Door redactie op woensdag 18 maart 2015
Woensdag 18 maart vindt de 49ste editie van Arubadag plaats. Op deze dag viert Aruba de ‘Dia di Himno i Bandera’ (Dag van het Volkslied en de Vlag). Om te herdenken dat Aruba in 1976 een eigen vlag en volkslied kreeg, wordt dit heugelijke feit elk jaar op 18 maart gevierd. Arubadag wordt over het hele eiland gevierd, maar de meeste festiviteiten vinden plaats in Oranjestad. Zo is er een grote folkloristische zang- en dansshow op het Plaza Betico Croes, een groot plein in Oranjestad. En alle Arubanen zingen weer uit volle borst het volkslied 'Aruba Dushi Tera' mee. Verder worden er op het eiland allerlei sociale-, culturele-, sport- en andere activiteiten en feestelijkheden georganiseerd en overal wappert de Arubaanse vlag trots in de wind. Arubadag wordt ook in Nederland gevierd Het is traditie om ook de in Nederland wonende, werkende of studerende Arubanen in de gelegenheid te stellen om deze nationale feestdag te vieren. Dit jaar wordt de Arubadag op zondag 22 maart in ’De Broodfabriek´ in Rijswijk gevierd. De Arubanen in Nederland verheugen zich op deze dag. Uit alle delen van Nederland komen mensen naar de Arubadag, om zo elkaar te ontmoeten, de sfeer van thuis te proeven en om van de Arubaanse dans, muziek, cultuur en gerechten en lekkernijen te genieten. En om het volkslied te zingen! Viering Arubadag in Nederland steeds meer multicultureel In eerste instantie werd dit evenement georganiseerd voor de Arubaanse gemeenschap in Nederland, maar in de loop van de tijd werd de viering steeds meer multicultureel. Ook komen er vaak mensen uit Aruba naar Nederland om de Arubadag te vieren en er familie, vrienden en kennissen te ontmoeten. Het volkslied van Aruba Het volkslied van Aruba is ‘Aruba Dushi Tera’ (Aruba zalig land). Het lied, een wals, is in de jaren 50 geschreven door Juan Chabaya (Padu) Lampe. De muziek is van Rufo Wever. Het lied werd onder de Arubaanse bevolking zo populair, dat het op 18 maart 1976 officieel geïntroduceerd werd als volkslied van Aruba. Wil je graag het volkslied horen en meezingen? Hieronder de tekst van het Arubaans volkslied met vertaling. Aruba patria aprecia nos cuna venera chikito y simpel bo por ta pero si respeta. Refrein: O, Aruba, dushi tera nos baranca tan stima nos amor p’abo t’asina grandi cu n’tin nada pa kibre cu n'tin nada pa kibre Bo playanan tan admira cu palma tur dorna bo escudo y bandera ta orguyo di nos tur! Refrein Grandeza di bo pueblo ta su gran cordialidad cu Dios por guia y conserva su amor pa libertad Aruba gewaardeerd vaderland onze geliefde geboortegrond ook al ben je klein en eenvoudig je wordt gerespecteerd. Refrein: O, Aruba, heerlijk land onze dierbare rots onze liefde voor jou is zo groot dat niets het kan breken dat niets het kan breken. Je stranden worden bewonderd en zijn met palmen versierd je wapen en je vlag zijn de trots van ons allemaal! Refrein De grootheid van jouw volk is haar enorme hartelijkheid moge God leiden en behouden haar liefde voor de vrijheid.
