Door redactie op woensdag 15 oktober 2014
Op Facebook is een groep die ‘You Know You've Lived in Curacao if...’ heet. Op deze pagina delen mensen die op Curaçao wonen of woonden hun herinneringen. De pagina heeft al meer dan 10.000 deelnemers. Zowel ‘yiu di korsou’ als makamba’s. Ik ben zo’n makamba uit Tilburg die graag de foto’s en berichtjes op deze Facebook-pagina bekijkt. Meestal gaat het over alledaagse dingetjes: Ken je de mensen die op deze foto staan? Waar kun je in Nederland pastèchi kopen? Wie is ook geboren of bevallen in de kraamkliniek op Rio Canario? Soms barsten er opeens politieke discussies los, waarbij het er fel aan toe kan gaan. Een vriend (wél yiu di korsou) vroeg me waarom ik me zo betrokken voel bij Curaçao. Ik kon hem niet goed antwoord geven. Ik bracht een groot deel van mijn jeugd op Curaçao door. Een heerlijke tijd. Als 15-jarige net terug in Nederland lachten ze me op de nieuwe school uit om mijn rare accent. Het koste het me jaren om te wennen aan Nederland. Maar toen ik eenmaal weer geaard was, verwaterde mijn band met Curaçao. Pas in 2010, ik was er 19 jaar niet meer geweest, ging ik er weer naartoe. Samen met een vriendin met wie ik op Curaçao op de middelbare school had gezeten. We logeerden bij een derde vriendin die er nog woont. Het was net de week van orkaan Thomas. Het stormde, stortregende en onweerde en de stroom viel uit. Toch voelde ik me weer helemaal thuis. En dat gevoel herhaalde zich in 2012 en begin dit jaar, toen ik weer naar Curaçao ging. Als ik vanuit het vliegtuig het eiland al zie liggen, ben ik zo blij. En ik pijnig mijn hersens: waarom is dat zo? Is het de zon die nergens zo voelt als daar? Zijn het de mensen die zo vertrouwd zijn? Is het de natuur van Banda Bou die ik zo prachtig vind? Of is het minder poëtisch en voelt ieder mens zich gewoon fijn op de plek waar hij of zij is opgegroeid? En had ik dezelfde gevoelens gehad voor de Veluwe of voor Maastricht als ik daar mijn jeugd had doorgebracht? Ik weet het niet. Ik weet wel dat in ieder geval 10.000 mensen in de Facebook-groep mijn positieve gevoelens voor Curaçao delen. En die mensen zijn ook allemaal realistisch: ze weten dat het niet altijd rozengeur en maneschijn is op Curaçao, en dat er veel problemen zijn. Maar zou het niet mooi zijn als we met z’n 10.000 met al die liefde iets voor Curaçao kunnen betekenen? Hoe? Tja… daar moet ik nog over nadenken. Wie het weet mag het zeggen! Marjan van Wijngaarden         
Door redactie op woensdag 8 oktober 2014
Dr. A.G. ( Mito) Croes is in Paleis Noordeinde in Den Haag ten overstaan van koning Willem Alexander ingezworen als lid van de Raad van State. Croes vervangt mr. Hubert Maduro die vanwege het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd per 1 april vertrok bij de raad. Mito Croes (68 jaar) is geboren en getogen op Aruba. Kabinet Eman II van Aruba droeg hem voor de functie voor vanwege zijn lange staat van dienst en rijke ervaring op het gebied van constitutionele aangelegenheden en wetgeving. Lange carrière Croes heeft een lange carrière achter de rug, onder meer op het gebied van wetgeving en staatsrecht. Hij is Statenlid geweest van de Nederlandse Antillen, minister van de Nederlandse Antillen, minister van Welzijnszaken van Aruba, Gevolmachtigd minister van Aruba in Nederland en wetenschappelijk hoofdmedewerker Staats- en Bestuursrecht aan de Universiteit van de Nederlandse Antillen. Ook was hij kandidaat voor het CDA bij de Europese Verkiezingen in 2009. Opleiding in Tilburg Croes studeerde rechten aan de Katholieke Hogeschool in Tilburg. In 2006 promoveerde hij aan de Universiteit van Tilburg op het proefschrift over de staatkundige verhouding tussen Nederland en de Antillen met de titel: “De herdefiniëring van het Koninkrijk “. Ook heeft hij een dertig wetenschappelijke publicaties op zijn naam staan. Voorzitter van SAT In zijn studententijd in Tilburg was Croes ook enkele jaren voorzitter en bestuurslid van de Tilburgse Antilliaanse Kring (TAK), de voorganger van de vereniging Sirkulo Antiyano Tilburg (SAT). Het is mooi om te zien hoe belangrijk TAK/SAT is geweest in de vorming van velen die later een sleutelpositie zijn gaan innemen in de maatschappij. Advies over wetgeving De Raad van State van het Koninkrijk vergadert eens per maand en geeft advies over wetgeving aan regering en parlement en spreekt recht in bestuursrechtelijke geschillen. Bijzonder trost en masha pabien De redactie van BAAT013.nl is trots op de benoeming van Mito Croes tot lid van de Raad van State van het Koninkrijk voor Aruba. Wij feliciteren hem met zijn aanstelling en wensen hem heel veel succes in zijn nieuwe rol en functie.
