Door redactie op zondag 14 juni 2015
De zomer en de zomervakantie komen er weer aan. Ook voor Reggie Curiël. Wat betekent de zomer voor Reggie? Hij blogt hierover op www.vertaalweb.com. Hieronder zijn verhaal. Reggie, eigenaar van vertaalweb is geboren op Curaçao en woont met zijn vrouw en twee dochters in Delft. Summertime oftewel de zomervakantie is in aantocht De zomervakantie is in aantocht. Ik weet dat het pas juni is, maar geloof me het gevoel begon al in de laatste week van mei, zo’n beetje. De lente doet dan pogingen om zich te laten gelden, voordat de zomer hetzelfde gaat proberen, maar dan met meer intensiteit . Na ruim 30 jaar Nederland heb ik geleerd dat de lente en haar grote broer zomer, hun best doen, maar soms ook roemloos en ook grandioos ten onder gaan. Dat valt voor mijn Caribische botten niet altijd mee want die snakken inmiddels naar een beetje zon. Zoals gisteren bijvoorbeeld. De kinderen vlogen naar school of kwamen te laat aan, afhankelijk van mee- of tegenwind. Nu is het weer hier thuis toch altijd al een onderwerp van gesprek. Als Antilliaanse man tussen drie vrouwen die allemaal hier geboren zijn valt het niet altijd mee. Zeker in de winter haak ik volledig af. Als ik twee pubers zie discussiëren of er een kans in zit dat ze kunnen schaatsen dan gaat bij mij het licht uit. De winter bekijk ik het liefst vanachter het raam met de verwarming aan. Wintersport is ook niks voor mij, ooit wel eens een Antilliaan op ski's gezien? Ze zullen er best zijn maar ik ken ze niet, in ieder geval niet zij die het vrijwillig doen, of ze moeten in Nederland geboren zijn. Zo tegen de tijd dat de lente zich gaat roeren kom ik thuis ook onder mijn steen vandaan, word ik weer wat gezelliger en heb ik weer hoop dat ik binnenkort mijn korte broek en slippers uit het vet kan halen, zeg maar het uniform van een Caribische man. Mijn dochters lachen zich iedere keer weer een breuk, dat zijn dus die momenten dat ik me realiseer dat ik echt van een andere planeet kom, in dit geval Curaçao. Maar goed zoals ik al zei in het begin, de zomer nadert. Mijn dochters bereiken een fase die een beetje te vergelijken is metaalmoeheid. Aan de buitenkant merk je er niet altijd wat van, maar het is wat er van binnen gebeurt, waar het gevaar schuilt. Geen zin en ben moe worden afgewisseld met het tellen van de weken dat het nog duurt voordat die grote zomervakantie eindelijk aanbreekt. En de gevaren voor mij, die zijn ook best wel aanwezig. Zie het maar als het lopen in een mijnenveld. Je hebt een beetje een idee waar die mijnen liggen en je springt van het ene veilige gedeelte naar het andere. Maar als je verkeerd gesprongen bent, dan ontploft het in alle hevigheid. En als een wat geagiteerde dochter zegt dat ik er weer eens niets van begrijp, dan besef ik inderdaad dat het tijd wordt dat de zomer aanbreekt. De kinderen zijn dus aan vakantie toe zijn. Maar voor dat het zover is moet de jongste, die in groep 7 zit, nog aan een werkstuk over het heelal opleveren, gelukkig een overzichtelijk onderwerp dus dat gaat vast soepel verlopen. Daarnaast heeft ze de gebruikelijke CITO- en andere toetsen voordat het echt vakantie is En voor de oudste is de aankomende toetsweek van het Gymnasium plus nog een van de laatste hordes die genomen moeten worden op weg naar de zomer. Met veel extra vakken waaronder Chinees lopen de stressniveaus snel op. Kortom er moet nog wat water door de Rijn (ik hoop niet letterlijk) voordat het echt zomer is en we op vakantie kunnen. Het is uiteraard niet alleen maar kommer en kwel. Integendeel zelfs, ze kijken alvast vooruit naar de vakantie. Eindelijk weer naar Curaçao, naar Opi en Oma Konta (mijn ouders) want het is alweer een tijdje geleden. Voor mijn jongste dochter is zwemmen van levensbelang in de zomer. Iedere ochtend is haar eerste vraag bij het ontwaken of ze die dag kan zwemmen. Dus komende vakantie is het ultieme