Door redactie op woensdag 11 maart 2015
Zin in Antilliaans eten? De Antilliaanse keuken is tegenwoordig ook online! Je kunt eten bestellen (ook in Tilburg!) en je vindt op internet recepten om zelf Antilliaanse maaltijden klaar te maken. De Nederlands-Antilliaanse keuken is een combinatie van verschillende kookinvloeden. De keuken is het resultaat van een samengaan van verschillende volkeren met verschillende culturen zoals de oorspronkelijke Indianen, Afrikanen, Spanjaarden, Joden en Hollanders. Daardoor is de Antilliaanse keuken zeer divers. Eten bestellen in Rotterdam Bij de cateringbedrijven in Nederland kun je kant en klare maaltijden bestellen. In Rotterdam en omstreken heb je de meeste keus. Woon je in Sliedrecht en heb je zin in ‘pasa palu’ (hapjes), taarten, zoetwaren, salades en’ stobá’ (gestoofd), dan kun je bestellen bij antilliaans-eten.nl. Wil je wat anders bij de lunch? Kijk op de website van Kome dushi uit Rotterdam. Die serveren lunchpakketten met arepeas, tonijnsalade, kipsalade en crabsalade. Wil je iets anders dan bestel je bij Rensley Krioyo. Rensley verzorgt taarten voor bruiloften en communiefeesten. En ook de Chinese ‘sate cu batata’ en veel kipgerechten. Bij Kushina Kayente uit Cappelle a/d IJssel heb je ook een echt Antilliaans ontbijt met ‘pan frances’ (een broodje). Eten bestellen in de rest van Nederland In Zwolle heb je bij Dushi buffet keuze uit warme en koude buffetten met gerecht uit Curaçao. In de buurt van Amsterdam kun je ook genieten van A mi Manera in Almere. Ze hebben geitenvlees en lomitu. Banda Bou Catering te Amsterdam heeft spareribs en koteletten. Utrecht heeft Keshia’s Kitchen met Caribische Surinaamse gerechten. Cocina de Suku in Assen trakteert op broodje rabu of bakkeljou. Verder in het zuiden heb je Antilliaanse hapjes & Taarten uit Tilburg. Je krijgt hapjes, taarten en soepen. Hier kun je ook een workshop volgen met collega’s, vrienden of familie. Veel bestellingen De cateringbedrijven doen het erg goed. Tijdens de feestdagen in december moesten bijna alle Antilliaanse cateraars de bestellingen stopzetten omdat ze het niet meer aankonden. En Antilliaans-eten uit Rotterdam wil zelfs door het hele land gaan leveren. Recepten online Wil je zelf aan de slag in de keuken, ook hier keuzes genoeg. Je hebt een grote diversiteit van recepten online. Steeds meer Nederlanders wagen zich aan het maken van Antilliaans eten. Je hebt websites in het Papiaments zoals Desiree Gourmet, Kuminda.com en Arubiano. Ook in het Nederlands zijn er recepten. Neem een kijkje op Antilliaanse keuken en Marshe Breda. Maar ook bij ah.Nl/kookschrift leer je hoe je de stobá, Antilliaanse pasteitjes, kip en kesio kunt maken. Ook smulweb en Mijnreceptenboek besteden aandacht aan de Antilliaanse keuken. En op vegatopia, een website voor vegetariërs staat een heel oud recept voor kokostaart. Tips? Ken jij nog andere plekken waar je Antilliaans eten kunt bestellen? Of goede websites met Antilliaanse recepten? Laat je tip dan hieronder achter!
Door redactie op woensdag 4 maart 2015
Wijn verbouwen op Curaçao? Onmogelijk! Dat is het eerste wat je denkt als je bij toeval hoort over Curaçao Winery. Toch zijn Hermien Visscher en Marc Oldeman uit Nederland bijna een jaar geleden begonnen met een heuse wijngaard op landhuis Hato. “Het idee ontstond al jaren geleden”, vertelt Marc. “Iemand vroeg of het mogelijk was om op Curaçao een wijngaard te beginnen. Een interessante vraag, dus daar zijn we over na gaan denken.” Daarbij gingen ze niet over één nacht ijs. Ze vroegen advies aan Duitse deskundigen met veel ervaring in de tropen. Zelf weten Hermien en Marc ook alles van wijn, want ze zijn al jaren betrokken bij Wijngaard Hof van Twente in Nederland. Dat is het wijnbouwbedrijf van Roelof Visscher, de broer van Hermien. Vruchtbare kleigrond Na een gedegen voorbereiding waagden Marc en Hermien de sprong naar Curaçao en gingen begin 2014 van start op landhuis Hato. Niet zo’n vreemde plek als je bedenkt dat Rudy Plaate (‘de zingende groenteboer’) hier in de jaren 60 en 70 groenten verbouwde. Het is vruchtbare kleigrond en er is voldoende