Door redactie op woensdag 1 oktober 2014
Het zat er al een tijdje aan te komen en nu is het zover. Per 1 oktober sluit Sírkulo Antiyano Tilburg (SAT) haar contact- en ontmoetingscentrum aan de Goirkestraat in Tilburg. Afgelopen zaterdag was er een ‘Ayo Goodbye Party’. Roy Pieters, een van de bestuursleden van SAT, benadrukt dat het gebouw aan de Goirkestraat dicht gaat, maar dat SAT als vereniging niet opgeheven wordt. Twee jaar geleden trok de gemeente Tilburg haar huisvestingssubsidie in. Deze subsidie maakte het SAT mogelijk om er een eigen verenigingslocatie op na te houden. Met het intrekken van de subsidie kwam het voortbestaan van de ontmoetingsplek op losse schroeven te staan. Door de vasthoudendheid van een paar actieve en betrokken Antilliaanse en Arubaanse vrijwilligers kon het SAT-gebouw na intrekking van de subsidie toch open blijven. Maar nu valt het doek dan definitief. De reden: de benodigde financiële middelen om de exploitatie van een eigen ontmoetingscentrum te betalen, kunnen toch niet opgebracht worden. Dream or Donate mislukt Een initiatief van het bestuur om kopstukken uit de Antilliaanse gemeenschap in Tilburg en ‘Captains of Industries’ op de Antillen die ooit in Tilburg gestudeerd hebben om een donatie te vragen, had niet het beoogde effect. Volgens de website ‘dreamordonate.com’, heeft een laatste oproep aan mensen die SAT een warm hart toedragen om een bedrag te doneren om de achterstallige huisvestingskosten te betalen slechts € 90,00 opgeleverd, terwijl er minimaal € 15.000,00 nodig was. Geen rust- en ankerpunt meer? Het SAT-gebouw is in de jaren zeventig in gebruik genomen. Dit was een tijdperk waarin de Antillianen en Arubanen in Tilburg een hechte gemeenschap met een hoge sociale cohesie vormden (historie SAT deel 1 en deel 2). Jarenlang was het ontmoetingscentrum van SAT een rust- en ankerpunt waar je het ‘ver van huis gevoel’ kon delen en waar er een woonkamergevoel heerste waar je weer even de Antilliaanse en Arubaanse vibe kon voelen. Technologische ontwikkelingen De laatste decennia is dat veranderd, onder andere vanwege zowel sociaal maatschappelijke als technologische (internet, Facebook, Skype, Whatsapp, etc.) ontwikkelingen. Mensen kunnen gemakkelijk contact hebben en houden met het thuisfront. Daarnaast is er kennelijk onvoldoende geanticipeerd en gereageerd op de sociaal maatschappelijke veranderingen bij de Antilliaanse/ Arubaanse gemeenschap in Nederland en Tilburg in het bijzonder. Ziel en zaligheid Uiteraard zijn er binnen de Antilliaanse gemeenschap mensen die het jammer vinden dat de ontmoetingsplek verdwijnt. Er zijn mensen die tot op het laatste moment met hun hele ziel en zaligheid geknokt hebben voor het behoud van SAT-gebouw. Daar tegenover staan er ook velen die aangeven totaal geen binding te hebben met SAT en het SAT-gebouw in de Goirkestraat. Geen binding meer Een korte ronde en navraag bij verschillende Antillianen en Arubanen in Tilburg laat een eenduidig beeld zien. Er zijn mensen, met name uit de begin jaren van TAK/SAT, die zeggen dat ze het erg jammer vinden, maar tegelijkertijd zeggen dat ze al jaren geen binding meer hebben met SAT als vereniging. Er is ook een grote groep die vindt dat SAT een negatief imago heeft gekregen en dat zij zich niet associëren met SAT. Weer anderen zeggen de behoefte en de meerwaarde van een eigen ontmoetingsplek in de huidige vorm niet in te zien. Een vereniging voor alle Antillianen in Tilburg De toekomst van de vereniging SAT, die vorig jaar november haar 50-jarig bestaan vierde, is ongewis. Het bestuur zegt bij monde van Roy Pieters dat zij met een plan bezig zijn voor de doorstart van SAT als vereniging. Daarvoor hebben zij aangeklopt bij de prominenten uit Curaçao voor financiële raad en daad. Deze prominenten hebben wel een voorwaarde. SAT moet weer worden zoals vroeger: een vereniging voor alle Antillianen in Tilburg met leden. En SAT moet weer een binding hebben met Curaçao op sociaal, maatschappelijk, cultureel en politiek gebied. De vraag is en blijft: wie gaat SAT echt missen en hoe moet de nieuwe SAT er uit gaan zien om wel een solide en relevante positie te verwerven in de Antilliaans en Arubaanse Tilburgse gemeenschap?