genot, zwemmen in die helderblauwe Caribische zee. Eerlijk gezegd kan ik ook niet wachten. Mijn kinderen zijn hier geboren en duiken ook de Noordzee in. Dat bekijk ik in de regel met afgrijzen. Ik geloof dat ik ooit een teen in die bruine massa heb gestoken maar ik was bang dat ik mijn teen nooit meer zou terug zien, dus zwemmen in de Noordzee kan op weinig begrip van mijn kant rekenen. Ik verheug me dus op het moment dat ik de zee op Curaçao kan in rennen en mijn zwem DNA weer ontwaakt. Ik kan me nog een moment herinneren dat mijn vrouw voor het eerst op Curaçao was en met mij samen bij Boca Sami het water in liep. Ik was helemaal in extase tot ik haar stem achter mij hoorde met de vraag wat die zilveren dingen waren die om haar benen heen cirkelden. Dom genoeg antwoordde ik vissen. Ik heb de rest van de tijd naar haar gezwaaid op haar handdoek. Het water is ze daar niet meer in gegaan. We werken er nog aan. Onze oudste dochter verheugt zich op het eten, de loempia’s bij Rio Canario, de Truk’i pan bij Saliña, eten bij Plasa Bieu of bij Pop’s place aan Caracasbaai. Wij Antillianen hebben wat met eten, eten staat voor familie, voor samen en voor gezelligheid. Er is geen leven mogelijk zonder eten, nou ja misschien wel maar dan is het half niet zo gezellig. Mijn oudste dochter is in dat opzicht echt een yu di Korsou. Haar herinneringen zijn geordend aan de hand van de eet ervaringen die ze heeft en op Curaçao gaat dat over loempia’s, galiña, pan ku lomitu, arepa di pampuna, kortom alles wat mijn eiland te bieden heeft. Na het landen moeten we loempia’s halen want daar heeft ze zoooooo een zin in. Niet de weirde shit zoals ze zelf zegt. De laatste keer aten we bij mijn ouders tussen de middag en die hadden echt Antilliaans gekookt: Kolo Stoba ku Rabu i Funchi. Nu eten mijn dochters alles en proberen ook alles dus met enthousiasme werd opgeschept. De langwerpige stukken vlees werden wat vreemd bekeken en op een goed moment besloot een van de twee toch te vragen wat het was want het smaakte een beetje vreemd. Mijn vrouw had het al door gehad, die had vriendelijk bedankt en was bij een vegetarische maaltijd gebleven. Ze is inmiddels ervaringsdeskundige. Ik antwoordde Rabu. Rabu papa, wat is dat? vraagt mijn dochter nog. En dom dom dom, varkensstaart zei ik. Hun blik was priceless, maar dan niet in de Mastercard betekenis van het woord. Laat ik het zo zeggen, varkensstaart eten ze niet meer. Voor mij maakt het allemaal niet zo veel uit. Na drie jaar merk ik dat ik er echt aan toe ben om naar huis te gaan. Ik kan er zelfs emotioneel van worden, ik heb de afgelopen tijd hier een daar een traan weg gepinkt. Natuurlijk mis je je familie en deze vakantie is voor een groot deel familiebezoek. Maar het is meer. Het is zoals de zangeres Izaline Calister zingt in Mi Pais, het is mijn land. Het land waar mijn navelstreng begraven ligt en die na meer dan 30 jaar nog altijd aan mij trekt. Het doet wat met me als ik de luchthaven uitloop en door de warmte wordt begroet. Dit is geen Zuid Spanje, Griekenland of Italië, dit zijn de tropen en die warmte die ken je en hoe lang geleden ook, het voelt telkens weer als thuis aan. Maar we zijn nu pas in juni en zoals eerder gezegd we zijn er ook nog niet. We zijn wel onderweg. Ook mijn vrouw heeft een paar tentamens te halen voor die tijd. Er moet nog aan een werkstuk gewerkt worden. Toetsweek komt er ook aan en dat vereist de nodige voorbereiding. Dat is niet alles want er moeten ook muziek- en danslessen nog gevolgd worden. Beachvolleybal trainingen staan nog op het programma. En dan zelfs ook nog een wedstrijd. Oh ja, en naar de WK beachvolleybal finale gaan kijken. Vergeten we niets? Een paar weken school natuurlijk maar dat gaat prima lukken, dat weet ik gewoon. Het zijn allemaal doorzetters. Ze hebben de beste eigenschappen van hun moeder geërfd en gelukkig niet te veel slechte van hun vader. Wordt vervolgd.