bronwater ter beschikking. “We zijn begonnen met het uitproberen van zo’n 15 druivenrassen”, vertelt Hermien. “Gewoon om te kijken welke rassen het in het Curaçaose klimaat het beste doen. Het ziet er naar uit dat de tempranillo het hier heel goed doet. Maar ook de sauvignon blanc gedijt hier prima.” Dit jaar de eerste Curaçaose wijn Wie Curaçao bezoekt, kan met eigen ogen zien hoe professioneel de wijngaard is opgezet. Je kunt er terecht voor een rondleiding over het terrein. En in het landhuis kun je lekkere wijnen proeven. Helaas nog niet de Curaçaose wijn, maar Nederlandse wijn uit Twente. De eerste wijn van Curaçao Winery wordt wel dit jaar verwacht. Marc en Hermien zijn ambitieus: “We streven ernaar om uiteindelijk te groeien naar 20 hectare.” Hoe ze dat financieel allemaal voor elkaar krijgen? “We hopen met crowdfunding 300.000 euro op te halen. Tot nu toe gaat dat best goed, al zijn het vooral mensen uit Nederland die ons steunen”, vertelt Hermien. “Maar nu onze wijngaard sinds begin dit jaar voor iedereen open is, hopen we ook op meer steun uit de Curaçaose gemeenschap.” Passaatwind Dat moet haast wel lukken. Want als je op terras van het landhuis zit en uitkijkt over de wijngaard, een lekker glaasje wijn erbij, de passaatwind door je haar, dan weet je: ja, dit wordt goed… Meer weten? www.curacaowine.com
Door redactie op donderdag 19 februari 2015
Er is iets opmerkelijks aan de hand. Terwijl de gevestigde Antilliaanse verenigingen in Nederland het steeds moelijker krijgen, richten Antilliaanse studenten en young professionals steeds meer organisaties op. Veel van de gevestigde Antilliaanse organisaties worstelen met hun eigen plannen of houden op te bestaan. Na 25 jaar sluit Vriendengenootschap Nederlandse Antillen en Aruba (VNAA) haar deuren. Ook de Movementu Antiano i Arubano pa Partisipashon (MAAPP) houdt op te bestaan. Minder geld Overlegorgaan Caribische Nederlanders (OCaN), de meest invloedrijke Antilliaanse organisatie in Nederland, moet het met flink minder geld gaan doen omdat het Rijk geen subsidie meer geeft. En de oudste Antillianen vereniging Sirkulo Antiyano Tilburg (SAT) krijgt geen huisvestingssubsidie meer en beraadt zich wat te doen. Jongeren wachten niet op ouderen Maar er is iets opmerkelijks aan de hand. In het najaar van 2014 besluiten de jongerenorganisaties om nauw met elkaar te gaan samenwerken. Zij willen niet langer wachten op de oudere generaties, want zouden teveel tijd besteden aan het doorhakken van knopen. Alleen de Vereniging Antilliaans Netwerk (VAN) heeft zich bij de jongeren aangesloten. Jongeren op social media De jongeren die de organisaties runnen zijn bijna klaar met hun studie of hebben al een paar jaar ervaring als vrijwilliger in de stichtingen en verenigingen. Ze maken gebruik van sociale media en spelen zo in op jongeren om mee te doen aan hun activiteiten. Daardoor zijn ze succesvoller in het mobiliseren van de achterban. Creatief met geld De jongerenorganisaties hebben weinig tot geen ervaring met het naar binnen halen van subsidiegelden. De organisaties zoeken allerlei creatieve manieren om geld via hun achterban te krijgen of ze zoeken sponsoren als ze met vakantie op de eilanden zijn. Maar zelfs als ze gesponsord worden, zijn het geen grote bedragen. Als ze 1500 euro in kas hebben voor een jaar is dat al veel voor hun begrip. Daarom spreken ze studenten aan op hun kwaliteiten. Bijvoorbeeld studenten met een grafische studie, om flyers, posters en websites voor hen te maken. Kosten? De studenten doen het gratis, in ruil voor een ervaring rijker. Jongeren organisaties Hieronder een paar van de nieuwe Antilliaanse organisaties: De grote nieuwkomer van 2014 is de Stichting CN’ers, gerund door jongeren. Deze stichting wil graag het Caribisch Nederlands talent stimuleren door studenten een kans te bieden om vrijwilligerswerk in Europa te gaan doen. Ook heb je Kiva Curacao, de stichting die zich inzet voor Curaçaose studenten en young professionals. ABC Compas, is een vereniging voor Antilliaanse studenten met een technische studie. En tot slot heb je de studentenclub ByGonga in Rotterdam.