Door redactie op woensdag 24 september 2014
Het Groene Boekje neemt voor het eerst Antilliaans-Nederlandse woorden op in de nieuwe editie die in 2015 verschijnt. Het Groene Boekje is de officiële woordenlijst van de Nederlandse taal. Woorden uit allerlei schriftelijke taaluitingen van de Caribische eilanden worden volgens een vaste methode geteld, gecheckt en beoordeeld op opname in de woordenlijst. De Woordenlijst van de Nederlandse taal is een afspiegeling van woorden die gebruikt worden in alle landen waar Nederlands wordt gesproken, dus ook van de Caribische eilanden. De ruwe lijst voor Antilliaanse woorden is deze zomer afgerond, de rest van het jaar wordt besteed aan filteren en keuzes maken. Forse achterstand In de lijst van 2015 wordt voor het eerst de woordenschat buiten Europa zichtbaar gemaakt. Dat niet eerder aandacht was voor de overzeese gebiedsdelen komt omdat de norm altijd in Nederland lag. Er is een forse achterstand in het beschrijven van deze delen van het taalgebied. Het gaat om die gebieden waar Nederlands wordt gesproken en waar Surinaams-Nederlandse of Antilliaans-Nederlandse woorden ontstaan die in Nederland zelf niet voorkomen. Loterijbaas en ezelopvang De lijst met woorden die op dit moment opgebouwd wordt, bestaat uit literatuur en materiaal van het Antilliaans Dagblad en de Amigoe. De woorden zijn Nederlandse woorden die niet in het standaard Nederlands voorkomen zoals, barbecuesnack, transitiekabinet, loterijbaas, ezelopvang, carnavalsperiode, nummerverkoop, minimarket, oppashuis, baaidag, lionfish. Buki di Oro Ook komen echte Papiamentse woorden voor in het Antilliaans-Nederlands. Daarvoor wordt het Buki di Oro, het Papiamentu Groene Boekje gebruikt. Denk aan ingeburgerde woorden als botika en pastechi, waarvoor meestal geen Nederlands alternatief is. Maar ook woorden als kolebra, stima, kaminda, infrou, koredor, paranda, stoba. 500 woorden Voor de Cariben wordt een ruwe lijst van vijfhonderd woorden verwacht: woorden die met een frequentie van minimaal tien keer voorkomen. Misschien niet zo’n grote oogst. Maar dat komt omdat woorden uit de spreektaal weinig voorkomen in de schrijftaal. Ook uitdrukkingen en spreekwoorden die op de Antillen vaak anders worden gebruikt, komen in gedrukte vorm zelden voor. Alledaagse Antilliaanse woorden kunnen dus straks ontbreken omdat ze niet in geschreven vorm zijn.