Door redactie op woensdag 3 juni 2015
Op 1 juni 2012 is baat013.nl live gegaan. Drie jaar later heeft baat013.nl een solide positie verworven als informatiebron voor iedereen die op een andere manier met de Antillen of Aruba te maken heeft. De uitgangspunten van de site zijn de afgelopen jaren wel wat gewijzigd. Eerst was de rol en functie van Baat013 die van ‘beraad’. Later ging Baat013 door als communicatie- en mediaplatform. Ook de doelstelling werd aangescherpt: door een Antilliaanse bril mensen informeren over nieuws, cultuur en politiek. Over mensen De lezers van de website zagen in die drie jaar artikelen verschijnen over politiek, cultuur, nieuws, sport en verhalen van de eilanden. Maar in het laatste jaar verschijnen er meer artikelen over mensen. Wat doen zij en wat houdt hun bezig? Hieronder een overzicht van het laatste jaar: Delilah Eugenio weet alles over Food of Slavery Mildred Straker vertelt haar verhaal Maristella Martes portretteert ouderen Marjan van Wijngaarden houdt van Curacao Marvin Madera gaat terug naar Curaçao John Bernabela actief in het rolstoelbasketbal Elmus Da Costa Gomez en Tumbafestival 2015 Hermien Visscher en Marc Oldeman hebben een wijngaard op Curaçao Ireno Baranco en zijn gedachten Rose-Marie van Abeelen en Mariëta Emers krijgen een Koninklijke onderscheiding Gabi Ras en Chandni Dwarkasing doen aan slacklinen We horen graag jouw verhaal Heb jij ook je eigen verhaal of een onderwerp dat je met baat013.nl wilt delen? Neem contact met ons op!
Door redactie op woensdag 13 mei 2015
In april presenteerde het Centraal Bureau voor de statistiek (CBS) nieuwe cijfers voor Caribisch Nederland. Met Caribisch Nederland worden Bonaire, Saba en Sint Eustatius bedoeld. Deze eilanden zijn sinds 10 oktober 2010 een deelgemeente van Nederland. De cijfers gaan onder meer over de leeftijd waarop moeders kinderen krijgen, het aantal tienergeboorten en de samenstelling van het huishouden. Leeftijd van de moeder bij geboorte Vrouwen in Caribisch Nederland worden met gemiddeld 25,2 jaar moeder. Vrouwen van Antilliaans/Arubaanse herkomst in Nederland worden met gemiddeld 25,9 jaar voor het eerst moeder. Vrouwen in Europees Nederland zijn gemiddeld 29,4 jaar wanneer ze voor het eerst moeder worden. Aantal tienergeboorten Het aantal tienergeboorten in Caribisch Nederland bedraagt 10 procent. Dat wijkt flink af van de rest van Nederland (1,3 procent). Vrouwen van Antilliaanse/Arubaanse herkomst in Nederland (6,8 procent ) zitten daar tussenin. Het aantal tienergeboorten onder vrouwen van Antilliaanse/Arubaanse herkomst in Nederland past zich geleidelijk aan, aan dat van alle vrouwen in Nederland. Eenoudergezin 38 procent van de kinderen die in 2012 in Caribisch Nederland werden geboren, kwam terecht in een eenoudergezinnen, vaak een alleenstaande moeder. Van de geboren kinderen in Nederland met een moeder van Antilliaanse/Arubaanse herkomst groeit 37 procent in een eenoudergezin op. Voor Nederland in totaal is dit aandeel veel lager namelijk 8 procent. Ongehuwd paar Verder valt op dat ongehuwd ouderschap voor vrouwen van Antilliaanse/Arubaanse herkomst (in Nederland) en voor alle vrouwen in Nederland nagenoeg overeenkomt, met ongeveer 30 procent. In Caribisch Nederland wordt slechts 15 procent van de kinderen geboren bij een ongehuwd stel. Gehuwd paar 38 procent van de kinderen in Caribisch Nederland groeit op bij een gehuwd paar. Van de baby’s in Nederland met een moeder van Antilliaanse/Arubaanse herkomst groeit 24 procent bij een gehuwd paar. Bij alle vrouwen in Nederland is het aandeel het hoogst: 56 procent. Overige huishouden Onder vrouwen in Caribisch Nederland komen andere vormen van huishoudens vaker voor dan onder vrouwen in Nederland totaal. Dat is ook zo onder vrouwen van Antilliaanse/Arubaanse herkomst. Het gaat dan vaak om een moeder en haar pasgeborene die inwonen bij de ouders (of de moeder) van de moeder.
