Door Carmine Palm op woensdag 10 mei 2017
De wereldwijde discussie fluoride in drinkwater ook op Curaçao In maart werd een motie aangenomen door de Staten die stelt dat de regering van Curaçao moet aandringen om onmiddellijk te stoppen met de toevoeging van fluoride aan het drinkwater. Dit omdat toch nog steeds ongeveer 95 procent van de bevolking gebitsproblemen heeft. Deze wereldwijde discussie speelt nog steeds op Curaçao. Fluor aan het drinkwater toevoegen: is dat goed of slecht? Moet Curaçao geen fluoride in het drinkwater toevoegen of juist meer fluoride toevoegen? Waar komt fluoride vandaan? Fluoride is een giftig industrieel afvalproduct dat vrijkomt bij het produceren van fosfaat meststoffen en aluminium. Een grote aluminiumproducent had een slim plan bedacht om de giftige afvalstof te gebruiken als toevoeging in drinkwater en voor tandpasta’s. Zo ontstond er een markt voor een afvalproduct, fluoride, en er kon ook nog geld verdient worden. Wanneer werd fluoride in het drinkwater toegevoegd? De fluoridering (toevoeging van fluoride in het drinkwater) van drinkwater is begonnen in de jaren 1930 en in 1946 aangedragen als de oplossing voor het voorkomen van tandbederf (cariës). In 1960 werd ook in Nederland drinkwaterfluoridering aangedragen als de oplossing van de ziekte cariës. Waar was fluoride goed voor? De testresultaten in Amerika genereerden een cariësreductie van 60%. Het gebruik van de juiste hoeveelheden fluoride helpt dus gaatjes in tanden en kiezen te voorkomen. De geringe hoeveelheid fluoride die van nature in het Nederlandse water zit, werd in 1960 kunstmatig verhoogd tot 1,2 ppm (parts per million) omdat ook in Nederland de resultaten vergelijkbaar waren met de onderzoeken in de Verenigde Staten. Het volksgezondheidsprobleem dat cariës heette kon niet langer wachten op een oplossing en zo werd het toevoegen van fluoride een feit. Dit leek een groot succes maar tegenwoordig heeft niemand het er meer over. Hoe kan dat? Ja hoe kan dat? De toenemende individualisering van de samenleving en het anders denken over collectieve gezondheidspreventie klonken ook door in het debat over de drinkwaterfluoridering. Men vond dat gebitsonderhoud een persoonlijke keuze was, die niet kon worden opgedrongen door de overheid. Vanwege dit groot maatschappelijk verzet is in vele landen, waaronder Nederland, besloten geen fluoride meer aan het drinkwater toe te voegen, vooral omdat de gebruikers dan geen keus zouden hebben. Is flouride schadelijk voor de gezondheid? Naast een positief effect op de hardheid van het tandglazuur heeft fluoride ook een aantal bewezen en (nog) onbewezen risico’s. Fluoride bleek schadelijk te zijn voor de botten, tanden, nieren en hersenen. Bijwerkingen kunnen zijn: zweertjes in de mond, buikpijn, huiduitslag, hoofdpijn, duizeligheid, concentratiestoornissen, depressies en aantasting van het zenuwstelsel. De Wereldgezondheidsorganisatie waarschuwde dat een dagelijks gebruik van 2,0 tot 8,0 milligram fluoride – een hoeveelheid die bij veelvuldig gebruik van fluoridetandpasta en gefluorideerd water gemakkelijk wordt bereikt – kan leiden tot fluorose van het skelet, een ernstige botziekte. Kunnen de tanden zonder fluoride? Fluoride zit nog steeds in tandpasta’s. Ook zijn er mineralen en vitaminen nodig voor sterke tanden. Zoals vitamine A, D en K2, de mineralen calcium, magnesium en fosfor en visvetzuren. Ook belangrijk: het goed verzorgen van je gebit. Naarmate de bevolking beter poetst, wordt het extra effect van waterfluoridering kleiner. De Wereldgezondheidsorganisatie stelt dat de tanden van mensen in landen waar fluoride aan het water wordt toegevoegd tegenwoordig niet sterker, steviger of beter zijn beschermd tegen gaatjes. Is alle drinkwater wereldwijd vrij van fluoride? In Nederland is al in 1973 via een arrest van de Hoge Raad besloten om geen fluoride aan drinkwater toe te voegen. Er zit van nature al een kleine hoeveelheid fluoride in drinkwater, dus had het niet veel zin om nog extra fluoride aan water toe te voegen. Ook België en Frankrijk voegen geen fluoride meer toe. Amerika, Canada, Australië, Nieuw Zeeland en Brazilië voegen wel fluoride toe aan hun drinkwater. En in het Koninkrijk der Nederlanden? Binnen het Koninkrijk der Nederlanden wordt alleen op Curaçao sinds 1962 fluoride aan het drinkwater toegevoegd. Op Aruba en St. Maarten wordt dit niet gedaan. En hoeveel fluoride zit in het drinkwater op