Door redactie op maandag 22 december 2014
Terugblikkend op het afgelopen jaar kunnen wij niets anders concluderen dat wij erg tevreden zijn voor de wijze waarop onze trouwe baat013.nl bezoekers en facebookvrienden onze  inspanningen hebben gewaardeerd. Een zeer welgemeende dank je wel aan iedereen die direct en/of indirect een bijdrage heeft geleverd. Wij gaan door en kijken er graag naar uit om jullie in 2015 wederom door een Antilliaanse bril te informeren over relevante nieuws, bijzondere en opvallende mensen, gebeurtenissen en wetenswaardigheden. In verband met de feestdagen zullen wij tot en met 21 januari a.s. geen artikelen publiceren op www.baat013.nl. Op onze Facebook-pagina beraad antillianen arubanen tilburg kunt u ons blijven volgen en genieten van de kerst- en nieuwjaarstemming. Fijne eindejaarsfeestdagen en voor 2015 wenst de redactie u allen, uw familie en uw vrienden heel veel geluk, kracht, wijsheid en veel gezondheid.
Door redactie op zondag 14 december 2014
Volgens Marjan, schrijver van ‘Een makamba in Tilburg’ delen 10.000 mensen in de Facebook-groep you know if you,ve lived in Curaçao if… positieve gevoelens voor Curaçao. Klopt dat? Na het verschijnen van het artikel hebben mensen inderdaad positief gereageerd. Hieronder een selectie van die reacties. Ad Grooten Heel herkenbaar! Ik dacht niet veel meer met mijn geboorte-eiland te hebben tot ik er zomaar eens op vakantie ging, toen ik 28 was. Mijn band met Curaçao bleek zo sterk dat het ene na het andere liedje uit mijn pen vloeide. Zeventien jaar later, nadat ik er nog vaak was terug geweest, resulteerde dat zelf in een compleet album, genaamd 'Eilandskind'. Daarmee dacht ik het heimwee een plekje te geven, maar nee; binnenkort ga ik weer! Ton Coolen Ik was 8 jaar lang vanuit Nederland naar Curaçao uitgezonden en heb er dus 8 jaar lang gewoond en gewerkt. Ik heb er een fantastische tijd gehad waar ik nu nog steeds, na 7 jaar weer in Nederland terug te zijn, met heel veel weemoed aan terug denk. Na mijn terugkomst had ik best een lange tijd heimwee en had een heel lange periode nodig om weer hier te wennen. Ik miste  vooral the way of life van Curaçao  waar mensen leven en laten leven en waar mensen met verschillende nationaliteiten, tradities, levensstijlen en godsdiensten op een prettige en ongecompliceerde manier met elkaar omgaan en samen leven. Na het artikel van Marjan te hebben gelezen kwamen er weer dierbare herinneringen in mij op. Om mijn heimweegevoel enigszins te temperen ben ik vanmiddag naar tropische winkel geweest en heb er 2 pastechis gekocht. Ze waren hopi dushi swa! Tim van der Putten De kriebels beginnen al als we net sxm voorbij zijn gevlogen. Je voelt de daling en dan zie je Curaçao in de glimmende Caribische Zee liggen. Het vliegtuig draait dan linksom over Westpunt. Coral Estate glijdt onder je voorbij. Je ziet de weg naar West met de zoevende autootjes. Tera Kora, Grote Berg, bijna en dan bam we landen. Dan gaat de deur open en slaat de warmte je tegemoet. De geur van het eiland, de kerosinelucht neem je voor lief. Je bent weer op dushi Korsou. Lia van Eisden Heel herkenbaar! Dit jaar voor het eerst in 38 jaar terug naar Curaçao. Ik ben daar in mijn jeugd opgegroeid. Heel herkenbaar, het ontheemde gevoel toen ik als 15 jarig meisje terug naar Nederland ging paste ik niet! Ander accent, voor mijn gevoel sprak ik prima Nederlands J. Na mijn schooltijd ging ik werken, trouwde, kreeg twee prachtige zoons, heb een superleuke baan, maar ineens was daar het gevoel; ik