Door redactie op woensdag 8 april 2015
Domino is op de voormalige Nederlandse Antillen en Aruba de nationale volksport. Het is een spel dat al eeuwenlang gespeeld wordt. Over de hele wereld populair, maar vooral in de Caribische landen en in Latijns-Amerika. Daar nemen ze het spelen van Domino heel serieus. Er wordt zelfs gespeeld om geld. Op de Nederlandse Antillen en Aruba is Domino een belangrijk tijdverdrijf. Ter ontspanning, maar tegelijkertijd wordt het bloedserieus gespeeld. Het is vooral iets voor mannen. Twee aan twee nemen ze het tegen elkaar op. De stenen kletsen hard op het tafelblad. Strategisch inzicht en bluf zijn vereiste eigenschappen. In de roman ‘Dubbelspel’ van Frank Martinus Arion wordt het spel menens, het einde is desastreus. Domino is een oud chinees spel De oorsprong van de Domino ligt rond 1100 in China. Het spel is bedacht door generaal Hung Ming. Deze generaal ontwikkelde het spel om zijn soldaten te voorzien van vermaak terwijl zij de wacht moesten houden. Zeelieden brachten het spel naar Europa. Vanuit Europa werd het spel nog verder over de wereld verspreid. Via koloniale schepen ging het spel naar Latijns-Amerika en van daaruit verder naar het Caribisch gebied. Hier wordt het spel gezien als de nationale sport, en wordt het dagelijks gespeeld. En dus zo ook op de Nederlandse Antillen, waar jong en oud, binnen en buiten, achter de dominotafel zitten. Doorgronden welke stenen de ander heeft Het spel met de witte stenen is op de Antillen een serieuze aangelegenheid voor volwassen mannen, met heuse kampioenschappen. Met koppels van twee wordt de strijd gestreden. Wie het eerst tien rondjes wint of het eerst alle stenen kwijt is, is de beste. Vooral de oudere mannen nemen het spel héél serieus. Ze turen minutenlang naar hun stenen en vervolgens naar elkaar. Met starende blikken die bijna een gat in het hoofd van de tegenstander branden, proberen ze te doorgronden welke stenen de ander heeft. Dubbelspel Domino lijkt op het eerste gezicht een heel makkelijk spelletje: gewoon een drie tegen een drie aanleggen. Maar dat is schijn. Je moet veel en snel rekenen en beredeneren wat je tegenstander en je medespeler hebben. Het is de bedoeling dat de aangelegde steen voor de opponent een last is, maar voor je teamgenoot juist niet. En wanneer de winnaar zijn winnende steen op beide zijden van het spel kan aansluiten, dan wint hij met een dubbelspel. Luidruchtig Wie denkt dat het dominospel een ingetogen, rustige activiteit is, heeft het mis. Bij Antillianen gaat het er namelijk behoorlijk temperamentvol aan toe. Stenen worden luidruchtig gehusseld, er wordt hard geroepen en de stenen worden loeihard op tafel geslagen. Praten doen de spelers echter niet en naar elkaar seinen is strafbaar. Ook al zin gekregen in een spelletje Domino? Zoek je stenen bij elkaar en lees hier nog even de spelregels.
Door redactie op woensdag 25 maart 2015
Maar liefst 38 pianocomposities uit het rijke muzikale erfgoed van Curaçao, Cuba en Venezuela. Die vind je op de cd ‘Danzas Caribeñas’, uitgegeven door de Palm Music Foundation. De cd staat deze maand op nummer 7 in de Libris top 10. De cd bevat een grote variatie aan klassieke salonmuziek uit de 19e eeuw en de eerste helft van de 20e eeuw. Het gaat om composities van maar liefst negen Curaçaose componisten, één Cubaanse componist (Ignacio Cervantes) en één Venezolaanse componiste (Maria Teresa Carreño). Alle composities worden gespeeld door Marcel Worms. De danza: tweekwartsmaat De Caribische danza is een dans in tweekwartsmaat die is opgebouwd uit twee, drie of vier delen. De danza dateert van 1804 en is afkomstig van Cuba. Vanuit Cuba waaierde de danza uit naar de salons van andere eilanden in de regio, waaronder Curaçao. Als dans beleefde de danza haar meest glorievolle periode van de tweede helft van de 19e eeuw tot aan het begin van de jaren 40 van de 20e eeuw. De cd bevat diverse danza’s van Curaçaose componisten zoals Jan Gerard Palm, Jules Blasini, Jacobo Palm en de dichter-musicus Joseph Sickman Corsen. Ook van de Cubaanse componist