Door redactie op woensdag 17 september 2014
Aletta Beaujon (1933-2001) werd op Curaçao geboren. Ze groeide daar op en bracht haar vakanties door op de familieplantage Slagbaai op Bonaire. De beroemde schrijver, Cola Debrot was haar oom en bezat diverse plantages, zoals Slagbaai. Beaujon refereert regelmatig in haar gedichten naar deze plantage. Debuut op jonge leeftijd Aletta Beaujon debuteerde in 1957,als jonge vrouw van begin twintig, met de bundel ‘Gedichten aan de Baai en elders’. Haar tweede bundel, ‘Poems while in Delos’, verscheen in 1959. Het was een reeks van veertien gedichten in het Engels. Zij schaarde zich direct onder de belangrijkste Antilliaanse dichters. Niet eerder gepubliceerd Aletta werkte jarenlang als psychologe op Aruba, waar zij in 2001 overleed. In de Openbare Bibliotheek van Den Haag werd onlangs een kantooragenda aangetroffen uit het jaar 1957. Hierin staan achtenzeventig gedichten die zij schreef gedurende haar verblijf in Griekenland in de zomer van dat jaar. Meer dan driekwart van deze gedichten werd niet eerder gepubliceerd. De schoonheid van blauw In 2009, verschijnen alle gedichten van Aletta Beaujon onder de titel ‘ De schoonheid van blauw’. ‘De schoonheid van blauw / The Beauty of Blue’  laat voor het eerst Aletta Beaujon zien zoals ze werkelijk was, een kwetsbare dichter die zich liefst in de dromen van haar gedichten verschool. Haar verzamelde gedichten vormen een schatkamer aan gedichten in het Nederlands, Engels en Papiaments. Juist door de toevoeging van de gedichten uit de rode kantooragenda en de verspreide gedichten kunnen we ons eindelijk een voorstelling maken van de wereld die Aletta Beaujon droomde. Slagbaai We hebben toen 's middags de zon wat minder fel werd gezwommen in zout helder water over rode riffen en wit zand Pas toen het avond werd zijn we ons gaan wassen onder de pomp tussen de twee huizen in de reeds koele passaat Wij zijn buiten gaan zitten Ons haar is nog vochtig van het water en de avondbries is strelend koel ongelooflijk zoet na de zoute hitte van de dag Ik voel mij als Orpheus in een delirium van heerlijkheid verheven zelfs boven de sterren lichtjaren verwijderd De zee ruist voortdurend in ritmische rijmen Zij heeft in de late middag het strand verkracht met geweldige golven van schuim en zand Als je beweegt knarst de stoel op de witte steentjes om het huis Wij begrijpen dit oneindig ogenblik van één zijn door onmeetbare tijden van zijn en worden Aletta Beaujon (1933-2001) uit: De schoonheid van blauw / The Beauty of Blue (2009)
Door redactie op woensdag 3 september 2014
Maristella Martis schreef samen met haar moeder en man het boek ’Amor pa grandinan’. De moeder van Maristella is Mildred Straker. Ook zij schreef een boek: ‘Curaçao Antes’. Wat beweegt moeder en dochter om boeken te schrijven? Een portret van twee veelzijdige vrouwen. Vandaag deel 1: Mildred Straker. Volgende week het tweede deel: Maristella Martis. Mildred Straker is in 1940 op Curaçao geboren en opgegroeid op Groot Kwartier. “Een kind van de oorlog” zegt ze zelf. Ze komt uit een groot gezin, 11 kinderen. “Ik heb een leuke jeugd gehad. We speelden allerlei spelletjes op straat zoals telefon di bleki, kaatsenballen, bikkelen, hinkelen en touwtjes springen. Bij het touwtjes springen zongen we allerlei kinderversjes in het Nederlands. Zoals ‘Anna stond te wachten, te wachten op haar man’.” Nieuwsberichten lezen In 1958 ging Mildred werken bij Radio Hoyer. Ze heeft tot 1995 gewerkt. Zij moest eerst de telefoon bedienen, maar er was niet veel te doen. Dus ging Mildred nieuwsberichten die binnen kwamen lezen. “Ik las alles, want van school af hield ik van lezen.” Van 1995 tot 2005 werkte ze als omroepster bij een ander radiostation. Presenteren Kort daarna werd