wil terug! Inderdaad waar komt het gevoel vandaan? Mijn zus was al een aantal jaren terug geweest en zei altijd, ik kom er thuis. Gek vond ik dat, tot afgelopen april toen ik op Hato naar buiten liep. Alles klopt, wat had ik nou zo gemist? De warmte, de geur, de lieve mensen, de herkenning, de natuur! Alles klopte! Alleen wat is alles veranderd vooral richting Willemstad. Richting Westpunt kreeg ik weer het gevoel van ja! Daaibooi, de Knip, Lagun, de platgereden leguanen (best zielig), de geiten, kortom herkenning! En wat maakt me nou zo gelukkig als ik daar ben??? Geen idee maar ik weet wel dat ik het komende jaar weer naar toe ga. Karo de Jong Ik heb er als kind gewoond (1995 tot 1999,) was negen toen ik terug ging naar Nederland. Heb altijd de drang om terug te gaan maar hoop het de komende jaren te verwezenlijken. Soms droom ik dat ik er ben. Ik mis het leven daar zo, al was ik zo jong, mijn hart ligt in Curaçao. Ik hoop ooit er of een vakantiehuis te kunnen kopen of er heen te emigreren maar eerst op vakantie erheen wanneer de financiën het toelaten en mijn vriend verliefd te laten worden op dit mooie eiland. Lidy Marcelissen In 1955 op Curaçao geboren. Op 12 jarige leeftijd in 1968 naar Nederland verhuisd. Pas in 1980 weer naar Curaçao terug gegaan. Dat was pas thuiskomen! Intussen gaan we steeds vaker terug, de tussenpozen worden steeds korter! Zeker, zoals overal niet altijd rozengeur en maneschijn maar ik ga nergens liever op vakantie. Ben blij dat ik daar geboren ben en me er nog steeds blij en welkom voel! Flip van Duivenbode In 1955 op Curaçao geboren en volgens mij in 1961 naar Nederland verhuisd. Pas in 1994 met mijn broers –ook geboren op Korsou- en onze kinderen met onze moeder voor het eerst terug naar onze geboortegrond. Mijn eigen herinneringen bleken bitter weinig te zijn maar het was wel een vertrouwd gevoel. Mijn kinderen hebben toen ook wat van mijn jeugd opgepakt. Oudste dochter werd watervrij op Nieuwpoort en mijn jongste dochter kreeg een stage op Curaçao in 2011 gedaan en ben toen langsgegaan. En weer dat vertrouwde gevoel. Ga ik nog terug? Ik denk het wel, we gaan sparen, want op Curaçao heb ik een waanzinnige jeugd gehad en die is/was zeer veel waard. Het heeft me immers gevormd. Bedankt Pa & Ma. Yadira Witteman Ook voor mij is het heel herkenbaar! Ik ben geboren op Curaçao en vanaf mijn twaalfde hebben we nog drie jaar op Sint Maarten gewoond. Het was wel erg wennen in Nederland. Mijn huid veranderde, mijn haarkleur. Het was wennen aan de andere mentaliteit en aan het andere niveau van middelbare scholing. Overstappen van de derde daar naar de vierde hier was een erg grote stap. Tot nu toe voel ik me geen echte Nederlander en ik krijg kriebeltjes in mijn buik als ik Papiaments hoor. Mijn spelling en grammatica zullen nooit zo goed worden als de gemiddelde Nederlander en mijn gevoel voor ritme (gelukkig) ook niet J. Ik ben helaas nog niet terug geweest naar Curaçao maar dat wil ik zeker doen. Naar Sint Maarten ben ik drie jaar geleden terug geweest maar dat was zo, ten nadele, veranderd dat het wat minder vertrouwd voelde. Jully Bernardus Wat een mooi stuk. Ik ben in 1972 in Kraamkliniek Rio Canario geboren en kom uit Suffisant. In 1986 naar Nederland gekomen. Tijdens mijn jeugd in Nederland had ik niet gevoel om naar Korsou te gaan. Tot 1999. Mijn hart is verloren. Er gaat geen dag voorbij dat ik geen heimwee heb naar mi pida baranka. Ik ga nu ook elk jaar terug. En wanneer ik weer vertrek, blijft een stukje van mijn hart achter.