Curaçao? Eerst zat er 1,5 ppm in het drinkwater en sinds 2012 zit er 0,5 ppm fluoride in het drinkwater. En wat is de volgende stap op Curaçao? Zoals gezegd hebben de Staten van Curaçao in maart besloten om helemaal geen fluoride toe te voegen aan het drinkwater. De reden dat nog steeds fluoride in het drinkwater zit is dat het effectief is tegen tandbederf op Curaçao. Een aardig deel van de bevolking leeft in armoede, veel mensen hebben slechte eetgewoontes en poetsen hun tanden slecht. Maar ook op Curaçao speelt het vraagstuk of je als overheid mag beslissen voor het volk dat zij fluoride tot zich moeten nemen. Daarom is besloten om de fluoride eruit te halen maar tot nu toe is het nog niet gebeurd. Zijn er nog andere maatregelen nodig op Curaçao? Het waterleidingsbedrijf op Curaçao kan de fluoride pas aanpassen als de wet aangepast wordt. En dat traject duurt maanden. Ook moet er een goed functionerende tandartsenbus komen, en moet een halfjaarlijkse controle bij de tandarts opgenomen worden in de basisverzekering ziektekosten. Daarnaast moeten er fluortabletten beschikbaar zijn voor mensen die dat nodig hebben ter bescherming van hun gebit. Bovendien moet de overheid een campagne beginnen om de bevolking bewust te maken van het belang van een goed verzorgd gebit. Hoe denk jij erover? De discussie over fluoride is op Curaçao, net zoals in de rest van de wereld, verdeeld in felle voor- en tegenstanders. Het mineraal fluoride zou nodig zijn voor een gezond gebit, maar in pure vorm is het ook een giftig industrieel afvalproduct. Het is dus de vraag of fluoride, zeker in hoge dosis, wel zo gezond is voor ons lichaam en onze gezondheid, en of dat opweegt tegen de zogezegd gunstige werking op onze tanden. Wat denk jij? Moet de nieuwe regering fluoride helemaal uit het drinkwater halen zoals in maart door de oude regering heeft voorgesteld? Of laat de nieuwe regering fluoride in het drinkwater? Je kunt je reactie hieronder plaatsen.
Door redactie op donderdag 4 mei 2017
De kiezers van Curaçao hebben op 28 april vooral strategisch gestemd. De kleine politieke partijen verloren of verdwenen terwijl de grote partijen wonnen. De boodschap van de kiezer is duidelijk: ga regeren. MP (Movementu Progresivo) van Marilyn Moses blijft op 1 zetel maar kreeg minder stemmen dan in oktober. KdNT (Korsou di Nos Tur) van Amparo dos Santos gaat van 3 naar 2 zetels en PS (Pueblo Soberano) van Jaime Cordoba verliest 1 zetel en houdt 1 zetel over. De PNP (Partido Nashonal di Pueblo) van Humphrey Davelaar verdwijnt ook uit de politiek omdat ruim de helft van de stemmen is meegenomen door oud-PNP-er Suzy Camelio Römer en haar nieuwe PIN (Partido Inovashon Nashonal). Zij krijgt 1 zetel. UKH (Un Korsou Hustu) van Omarya Leeflang verdwijnt uit de politiek. Winnaars PAR (Partido Alternativa Real) van Eugene Rhuggenaath kwam als grote winnaar uit de bus en ging van 4 naar 6 zetels. MAN van Hensly Koeiman werd tweede en ging van 4 naar 5 zetels. De MFK (Movementu Futuro Korsou) van Gerrit Schotte werd derde en ging ook van 4 naar 5 zetels. Nieuwe coalitie De coalitie zal waarschijnlijk gevormd gaan worden door PAR en MAN. De lijststrekker van PAR, Eugene Rhuggennaath, heeft altijd aangegeven niet met de MFK en andere kleinere populistische partijen in zee te gaan. Al vindt Schotte van de MFK dat zijn partij niet kan worden buitengesloten omdat ze 1 zetel meer hebben gekregen. Integer bestuur? Met de partijen PAR en MAN lijkt Curaçao te kiezen voor een integer bestuur. Is dat wel zo? Beide lijststrekkers hebben een betrouwbaar en schoon imago. Dat kan niet per se gezegd worden van hun partij. Rhuggenaath heeft in 2009 gebroken met de PAR omdat hij het niet eens was met de vriendjespolitiek. En Hensley Koeiman heeft een ‘schoon’ imago. Dat wil zeggen geen banden met de gokwereld en de maffia. Het is te hopen dat beide heren hun partijleden met voldoende overtuiging meekrijgen zodat Curaçao weer in rustig vaarwater komt. Als PAR en MAN betrouwbare personen kunnen voordragen die niet zullen overlopen, zou er met 11 zetels een zeer stabiele regering gevormd kunnen worden. PIN erbij verstandig? De coalitie van PAR en MAN heeft een krappe meerderheid van 11 zetels. Maar is het verstandig om deze uit te breiden met PIN? PIN is een jonge partij met een ervaren lijsttrekker. De rest van de jonge partijleden heeft deze ervaring niet. Zullen er eventuele overlopers in deze partij zijn? Gevaar