Ignacio Cervantes (1847-1905) speelt Marcel Worms een viertal danza’s uit zijn 41 wereldbekende Danzas Cubanas . Curacaose Wals: driekwartsmaat De Curaçaose wals staat in driekwartsmaat. Maar in tegenstelling tot het strakke driekwartsritme van de meeste Europese walsen, is de Curaçaose wals opvallend rijk aan syncopen, zowel in de melodie als de ritmische begeleiding. Dat betekent dat het accent in de muziek op een andere plek in de muziek valt dan je zou verwachten. De Curaçaose wals is doorgaans opgebouwd uit twee of drie delen van elk 16 maten. Een verliefde Palm Verschillende van de Curaçaose walsen zijn geschreven om een moment van verdriet of juist van geluk in muziek tot uitdrukking te brengen of om een persoon die de componist liefhad te eren. Zo inspireerde Amalia Elodia Perez, Jan Gerard Palm in 1886 tot het schrijven van de wals ‘El 18 de Febrero’ en de danza ‘La Trigueña’. In de periode na het overlijden van zijn echtgenote, brak Jan Gerard Palm ten gevolge van een ongeval bij het zwemmen op het Rif in Otrobanda zijn been. De familie liet uit Venezuela een verpleegster - Amalia Elodia Perez - overkomen om hem te verzorgen. Gevolg hiervan was een verliefde Palm. Wals op een tafelservet De bekende wals ‘Para que Amar’ (Het waarom van het liefhebben) schreef Albert Palm spontaan neer op een tafelservet tijdens een galadiner in de loge Igualdad. Dit als antwoord op een filosofische vraag van een tafelgenoot wat nu toch de zin van het liefhebben van het vrouwelijke geslacht was. Albert Palm meende dat je zo’n vraag alleen met muziek zou kunnen beantwoorden. Met het tafelservet in de hand liep hij vervolgens naar de vleugel en speelde zijn net gecomponeerde wals voor een enthousiast gehoor. Een wals en een huwelijksbootje Ook de wals ‘Primero de Octubre’ van Jacobo Palm ontstond spontaan. Dat gebeurde toen Archimedes Salas op straat Jacobo Palm ontmoette. Salas vroeg hem om mee te gaan naar het huis van zijn vriendin Chatica Capriles aan het Brionplein. Archimedes wilde haar namelijk ter gelegenheid van haar verjaardag een wals aanbieden. Spontaan componeerde Jacobo aan de vleugel de wals ‘Primero de Octubre’. Op het oorspronkelijke manuscript staat de aantekening ‘La compuse, viendo a Chatica Capriles’ (ik heb dit gecomponeerd terwijl ik keek naar Chatica Capriles). De wals bleef niet zonder het beoogde effect: Archimedes en Chatica stapten niet lang daarna in het huwelijksbootje. De pasillo: voor virtuoze pianisten De pasillo is een karakteristieke adaptatie in Latijns-Amerika van de Europese wals. De pasillo ontstond in de eerste helft van de 19e eeuw in Colombia waar ze pasillo de paso werd genoemd, een dans met kleine stappen. De populariteit van de pasillo verspreidde zich van Colombia naar Ecuador, Peru, Venezuela, Midden-Amerika, maar ook naar Curaçao. Kenmerkend voor de Curaçaose pasillo is de zangerige en melodieuze stem vertolkt door de rechterhand op de piano. De partij voor de linkerhand kenmerkt zich door strikte ritmen die worden afgewisseld met talrijke vrije passages als tegenmelodie van de rechterhand. Van de pianist vereist dit een grote mate van virtuositeit. Jacobo Palm, Rudolf Palm, Charles Maduro en José Maria Emirto de Lima zijn bekend geworden door de mooie pasillo’s die zij hebben geschreven. De cd bevat drie pasillo’s: van Rudolf Palm zijn ‘Como tú lo quieres’ en van Jacobo Palm zijn ‘Ecos del Alma’ en ‘La Inocencia’. Naast de verschillende danza’s, Curaçaose walsen en pasillo’s, bevat de cd ook een danzón van Rudolf Palm, een polka van Joseph Sickman Corsen, een tango van Jacobo Palm, een calypso van Wim Statius Muller en een mazurka van de Venezolaanse componiste Teresa Carreño. CD bestellen? Geïnteresseerden in Nederland kunnen de CD ‘Danzas Caribeñas’ bestellen door het overmaken van 18 euro (15 euro voor de CD en 3 euro aan verzendkosten) naar rekeningnummer NL58INGB0005384222 van de ING Bank ten name van de stichting Palm Music Foundation, onder vermelding van ‘Danzas Caribenas’. Vergeet niet om ook het adres te vermelden waar u de CD bezorgd wilt hebben.