Door redactie op woensdag 22 oktober 2014
In Oisterwijk, gemeente Brabant, is een straat vernoemd naar Boy Ecury. Boy Ecury was een Arubaanse verzetsstrijder in Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij gaf zijn leven voor de vrijheid van Nederlanders. Segundo Jorge Adelberto (Boy) Ecury wordt op 23 april 1922 geboren op Aruba als zevende van dertien kinderen. Ecury komt uit een katholiek gezin van de welgestelde zakenman Dundun Ecury en heeft een gelukkige jeugd. Naar Nederland Na de middelbare schooltijd op Aruba wordt Boy in 1937 door zijn vader naar Nederland gestuurd voor verdere studie. Op de Brabantse kostschool krijgt Boy het als enige zwarte jongen zwaar te verduren. Hij groeit uit tot een eigenzinnige jongen met een sterk verlangen naar rechtvaardigheid. Hij haalt een handelsdiploma op het St. Louis Instituut in Oudenbosch. Verzetsactiviteiten in het Papiaments Dan breekt de oorlog uit. Boy's verzet tegen het onrecht om hem heen groeit. Aanvankelijk pest hij de Duitsers op vrij onschuldige wijze. Langzaam maar zeker wordt zijn verzet echter serieuzer. Hij stelt zich fel en provocerend op jegens de bezetter. Dit leidt ertoe dat hij vanaf het begin van de oorlog actief is in het verzet. Eerst samen met zijn beste vriend, Luis de Lannoy, een medestudent uit Curaçao. Later voegt ook Delfincio Navarro zich bij hen. Ze communiceren in het Papiaments via brieven. Samen plegen ze aanslagen op met brandbommen volgeladen Duitse vrachtauto's, en laten ze treinen ontsporen. Ook helpen ze onderduikers en brengen Geallieerde piloten in Tilburg in veiligheid. Onderduiken In 1942 moet Ecury weg uit Tilburg omdat het te gevaarlijk voor hem wordt. Hij duikt onder op verschillende adressen in Oisterwijk, Delft en Rotterdam. Ook sluit hij zich aan bij een verzetsgroep in Oisterwijk. Als zijn vriend De Lannoy na verraad op 10 februari wordt gearresteerd, doet Boy een poging om hem uit de gevangenis in Utrecht te bevrijden. Maar dat mislukt. Hierna begint Ecury met zijn donkere uiterlijk ook in Oisterwijk te veel op te vallen. Hij sluit zich eind 1944 aan bij de Knokploegen in Den Haag waar hij acties voorbereidt en pleegt, waaronder een liquidatie op een lid van de NSB. Arrestatie en executie Op zondag 5 november 1944, nadat hij de hoogmis in de H. Elisabethparochie bezocht, wordt Boy Ecury in Rotterdam gearresteerd. Hij is verraden door een bekende, Kees Bitter. Hij wordt overgebracht naar de gevangenis het Oranjehotel in Scheveningen. Ecury wordt op 6 november 1944 op de Waalsdorpervlakte gefusilleerd. Hij sterft met een glimlach op de lippen. In 1947 is zijn stoffelijk overschot met militaire eer op Aruba herbegraven. Film en boek Cineast Ted Schouten, een neef van Ecury, maakt begin jaren tachtig voor TeleAruba een televisiedocumentaire over zijn leven. Dankzij de film krijgt Ecury in 1984 postuum het Verzetsherdenkingskruis.  Daarna schrijft Schouten een boek dat in 1985 verschijnt en in 2000 door de Arubaanse regering is heruitgegeven: ‘Boy Ecury, een Antilliaanse jongen in het verzet’. In 2003 maakt cineast Frans Weisz met medewerking van Ted Schouten een film over het leven van Ecury. In het weekend van 25 en 26 oktober viert Oisterwijk 70 jaar bevrijding. Bij die 70 jaar vrijheid past het daarom stil te staan bij het leven van Boy Ecury.