Mildred achter de microfoon gezet om het nieuws te presenteren. “Ik had helemaal geen ervaring. Maar ik deed het gewoon. En ik deed het goed. Ik kon het nieuws voorlezen in het Spaans, Engels, Nederlands en later in het Papiaments.” Mildred las niet alleen het nieuws maar ze deed ook de techniek. Typisch Mildred: dingen zelf doen. Tanchi Mildred In de jaren 70 presenteerde Mildred een kinderprogramma ‘Floresia Hubenil. Ze werd bekend als Tanchi Mildred. “Mensen spreken mij nog hier op aan”. Mildred had zin in een kinderprogramma en mocht zelf ook het programma helemaal inrichten. “Ik ging naar Horacio Hoyer, de oprichter van het radiostation, en zei tegen hem: Geef mij een kwartier van het pianoprogramma en dan maak ik een kinderprogramma.” En dat gebeurde. Het kwartiertje werd binnen korte tijd twee uur. Tijdschriften Mildred produceerde ook tijdschriften voor de jeugd en ook voor ouderen. Esaki ta mi tera In de jaren 80 kreeg Mildred een weer ander idee. Ze wilde iets cultureels gaan doen. Ze maakte het programma ‘Esaki ta mi tera.’ Het programma gaat over de geschiedenis van Curaçao van de 18e tot en met de 20ste eeuw en over verhalen van populaire schrijvers. Weer produceerde en presenteerde zij zelf het programma. Naar Nederland In 2005 kwam Mildred naar Nederland voor een vakantie van 3 maanden. Haar 3 kinderen woonden inmiddels al in Nederland. Mildred besloot te blijven. In het begin had ze wel heimwee maar daarna ging het prima. Want, zegt Mildred, “Ik kan doen waar ik zin in heb. In 2006 maakte ik via mijn zus kennis met Antaru 55+, een club voor senioren in Tilburg. Het is even gezellig als op Curaçao. Via Antaru55+ ben ik in aanraking gekomen met het Koor Kleurrijke Mama’s in Tilburg. En ik zing ook nog steeds af en toen mariachi liedjes.” Boek: Curaçao di antes Al het materiaal van het programma ‘Esaki ta mi tera’ heeft Mildred meegenomen naar Nederland. Omdat Mildred niet stil kan zitten heeft zij van dit materiaal een boek gemaakt: ‘Curaçao di antes’. ”Ik wilde een boek. Ik had niks te doen en ik had prachtig materiaal in mijn bezit. Ik heb het allemaal zelf geschreven en geproduceerd.” Het boek werd voornamelijk op Curaçao en onder Curaçaoënaars in Nederland verkocht. Het boek is in het Papiaments want anders “e saus ta kita.” Meer informatie Het boek is jammer genoeg niet meer verkrijgbaar.
Door Carmon op dinsdag 26 augustus 2014
In het Caribisch gebied kun je lekker eten. Maar wist u dat veel van die gerechten hun oorsprong vinden in de slaventijd? Die gerechten worden ‘food of slavery’ genoemd. Delilah Eugenio weet alles over deze bijzondere keuken. Ze vertelt erover in dit artikel. En nodigt u uit om zelf te komen proeven. De benaming ‘food of slavery’ is te danken aan het verleden, toen er voor de armen en slaven weinig middelen ter beschikking waren. Deze eetgewoontes hebben velen van onze voorouders de kracht gegeven om zware werkzaamheden te verrichten, vele kilometers af te leggen en tóch gezond te blijven. Door met de beschikbare middelen te experimenteren, creëerde men de meest merkwaardige en geweldige gerechten die tot op de dag van vandaag aangeduid worden als armengerechten (kuminda di hende pober), terwijl ze heel voedzaam waren. De kunst was om met weinig middelen toch een gezin van 10 tot 12 personen te voeden. Het ontstaan van tutu Men wist van producten zoals maïsmeel de lekkerste pap of funchi te maken (polenta, maismeelkoek). Van rijst werd papa di aros (rijstepap) gemaakt, en van bonen heerlijke bonensoepjes. Later verzon men allerlei nieuwe gerechten om wat meer variatie te krijgen. Zo ontstond onze ’tutu’, een mengsel gemaakt van kidneybonensoep (bonchi kora / bonchi wowo pretu) en funchi. En ook tutu di sebu (funchi gemengd met varkensbuikvet). Dit gerecht