Schotte Want het gevaar Schotte ligt altijd op de loer. Hij zal niet ophouden om de partijen te beïnvloeden. Hij zal zich met zijn MFK in de oppositie niet zomaar laten wegzetten. Hij zal er alles aan doen om uit de gevangenis te blijven en zijn macht in te zetten om zijn zaak te redden. Drug- en gokmaffia Maar ook de internationale drugs- en gokmaffia heeft in het verleden al laten zien de nodige invloed te hebben. En die zal niet schromen om politici bij alle partijen in te zetten om hun belangen te verdedigen. Ze kunnen een ontwrichtend effect op de Curaçaose politiek hebben. Met de verkiezingsuitslag komt er hopelijk een einde aan een periode van onrust op Curaçao, waar een deel van de politiek is verweven met de drug- en gokmaffia. Die probeert met het omkopen van politici en particuliere giften invloed te kopen. Een stabiel Curaçao Schotte heeft nog altijd de steun van bijna een vijfde van de Curaçaose kiezers, vooral uit de zeer arme wijken van Curaçao. Die houden zich niet bezig met grote politieke vraagstukken, maar met praktische oplossingen voor hun persoonlijke problemen. Kunnen ze bijvoorbeeld vandaag eten, kunnen de kinderen naar school en kunnen ze weer aangesloten worden op de waterleiding? Het is nu vooral aan nieuwe coalitie om door economisch herstel de positie van deze onderlaag te verbeteren. Daar wordt héél Curaçao stabieler van.
Door redactie op dinsdag 25 april 2017
Op 28 april gaat de bevolking van Curaçao weer naar de stembus. Amper zeven maanden na de laatste verkiezingen. Sinds die tijd wordt er niet meer geregeerd op Curaçao en vliegen de politieke partijen elkaar in de haren. Wat moet er gebeuren zodat Curaçao een stabiele coalitie krijgt die eindelijk gaat regeren? Op 5 oktober waren er Statenverkiezingen. De totstandkoming van het kabinet duurde 2,5 maand en op 23 december werd het kabinet Koeiman beëdigd. Na 50 dagen, op 12 februari, viel het kabinet al, nadat twee parlementsleden hun steun introkken en de regering niet meer op een meerderheid in de Staten kon rekenen. Op 24 maart werd het kabinet Koeiman opgevolgd door het kabinet Pisas. Ongekend en schaamteloos Curaçao kent dus sinds begin 2017 al twee kabinetten. Wat er allemaal niet is gebeurd. Je denkt: erger kan dit niet worden, maar de afgelopen maanden waren ongekend en schaamteloos. Het leugenachtige populisme heeft haar intrede gedaan op Curaçao en wordt beoefend door het kabinet Pisas. Het heeft de politieke omgangsnormen verhard en het dieptepunt was de klap die tijdens een Statenvergadering werd uitgedeeld. Politici liegen zonder blikken of blozen en komen met onuitvoerbare plannen. Ze proberen zelfs de verkiezingen tegen te houden. Curaçao heeft daarvoor een aanwijzing gekregen van de Rijksministerraad. Geen politieke ideologie Vroeger hadden politieke partijen nog een beperkte ideologie. Nu ontbreekt die ideologie volledig. Daardoor wisselen de volksvertegenwoordigers gemakkelijk van partij of ze beginnen voor zichzelf. Men kijkt alleen naar eigen belang, salaris en pensioen. Immers het salaris van een parlementslid is riant. In een bestel met 21 zetels kan het onmiddellijk de val van de regering betekenen. Geen interesse in de waarheid Niet alleen de politici wisselen makkelijk van partij maar ook een groot deel van de kiezers doet dit. En een deel van de kiezers is niet geïnteresseerd in de waarheid. Ook hier geldt het eigen belang. Politici die de arme wijken intrekken en voedsel uitdelen doen het goed. Politieke partijen, kijk naar jezelf Om toch een keer een stabiele regering te vormen moeten politieke partijen eens goed naar zichzelf kijken en naar de personen die zich kandidaat stellen. Ze moeten er proberen achter te komen wat de drijfveren zijn van deze kandidaten. Hebben ze geen verborgen agenda? Maar ja, de partijtop moet dit wel willen en kunnen. Het zal een hele klus zijn maar het moet daar beginnen. Echt communiceren Ook moet je als partij een ideologie hebben en een lijsttrekker benoemen die de boodschap van je partij kan overbrengen. Die werkelijk communiceert en geen slap verhaal houdt. Werkelijk communiceren doe je door de (arme) wijken in te trekken. Maak contact met de kiezer en doe iets voor hen. Niet alleen tijdens de verkiezingscampagne. Dat levert alleen maar absurde beloftes op die niet na te komen zijn. Maar door je beloftes na te komen tijdens een regeerperiode krijg je ook kiezers die weer in de politiek gaan geloven.