Door redactie op woensdag 11 maart 2015
Zin in Antilliaans eten? De Antilliaanse keuken is tegenwoordig ook online! Je kunt eten bestellen (ook in Tilburg!) en je vindt op internet recepten om zelf Antilliaanse maaltijden klaar te maken. De Nederlands-Antilliaanse keuken is een combinatie van verschillende kookinvloeden. De keuken is het resultaat van een samengaan van verschillende volkeren met verschillende culturen zoals de oorspronkelijke Indianen, Afrikanen, Spanjaarden, Joden en Hollanders. Daardoor is de Antilliaanse keuken zeer divers. Eten bestellen in Rotterdam Bij de cateringbedrijven in Nederland kun je kant en klare maaltijden bestellen. In Rotterdam en omstreken heb je de meeste keus. Woon je in Sliedrecht en heb je zin in ‘pasa palu’ (hapjes), taarten, zoetwaren, salades en’ stobá’ (gestoofd), dan kun je bestellen bij antilliaans-eten.nl. Wil je wat anders bij de lunch? Kijk op de website van Kome dushi uit Rotterdam. Die serveren lunchpakketten met arepeas, tonijnsalade, kipsalade en crabsalade. Wil je iets anders dan bestel je bij Rensley Krioyo. Rensley verzorgt taarten voor bruiloften en communiefeesten. En ook de Chinese ‘sate cu batata’ en veel kipgerechten. Bij Kushina Kayente uit Cappelle a/d IJssel heb je ook een echt Antilliaans ontbijt met ‘pan frances’ (een broodje). Eten bestellen in de rest van Nederland In Zwolle heb je bij Dushi buffet keuze uit warme en koude buffetten met gerecht uit Curaçao. In de buurt van Amsterdam kun je ook genieten van A mi Manera in Almere. Ze hebben geitenvlees en lomitu. Banda Bou Catering te Amsterdam heeft spareribs en koteletten. Utrecht heeft Keshia’s Kitchen met Caribische Surinaamse gerechten. Cocina de Suku in Assen trakteert op broodje rabu of bakkeljou. Verder in het zuiden heb je Antilliaanse hapjes & Taarten uit Tilburg. Je krijgt hapjes, taarten en soepen. Hier kun je ook een workshop volgen met collega’s, vrienden of familie. Veel bestellingen De cateringbedrijven doen het erg goed. Tijdens de feestdagen in december moesten bijna alle Antilliaanse cateraars de bestellingen stopzetten omdat ze het niet meer aankonden. En Antilliaans-eten uit Rotterdam wil zelfs door het hele land gaan leveren. Recepten online Wil je zelf aan de slag in de keuken, ook hier keuzes genoeg. Je hebt een grote diversiteit van recepten online. Steeds meer Nederlanders wagen zich aan het maken van Antilliaans eten. Je hebt websites in het Papiaments zoals Desiree Gourmet, Kuminda.com en Arubiano. Ook in het Nederlands zijn er recepten. Neem een kijkje op Antilliaanse keuken en Marshe Breda. Maar ook bij ah.Nl/kookschrift leer je hoe je de stobá, Antilliaanse pasteitjes, kip en kesio kunt maken. Ook smulweb en Mijnreceptenboek besteden aandacht aan de Antilliaanse keuken. En op vegatopia, een website voor vegetariërs staat een heel oud recept voor kokostaart. Tips? Ken jij nog andere plekken waar je Antilliaans eten kunt bestellen? Of goede websites met Antilliaanse recepten? Laat je tip dan hieronder achter!