was zo voedzaam dat men een hele werkdag niks meer hoefde te eten. De veelzijdige funchi Funchi werd in combinatie met vele bijgerechten gegeten zoals giambo (okersoep), cadushi (cactussoep) en guarapa di tamarijn (tamarindesoep). Het lekkerste was natuurlijk wanneer de funchi daags daarna in schijven werd gesneden, lekker in olie gebakken en met zout werd bestrooid: funchi hasa (Tacos). Kinderen kregen vaak funchi hasa in plaats van boterhammen mee naar school. Zat men écht op zwart zaad (tempi berans), dan kreeg je funchi ku manteka (boter), suku (suiker), kalmeki (karnemelk), lechi (melk), sardienchi/piska/bokkel (sardientjes, vis, bokking), spam (lunchmeet) of cornedbeef voorgeschoteld. De reskoek Een ander gerecht dat met weinig middelen toch voedzaam was, was de reskoek (pannenkoeken), gemaakt van meel, een snufje zout /suiker, water of melk en indien mogelijk kaneel en rozijnen. Men maakte het beslag zo dik dat je een voldaan gevoel kreeg na het eten van 1 of 2 stuks. Bekende variaties zijn: reskoek di aros (pannenkoek met rijst), reskoek of repa di pampuna (pompoen pannenkoek), reskoek di bakoba (bananen pannenkoek) en reskoek ku keshi (kaas pannenkoek). Dranken Verfrissende limonadesiroop maakte men van de tamarinde of limoenvrucht, gekookt in water met bruine suiker. Kruidenthee werd getrokken van verschillende kruidenbladeren zoals oregano, limoengras (citroengras), sorsaka (zuurzak), tamarijn (Tamarinde). In mijn voorraadkast ontbreken nooit een zak funchi, blikjes lunchmeet, sardientjes, saucijsjes of cornedbeef. Want je weet nooit wanneer er een crisis uitbreekt! Wilt u de oorspronkelijke gerechten uit het Caribisch gebied zelf ook proeven? Mi Tayó (Mijn Bordje) nodigt u uit om op 29 augustus te komen genieten van de pure eenvoud van eten dat door de eeuwen heen de grootste rijkdom van het Caribisch gebied vormt. Dit wordt georganiseerd ter gelegenheid van de nationale ‘Dia di Tula’ op Curaçao op 17 augustus. Tula was aanvoerder van de grote Curaçaose slavenopstand van 1795. Datum: 29 augustus Tijd: 18:30 – 22:00 uur Prijs: € 10,- Locatie: Wijkcentrum De Poorten, Hasseltstraat 194, Tilburg Kaartverkoop:  06 – 24439579 Delilah Eugenio
Door redactie op woensdag 20 augustus 2014
Het communicatieplatform www.baat013.nl bestaat sinds 1 juni twee jaar. In die twee jaar zijn er veel artikelen geschreven en waren er veel lezers. Maar er zijn ook een aantal uitgangspunten gewijzigd. Kijk mee terug op twee mooie jaren. Het Beraad Antillianen en Arubanen Tilburg lanceerde op 1 juni 2012 een interactief communicatieplatform voor alle Antilliaanse en Arubaanse Tilburgers en voor alle Tilburgers die hier direct of indirect mee te maken hadden. Een centraal informatiepunt met als doelstelling: informeren, participeren, communiceren en mobiliseren. De weg naar dit online platform is gevonden. Het begon met 318 lezers, een jaar later waren het er 801 en in juni 2014 waren er 1261 lezers. De lezer is vaak een vrouw De lezer van baat013 is vaak een vrouw van 45 jaar en ouder. Zij woont lang in Nederland en is hoog opgeleid. Ze draagt de Antilliaanse cultuur een warm hart toe en wil hierover graag geïnformeerd worden. 133 Artikelen De lezers van de website zagen in die twee jaar 133 artikelen verschijnen over politiek, cultuur, nieuws, sport en verhalen van de eilanden. In het eerste jaar verschenen er 81 artikelen en in het tweede jaar 52. De tien best gelezen artikelen Het artikel dat de meeste aandacht trok was: ‘Oude uitdrukkingen en gezegden in het Papiaments’ van 8 januari 2014. Uitdrukkingen en gezegden in het Papiaments leven duidelijk onder de lezers van baat013. Hieronder een overzicht van de tien best gelezen artikelen: 01. Oude uitdrukkingen en gezegden in het Papiaments [08-01-2014] 