Door redactie op woensdag 15 oktober 2014
Op Facebook is een groep die ‘You Know You've Lived in Curacao if...’ heet. Op deze pagina delen mensen die op Curaçao wonen of woonden hun herinneringen. De pagina heeft al meer dan 10.000 deelnemers. Zowel ‘yiu di korsou’ als makamba’s. Ik ben zo’n makamba uit Tilburg die graag de foto’s en berichtjes op deze Facebook-pagina bekijkt. Meestal gaat het over alledaagse dingetjes: Ken je de mensen die op deze foto staan? Waar kun je in Nederland pastèchi kopen? Wie is ook geboren of bevallen in de kraamkliniek op Rio Canario? Soms barsten er opeens politieke discussies los, waarbij het er fel aan toe kan gaan. Een vriend (wél yiu di korsou) vroeg me waarom ik me zo betrokken voel bij Curaçao. Ik kon hem niet goed antwoord geven. Ik bracht een groot deel van mijn jeugd op Curaçao door. Een heerlijke tijd. Als 15-jarige net terug in Nederland lachten ze me op de nieuwe school uit om mijn rare accent. Het koste het me jaren om te wennen aan Nederland. Maar toen ik eenmaal weer geaard was, verwaterde mijn band met Curaçao. Pas in 2010, ik was er 19 jaar niet meer geweest, ging ik er weer naartoe. Samen met een vriendin met wie ik op Curaçao op de middelbare school had gezeten. We logeerden bij een derde vriendin die er nog woont. Het was net de week van orkaan Thomas. Het stormde, stortregende en onweerde en de stroom viel uit. Toch voelde ik me weer helemaal thuis. En dat gevoel herhaalde zich in 2012 en begin dit jaar, toen ik weer naar Curaçao ging. Als ik vanuit het vliegtuig het eiland al zie liggen, ben ik zo blij. En ik pijnig mijn hersens: waarom is dat zo? Is het de zon die nergens zo voelt als daar? Zijn het de mensen die zo vertrouwd zijn? Is het de natuur van Banda Bou die ik zo prachtig vind? Of is het minder poëtisch en voelt ieder mens zich gewoon fijn op de plek waar hij of zij is opgegroeid? En had ik dezelfde gevoelens gehad voor de Veluwe of voor Maastricht als ik daar mijn jeugd had doorgebracht? Ik weet het niet. Ik weet wel dat in ieder geval 10.000 mensen in de Facebook-groep mijn positieve gevoelens voor Curaçao delen. En die mensen zijn ook allemaal realistisch: ze weten dat het niet altijd rozengeur en maneschijn is op Curaçao, en dat er veel problemen zijn. Maar zou het niet mooi zijn als we met z’n 10.000 met al die liefde iets voor Curaçao kunnen betekenen? Hoe? Tja… daar moet ik nog over nadenken. Wie het weet mag het zeggen! Marjan van Wijngaarden         
Door redactie op woensdag 8 oktober 2014
Dr. A.G. ( Mito) Croes is in Paleis Noordeinde in Den Haag ten overstaan van koning Willem Alexander ingezworen als lid van de Raad van State. Croes vervangt mr. Hubert Maduro die vanwege het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd per 1 april vertrok bij de raad. Mito Croes (68 jaar) is geboren en getogen op Aruba. Kabinet Eman II van Aruba droeg hem voor de functie voor vanwege zijn lange staat van dienst en rijke ervaring op het gebied van constitutionele aangelegenheden en wetgeving. Lange carrière Croes heeft een lange carrière achter de rug, onder meer op het gebied van wetgeving en staatsrecht. Hij is Statenlid geweest van de Nederlandse Antillen, minister van de Nederlandse Antillen, minister van Welzijnszaken van Aruba, Gevolmachtigd minister van Aruba in Nederland en wetenschappelijk hoofdmedewerker Staats- en Bestuursrecht aan de Universiteit van de Nederlandse Antillen. Ook was hij kandidaat voor het CDA bij de Europese Verkiezingen in 2009. Opleiding in Tilburg Croes