Door redactie op donderdag 19 februari 2015
Er is iets opmerkelijks aan de hand. Terwijl de gevestigde Antilliaanse verenigingen in Nederland het steeds moelijker krijgen, richten Antilliaanse studenten en young professionals steeds meer organisaties op. Veel van de gevestigde Antilliaanse organisaties worstelen met hun eigen plannen of houden op te bestaan. Na 25 jaar sluit Vriendengenootschap Nederlandse Antillen en Aruba (VNAA) haar deuren. Ook de Movementu Antiano i Arubano pa Partisipashon (MAAPP) houdt op te bestaan. Minder geld Overlegorgaan Caribische Nederlanders (OCaN), de meest invloedrijke Antilliaanse organisatie in Nederland, moet het met flink minder geld gaan doen omdat het Rijk geen subsidie meer geeft. En de oudste Antillianen vereniging Sirkulo Antiyano Tilburg (SAT) krijgt geen huisvestingssubsidie meer en beraadt zich wat te doen. Jongeren wachten niet op ouderen Maar er is iets opmerkelijks aan de hand. In het najaar van 2014 besluiten de jongerenorganisaties om nauw met elkaar te gaan samenwerken. Zij willen niet langer wachten op de oudere generaties, want zouden teveel tijd besteden aan het doorhakken van knopen. Alleen de Vereniging Antilliaans Netwerk (VAN) heeft zich bij de jongeren aangesloten. Jongeren op social media De jongeren die de organisaties runnen zijn bijna klaar met hun studie of hebben al een paar jaar ervaring als vrijwilliger in de stichtingen en verenigingen. Ze maken gebruik van sociale media en spelen zo in op jongeren om mee te doen aan hun activiteiten. Daardoor zijn ze succesvoller in het mobiliseren van de achterban. Creatief met geld De jongerenorganisaties hebben weinig tot geen ervaring met het naar binnen halen van subsidiegelden. De organisaties zoeken allerlei creatieve manieren om geld via hun achterban te krijgen of ze zoeken sponsoren als ze met vakantie op de eilanden zijn. Maar zelfs als ze gesponsord worden, zijn het geen grote bedragen. Als ze 1500 euro in kas hebben voor een jaar is dat al veel voor hun begrip. Daarom spreken ze studenten aan op hun kwaliteiten. Bijvoorbeeld studenten met een grafische studie, om flyers, posters en websites voor hen te maken. Kosten? De studenten doen het gratis, in ruil voor een ervaring rijker. Jongeren organisaties Hieronder een paar van de nieuwe Antilliaanse organisaties: De grote nieuwkomer van 2014 is de Stichting CN’ers, gerund door jongeren. Deze stichting wil graag het Caribisch Nederlands talent stimuleren door studenten een kans te bieden om vrijwilligerswerk in Europa te gaan doen. Ook heb je Kiva Curacao, de stichting die zich inzet voor Curaçaose studenten en young professionals. ABC Compas, is een vereniging voor Antilliaanse studenten met een technische studie. En tot slot heb je de studentenclub ByGonga in Rotterdam.
Door redactie op woensdag 3 december 2014
Vrijdag is het Sinterklaasavond. Een van de verhalen die jaarlijks terugkeert, is die van San Nicolas i probesa (Sinterklaas en armoede) van de Curaçaose schrijver/dichter Elis Juliana geschreven in de jaren vijftig. Met name voor de bewoners van Curaçao is het een klassiek en bekend verhaal. Het verhaal gaat over Juancito, zoon van een alleenstaande moeder uit een arme woonwijk. De dag na pakjesavond staat Juancito met een triest gezicht naast de deur kijkend naar de andere kinderen die spelend met hun Sinterklaascadeaus vrolijk voorbij komen. Hij is aangeslagen en kan maar niet begrijpen waarom hij niets heeft gekregen. Hij heeft er alles aan gedaan om een cadeau van Sinterklaas te krijgen. Hij heeft zelfs een uitgebreide brief naar Sinterklaas en Zwarte Piet geschreven. In de brief beschrijft Juancito de trieste situatie waarin hij verkeert. Hij vraagt naast een cadeau voor zich zelf ook om medicijnen voor zijn zieke moeder. Met deze brief hoopt hij dat hij ook iets krijgt van Sinterklaas. Maar helaas. Het verhaal van Elis Juliana is een verhaal over de tegenstelling tussen arm en rijk en de droom van een kind.
Door redactie op woensdag 26 november 2014