02. Oranje koorts op Curaçao (02-07-2014] 03. De man die Antillianen niet lui maar ‘relaxed’ maakt [09-08-2012] 04. Schrijver Jopi Hart presenteert nieuw roman [11-09-2013] 05. Jonge Antilliaanse ondernemers starten reisplatform [27-11-2013] 06. Uitslag Europese verkiezingen in het Caribisch deel [28-05-2014] 07. Doelgroepenbeleid heeft geen effect [04-06-2014] 08. Welke oude muntnamen en muntstukken van Curaçao ken jij nog? (25-06-2014) 09. Feest mee op de dia di Rincon Tilburg in Tilburg [06-05-2013] 10. Vier Tweede paasdag het Antilliaanse oogstfeest in Tilburg [27-03-2013] De lezers van de website zagen in die twee jaar 133 artikelen verschijnen over politiek, cultuur, nieuws, sport en verhalen van de eilanden. In het eerste jaar verschenen er 81 artikelen en in het tweede jaar 52. Artikel over Roy Pieters maakte meeste indruk Op 3 januari 2013 verscheen het artikel ‘Roy Pieters gevolmachtigde minister op Curaçao’. Bezoekers van de website lazen het artikel niet alleen maar kwamen steeds terug om het artikel weer te bekijken en te downloaden. Dit artikel had niet de meeste bezoekers maar werd wel meerdere keren bekeken en het meest gedownload. Het benoemen van de Curaçaose Tilburger Roy Pieters als gevolmachtigde minister maakte heel wat los bij de lezers. Interview met Jopi Hart In september 2013 kwam de Curaçaose schrijver Jopi Hart naar Nederland om zijn boek ‘Verkiezingsdans’ te promoten. Omdat Jopi Hart in Tilburg gestudeerd heeft bracht, hij ook een bezoek aan Tilburg. De redactie van baat013 interviewde hem. Het was een geweldige ervaring omdat Jopi een boeiende spreker is. Standpunt politieke partijen over Antillianen In de aanloop naar de Tweede Kamerverkiezingen in september 2012 publiceerde baat013 een serie artikelen. De redactie vroeg alle deelnemende politieke partijen naar hun standpunt over Antillianen en Arubanen. Tot verrassing van de redactie reageerden nagenoeg alle partijen. Het was best spannend om alle artikelen op tijd af te hebben en te plaatsen. Ook gastschrijversIn de korte tijd dat baat013 bestaat, hebben ook anderen artikelen aangeleverd. Jopi Hart maakte analyses van de politieke situatie op Curaçao. Ook Jeronimo Baldwin, oud-Tilburger en nu sportredacteur van de Amigoe, en Eardly van der Geld, schrijver van het boek Curaçaos Bloed, schreven artikelen. BAAT wordt ook gevonden door andere organisaties De site baat013 wordt niet alleen gelezen door Caribische Tilburgers. Ten tijde van de moord op Helmien Wiels werd baat013 benaderd door lokale en nationale nieuwsdiensten voor commentaar. Ook op Google staat baat013 hoog genoteerd. Wie googlet op de trefwoorden ‘Antilliaan’ en ‘Tilburg’, vindt Baat op de plaatsen een, twee en drie. Baat zit ook op Facebook en Twitter Naast baat013 is er ook de Facebookpagina Beraad Antillianen Arubanen Tilburg. Met dagelijks veel en gevarieerde informatie die gerelateerd zijn aan Antillianen. Alle informatie die versnipperd is over de Nederlandse en Antilliaanse media wordt op de Facebook geplaatst. Zo ontstaat er een centrale plek waar je alle informatie vindt. Ook op Twitter is BAAT actief. Andere rol voor BAAT in 2014 Omdat Het Beraad Antillianen Arubanen Tilburg besloten heeft om haar rol en functie als ‘beraad’ in december 2013 te beëindigen, gaat BAAT in 2014 verder als communicatie- en mediaplatform baat013.nl. Daarom is de doelstelling aangescherpt: door een Antilliaanse bril mensen informeren over nieuws, cultuur en politiek. Dus de link met Antillianen blijft, maar het gaat niet meer (altijd) specifiek over Tilburg. We horen graag jouw mening Baat013 heeft je hulp nodig. Immers, jij als lezer bepaalt wat je graag wil lezen. Wil je mee schrijven of heb je ideeën of onderwerpen voor verhalen? Neem contact met ons op!