studeerde rechten aan de Katholieke Hogeschool in Tilburg. In 2006 promoveerde hij aan de Universiteit van Tilburg op het proefschrift over de staatkundige verhouding tussen Nederland en de Antillen met de titel: “De herdefiniëring van het Koninkrijk “. Ook heeft hij een dertig wetenschappelijke publicaties op zijn naam staan. Voorzitter van SAT In zijn studententijd in Tilburg was Croes ook enkele jaren voorzitter en bestuurslid van de Tilburgse Antilliaanse Kring (TAK), de voorganger van de vereniging Sirkulo Antiyano Tilburg (SAT). Het is mooi om te zien hoe belangrijk TAK/SAT is geweest in de vorming van velen die later een sleutelpositie zijn gaan innemen in de maatschappij. Advies over wetgeving De Raad van State van het Koninkrijk vergadert eens per maand en geeft advies over wetgeving aan regering en parlement en spreekt recht in bestuursrechtelijke geschillen. Bijzonder trost en masha pabien De redactie van BAAT013.nl is trots op de benoeming van Mito Croes tot lid van de Raad van State van het Koninkrijk voor Aruba. Wij feliciteren hem met zijn aanstelling en wensen hem heel veel succes in zijn nieuwe rol en functie.
Door redactie op woensdag 24 september 2014
Het Groene Boekje neemt voor het eerst Antilliaans-Nederlandse woorden op in de nieuwe editie die in 2015 verschijnt. Het Groene Boekje is de officiële woordenlijst van de Nederlandse taal. Woorden uit allerlei schriftelijke taaluitingen van de Caribische eilanden worden volgens een vaste methode geteld, gecheckt en beoordeeld op opname in de woordenlijst. De Woordenlijst van de Nederlandse taal is een afspiegeling van woorden die gebruikt worden in alle landen waar Nederlands wordt gesproken, dus ook van de Caribische eilanden. De ruwe lijst voor Antilliaanse woorden is deze zomer afgerond, de rest van het jaar wordt besteed aan filteren en keuzes maken. Forse achterstand In de lijst van 2015 wordt voor het eerst de woordenschat buiten Europa zichtbaar gemaakt. Dat niet eerder aandacht was voor de overzeese gebiedsdelen komt omdat de norm altijd in Nederland lag. Er is een forse achterstand in het beschrijven van deze delen van het taalgebied. Het gaat om die gebieden waar Nederlands wordt gesproken en waar Surinaams-Nederlandse of Antilliaans-Nederlandse woorden ontstaan die in Nederland zelf niet voorkomen. Loterijbaas en ezelopvang De lijst met woorden die op dit moment opgebouwd wordt, bestaat uit literatuur en materiaal van het Antilliaans Dagblad en de Amigoe. De woorden zijn Nederlandse woorden die niet in het standaard Nederlands voorkomen zoals, barbecuesnack, transitiekabinet, loterijbaas, ezelopvang, carnavalsperiode, nummerverkoop, minimarket, oppashuis, baaidag, lionfish. Buki di Oro Ook komen echte Papiamentse woorden voor in het Antilliaans-Nederlands. Daarvoor wordt het Buki di Oro, het Papiamentu Groene Boekje gebruikt. Denk aan ingeburgerde woorden als botika en pastechi, waarvoor meestal geen Nederlands alternatief is. Maar ook woorden als kolebra, stima, kaminda, infrou, koredor, paranda, stoba. 500 woorden Voor de Cariben wordt een ruwe lijst van vijfhonderd woorden verwacht: woorden die met een frequentie van minimaal tien keer voorkomen. Misschien niet zo’n grote oogst. Maar dat komt omdat woorden uit de spreektaal weinig voorkomen in de schrijftaal. Ook uitdrukkingen en spreekwoorden die op de Antillen vaak anders worden gebruikt, komen in gedrukte vorm zelden voor. Alledaagse Antilliaanse woorden kunnen dus straks ontbreken omdat ze niet in geschreven vorm zijn.