondleiding bij de tentoonstelling Zielenzorg & Zielenmoord in het Peerke Donders Paviljoen. De lezingen zijn tussen 14.30 en 16.30 uur in de Bibliotheek Tilburg Centrum. Twee lezingen door de auteurs Cynthia Mc Leod (Hoe duur was de suiker?) en Eardly van der Geld (Curaçaos bloed) in de Bibliotheek Tilburg Centrum. De Bibliotheek Midden Btrabant nodigt mensen uit deel te nemen aan het programma waarbij eerst de tentoonstelling en daarna de lezingen bezocht worden. Tentoonstelling Zielenzorg & Zielenmoord Missionaris Peerke Donders verbleef gedurende de 19e eeuw in Suriname om zo veel mogelijk mensen zijn geloof te brengen, om hen te dopen en hun zielen te winnen. Peerke sprak daarbij zijn afschuw uit over de mishandeling van slaven. In het Peerke Donders Paviljoen staan de getuigenissen naast elkaar: wat schreef de Tilburgse zielzorger over de slavernij en welke verhalen vertelden de slaafgemaakten? Hoe duur was de suiker? De Surinaamse schrijfster Cynthia Mc Leod (1938) werd op slag beroemd met haar debuutroman Hoe duur was de suiker (1987) waarin zij vertelt over de suikercultuur in de 18e eeuw. Voor veel mensen blijkt het boek een eyeopener, want hoewel iedereen het globale verhaal kent over de Surinaamse kolonie en de Nederlandse gouverneurs heeft niemand een idee hoe het dagelijkse leven er in de slaventijd uitzag. Vaak wordt gedacht in termen van blank en zwart maar er is meer sprake van een culturele diversiteit. Curaçaos bloed 'Niet alleen de slavernij op Suriname behoeft aandacht', zo vindt Goirlenaar Eardly van der Geld (1958) die al jaren ijvert voor maatschappelijke en economische verheffing van de Antilliaanse doelgroep. Van der Geld werd geboren op Curaçao en groeide later op in Suriname. Historisch besef is volgens hem cruciaal voor de broodnodige integratie in Nederland en eind 2012 schreef Van der Geld dan ook zijn boek Curaçaos Bloed, dat gaat over integratie en tolerantie en hoe rolpatronen uit de slaventijd daar nog steeds invloed op uitoefenen Aanmelden Aanmelden voor de tentoonstelling en de lezingen kan via boekenweek@bibliotheekmb.nl. 
Door redactie op zondag 10 maart 2013
Jermaine ’Jespy Beats’ Felida is een jonge muzikant/producer. Hij is geboren in Tilburg maar van Antilliaanse afkomst. Hij maakt deel uit een nieuwe generatie Antilliaanse muzikanten in Nederland die moderne Caribische invloeden mixen met moderne muzieksoorten. Tot nu toe heeft hij als zelfstandige gewerkt. En hij staat op het punt om internationaal door te breken. Jespy groeide op in een muzikale familie. “Mijn vader, Elvis ‘Pietje’ Emerenciana, was bassist en mede-oprichter van de Tilburgse Orquesta Pegasaja”, vertelt hij. Maar ook zijn oom Rudy Emerenciana is een talentvolle multi-instrumentalist van Antilliaanse afkomst. “Mijn oom heeft met verschillende internationale artiesten gewerkt. Vanaf mijn geboorte is er dus al muziek om mij heen”. Pianolessen Van jongs af aan volgde Jermaine pianolessen. Hij speelde klassieke stukken. Ook begon hij aan een muziekopleiding op de Rock Academy. “De pianolessen en de Rock academy waren een goed fundament voor mij. Ze boden een zeer goede vorming”, vindt hij. Maar Jespy wilde iets anders. Hij had een enorme drang naar muzikale en artistieke vrijheid. Zijn muziek Jespy verliet de Rock Academy want; “Ik kon me moeilijk houden aan de vaste muzikale regels”. Jespy ging verschillende muziekstijlen mixen. Hij mixte de Latijnse en Caribische muzieksoorten die hij vanaf zijn geboorte had meegekregen met moderne muzieksoorten zoals hiphop, urban en rap in een Nederlandse context. Vrijheid Praten met Jermaine betekent heerlijk kletsen over muziek, beats en vooral vrijheid. “De vrijheid om mijn eigen artistieke keuzes te maken” zegt Jespy. Maar ook: “Ik wil zo min mogelijk concessies doen aan mijn creatief proces. Sociale media als Internet en You Tube maken het mogelijk om mijn eigen leerproces aan de gang te houden en ze bieden mij ook een bredere kijk op muziek”. Activiteiten Op dit moment treedt Jespy samen met JBP regelmatig op als DJ. Ook werkt hij met verschillende artiesten zoals Kempie, Keijzer, Engelly en Kenny B. Voor de Dominicaanse-Antilliaanse groep B4E heeft hij verschillende producties gedaan. Balans tussen creativiteit en geld verdienen Jespy jaagt graag zijn muzikale ideeën na. Tegelijkertijd is hij bewust van de commerciële belangen en het nut van geld verdienen in de muziekwereld. “Ik heb een goed gevoel van de markt en ik kan de vraag goed vertalen naar mijn eigen producties of de producties met andere artiesten”. Hij is zich ervan bewust dat succes niet zomaar aanwaait. Dag en nacht werken is voor hem eerder gewoonte dan uitzondering. “Deze mentaliteit mis ik soms bij anderen die wel talent hebben maar niet hard genoeg werken om zich verder ontwikkelen”. Carrière Jespy is nu in de afrondingsfase van een contractonderhandeling met een platenmaatschappij. Dit biedt hem de mogelijkheid om verder door te groeien en dan vooral internationaal. Jespy hoopt dan ook naam te gaan maken buiten Nederland. Antilliaan of Tilburger? Jespy voelt zich als een vis in het water in beide omgevingen. “Als geboren Tilburger voel ik me helemaal thuis in Tilburg. In mijn kinderjaren ben ik regelmatig naar Curaçao geweest en ik voel me daar ook uitstekend thuis”. Hij gaat nog steeds jaarlijks naar Curaçao. Jespy ervaart het leven in twee culturen als een voordeel. Hij is zijn ouders Pietje en Nereyda dankbaar voor de fijne opvoeding, de liefde en het respect dat ze hem hebben meegegeven. Met recht een Antilliaanse Tilburger om trots op te zijn. En deze mix kun je in zijn muziek horen. Wil je meer horen en zien van Jespy? Kijk hier