Het Chikungunya-virus verspreidt zich razendsnel over Curaçao. In de afgelopen maanden is er een flinke toename van het aantal besmettingen met het Chikungunya. De wachtkamers van de huisartsen zitten vol. Chikungunya is een infectieziekte die wordt veroorzaakt door een virus. Dit virus wordt overgedragen door de beet van geïnfecteerde muggen: de aedesmuggen. Zij steken vooral overdag. De tijd tussen het oplopen van Chikungunya-virus en het ontstaan van klachten is tussen de 1-12 dagen. Maar meestal word je binnen 2 tot 4 dagen ziek. Veel mensen ziek Hoeveel mensen het Chikungunya-virus hebben, is moeilijk in te schatten. Om vast te stellen of iemand Chikungunya heeft, moet hij of zij zich laten testen. Uit cijfers van de GGD blijkt dat er momenteel 8.000 gevallen van Chikungunya gemeten zijn. Verwacht wordt dat dit er eind november 11.000 zijn. Ziekteverschijnselen en symptomen plotseling opkomende hoge koorts ernstige spier- en gewrichtspijn (in polsen, enkels en/of vingers) hoofdpijn lichtschuwheid huiduitslag die enkele weken tot maanden kan aanhouden. De acute symptomen na een infectie met Chikungunya-virus verdwijnen meestal binnen 1-2 weken, maar de gewrichtspijnen (artritis) en vermoeidheid kunnen lang aanhouden (maanden tot jaren). Geen vaccin of geneesmiddelen Er bestaan geen vaccins of medicijnen tegen Chikungunya. De medicijnen die je krijgt, verzwakken de pijn en symptomen en remmen de groei van het virus. Maar ze bestrijden het virus niet. Uiteindelijk moet je uitzieken en moet je lichaam met de eigen weerstand de ziekte overwinnen. Chikungunya is niet besmettelijk Alleen muggen kunnen het virus overdragen. Mensen die besmet zijn met Chikungunya kunnen de aandoening dus niet rechtstreeks doorgeven aan anderen. Muggen raken besmet als ze geïnfecteerde mensen steken. Geen levensbedreigende infectie Een geruststelling is dat Chikungunya geen levensbedreigende infectieziekte is. Het komt slechts sporadisch voor dat mensen overlijden door de ziekte. Ongeveer één op de duizend patiënten overlijdt aan de gevolgen van Chikungunya. Meestal betreft dat pasgeborenen, ouderen en mensen die andere gezondheidsproblemen hebben. Spuitacties De overheid van Curaçao houdt momenteel spuitacties om de mug die het virus verspreidt uit te roeien. Maar met deze acties worden alleen de grote wegen bereikt en alleen de volwassen muggen aangepakt. Het gif bereikt de achtertuinen en kleine hoekje niet.  Bevolking neemt Chikungunya niet serieus Volgens huisartsen neemt de bevolking Chikungunya niet serieus. De voorzitter van de huisartsen, dr. Homan Jeung, zegt dat mensen teveel steunen op hun huisarts. Maar het virus is niet te behandelen en alleen maar te voorkomen door de hoeveelheid muggen te verminderen. De spuitacties van de GGD zijn bij lange na niet voldoende om het probleem aan te pakken, aldus Jeung. Mensen moeten zelf aan de slag om broedplaatsen in de achtertuinen weg te halen. Vooral nu het regenseizoen begint. Scholen ondervinden hinder Scholen ondervinden hinder van het Chikungunya-virus. De directrice van het Rooms- Katholiek Centraal Schoolbestuur, Lisette van Lamoen-Garmers, heeft te maken met zieke leerkrachten en zieke leerlingen. Ze moet soms kinderen naar huis sturen en gepensioneerde leerkrachten oproepen om ervoor te zorgen dat de lessen doorgaan. Bedrijfsleven Doordat er veel medewerkers ziek zijn, heeft de Chikungunya ook het bedrijfsleven in haar greep. Vliegtuigmaatschappij Insel Air moet alle zeilen bijzetten om ervoor te zorgen dat er geen vluchten geannuleerd worden. Insel Air Aruba helpt Insel Air Curaçao om passagiers te vervoeren en er worden tijdelijk stewardessen vanuit Venezuela ingehuurd.
Door redactie op woensdag 28 mei 2014
In Nederland haalde de PVV net zoals D66 vier zetels. De PvdA en de VVD komen beide uit op drie, de SP en ChristenUnie/SGP op twee zetels. De Partij voor de Dieren haalt voor het eerst een zetel, 50Plus haalt geen zetel en GroenLinks haalde twee zetels. Curaçao Het CDA won ook op Curaçao. De christendemocratische partij kreeg de helft van de uitgebrachte 556 stemmen. De nummer acht op deze lijst, is de op Curaçao geboren Marc Frans. Hij heeft campagne gevoerd op het eiland en sleepte daarmee 257 van de 282 stemmen binnen. D66 werd de tweede partij met 105 stemmen. PvdA en VVD kwamen ieder uit op 46 stemmen. Bonaire Op Bonaire heeft de lijst ‘Ik Kies voor Eerlijk’ de meeste stemmen gekregen. Aruba Ook op Aruba won het CDA. Het CDA kreeg 313 van de 870 uitgebrachte stemmen. Net als op Curaçao ging het overgrote deel van de stemmen naar Marc Frans. Als tweede werd de lijst “Ik kies voor eerlijk” met 249 stemmen. Deze stemmen gingen naar de kandidaat Armando Lampe die op Aruba woont. D66 kreeg 110 stemmen, PvdA 59, VVD 32, PVV 21 en GroenLinks ook 21 stemmen. Sint Maarten Op Sint Maarten is D66 de grote winnaar geworden met vijftig stemmen. De PvdA werd tweede met 33 stemmen Het CDA kreeg 19 stemmen, de VVD en GroenLinks ieder twaalf stemmen en de PVV tien.