Door redactie op donderdag 10 juli 2014
De discussie die eind vorig jaar ontstond over het fenomeen Zwarte Piet gaat deze zomer verder. Op 3 juli oordeelde de bestuursrechter dat burgemeester Van der Laan van Amsterdam de verleende vergunning voor de Sinterklaasintocht 2013 moet herzien. Ook vindt een VN-werkgroep Zwarte Piet racistisch. Een overzicht van de discussie. In 2011 start Quinsy Gario het kunstproject ’Zwarte Piet Is Racisme’. Tijdens de Sinterklaasintocht in Dordrecht dat jaar draagt hij een T-shirt met de tekst ‘Zwarte Piet Is Racisme’. Hij wordt gearresteerd. Wereldwijd verschijnen de berichten over de arrestatie. Quinsy vindt dat Zwarte Piet racistisch is en respectloos naar mensen van Afrikaanse afkomst. Sinterklaasintocht gaat door Tegenstanders van Zwarte Piet probeerden vorig jaar te voorkomen dat bij de Amsterdamse intocht van 17 november Zwarte Pieten meeliepen en spanden een kort geding aan. Ze hoopten hiermee te bereiken dat de gemeente de vergunning voor een intocht van Sinterklaas met Zwarte Pieten zou intrekken. De voorzieningenrechter hield de vergunning in stand. In deze zaak diende daarna een bodemprocedure. Zwarte Piet is kwetsend De bestuursrechter heeft vrijdag geoordeeld dat de intocht van Sinterklaas niet discriminerend is, maar dat Zwarte Piet wel leidt tot een negatieve stereotypering van mensen met een donkere huidskleur. Volgens de rechtbank heeft Van der Laan onvoldoende rekening gehouden met de gevolgen van een negatieve stereotypering van de zwarte mens, veroorzaakt door de figuur van Zwarte Piet - 'dikke rode lippen, dom en knecht'. De burgemeester van Amsterdam heeft bij het verstrekken van de vergunning voor de intocht niet met alle belangen rekening gehouden. Van der Laan moet zich nu van de rechter opnieuw over de vergunning buigen. Aanpassingen uiterlijk Zwarte Piet De organisatie van de intocht in Amsterdam besloot de tegenstanders vorig jaar al iets tegemoet te komen na overleg met de burgemeester en enkele bezwaarmakers. De Zwarte Pieten droegen verschillende kleuren lippenstift, geen gouden oorringen en ze mochten variëren in haardracht. Ook blijft burgemeester Eberhard van der Laan met de tegenstanders van Zwarte Piet in gesprek over hoe de volgende intocht van Sinterklaas eruit moet gaan zien. De burgemeester ziet de invulling van de intocht niet als taak van de overheid. “Het is een volkstraditie en daar moet de samenleving, het volk, over praten. En dat ligt dus primair bij de Sinterklaas-comités.” Adviezen voor Zwarte Piet Op initiatief van het Nederlands Centrum voor Volkscultuur en Immaterieel Erfgoed (VIE) wordt gesproken over de toekomst van het Sinterklaasfeest. Bij dat overleg zijn verschillende partijen betrokken, waaronder het comité ‘Zwarte Piet Is Racisme’ van Quinsy Gario, het Sinterklaasgenootschap en D66 Amsterdam. Na onderzoek kwam het VIE in juni met het advies om Zwarte Piet te moderniseren. De nieuwe Zwarte Piet heeft geen kroeshaar meer, is wel bruin, heeft geen rode lippen meer, geen gouden oorringen en een wat hipper pak. Ook zou hij minder dom moeten zijn en een gelijkwaardiger relatie met Sinterklaas moeten hebben. De Verenigde Naties hebben ook een mening over Zwarte Piet De tegenstanders kregen bijval uit een onverwachte hoek. De VN-werkgroep voor Mensen van Afrikaanse Afkomst concludeert na onderzoek dat de figuur van Zwarte Piet een uiting van racisme is die bestreden moet worden via het onderwijs. De traditie is achterhaald. Dit bleek vrijdag tijdens de presentatie van voorlopige bevindingen op een persconferentie in Den Haag. De conclusies van de VN zijn aanbevelingen die verwerkt worden in een rapport. Afschaffen van het feest vindt de werkgroep niet nodig. “Uiteindelijk is het aan het Nederlandse volk om over de affaire te discussiëren én te beslissen.” Sinterklaasfeest is van het volk Aanvankelijk hield het kabinet zich in de discussie nog zo stil mogelijk. Premier Mark Rutte stelde dat Zwarte Pieten geen zaak van de regering zijn, maar van de samenleving. “Zwarte Piet is zwart, daar kunnen we weinig aan veranderen.” Vicepremier Asscher benadrukt dat het Sinterklaasfeest aan het volk moet worden gelaten, maar dat hij wel iets zou zien in een langzame evolutie. Wat vindt jij van Zwarte Piet? En hoe zouden we dit probleem moeten oplossen? We zijn benieuwd naar je mening!
Door Carmon op woensdag 2 juli 2014
Ook Curaçao raakt steeds meer in de ban van het WK voetbal 2014. Het Nederlands elftal is na het doelpunt van Leroy Fer tegen Chili één van de favorieten op het Caribisch eiland. Op veel plaatsen zijn de wedstrijden te zien op grote schermen. Een impressie. Cabana Beach heet Playa Oranje   Kokomo Beach heet Kokomo polar arena   Royal Dutch Cheesery   Plein Café Wilhelmina   Opa van Leroy Fer juicht bij het doelpunt van Leroy bij Chit Chat