Door redactie op woensdag 1 maart 2017
Het carnavalsfeest is weer voorbij en de tijd van vasten en bezinning breekt aan. Hopelijk ook voor de politiek op Curaçao. De klap die MFK- Statenlid Jacinta Constancia uitdeelde dreunt nog na in de Curaçaose samenleving. Hier zijn geen woorden voor. Behalve een kwatrijn van Cola Debrot (1902-1981). Droevig eiland droevig volk, dichtte Cola Debrot over Curaçao, eind jaren zestig vorige eeuw, toen de opstand op 30 mei uitbrak en Willemstad afbrandde. Droevig eiland zonder tolk. Helaas geldt dit nog steeds voor het politieke klimaat waarin bedreiging en intimidatie niet worden geschuwd.   Droevig eiland droevig volk droevig eiland in de kolk van de maalstroom van de maalstroom droevig eiland zonder tolk (Curaçao, december 1969)
Door redactie op zondag 18 december 2016
De redactie van baat013.nl neemt een winterbreak. Wij zijn woensdag 1 februari 2017 terug met nieuwe artikels op onze site. Op onze Facebook-pagina beraad antillianen arubanen tilburg kunt u ons blijven volgen en onder andere genieten van onze jaarlijkse “Ambiënte di fin di aňa". De redactie wenst u, uw familie en uw vrienden fijne eindejaarsfeestdagen en vooral veel geluk, kracht, wijsheid en gezondheid in 2017.
Door Carmine Palm op woensdag 16 november 2016
De regering van het Nederlandse deel van Sint Maarten is kwaad op de Franse autoriteiten van het Franse deel van Sint Maarten. De Franse prefect claimt dat het dorpje Oyster Pond tot het Franse deel behoort en niet tot het Nederlandse deel. Hoe komt het dat het eiland in een Franse en een Nederlandse helft is verdeeld? Aanleiding van het conflict was het feit dat eind oktober de Franse politie een restaurant in het grensplaatsje Oyster Pond binnen viel. Het restaurant betaalde volgens de Fransen geen belasting en zou ook geen vergunning hebben voor een geplande verbouwing. Maar de eigenaar betaalde belasting in het Nederlands deel en kreeg via de Nederlandse autoriteiten ook een bouwvergunning. Na de inval hebben de Fransen ook de toegangsweg naar een watersportpark en het restaurant gebarricadeerd. Sint Maarten of Saint Martin Het hele eiland heet in het Nederlands Sint Maarten, maar wordt internationaal aangeduid als Saint Martin (of St. Martin) en is opgedeeld in twee delen. De noordelijke helft is een overzeese gemeenschap van Frankrijk met beperkte autonomie en wordt bestuurd door een Franse prefect. De zuidelijke helft van het eiland is een autonoom land binnen het Koninkrijk der Nederlanden. Altijd grensgeschillen De verdeling van Sint Maarten is in het jaar 1648 in het Verdrag van Concordia gegoten. Dit verdrag werd herhaaldelijk geschonden. Ruim 150 jaar waren er grensgeschillen, maar in 1817 kwam uiteindelijk een einde aan de onderlinge conflicten en werden de huidige grenzen vastgesteld en was de tweedeling een feit. Sint Maarten is een bijzonder eiland. Het is de enige plek ter wereld waar Frankrijk en Nederland aan elkaar grenzen. Geen originele exemplaren De originele exemplaren van het verdrag zijn niet meer in de archieven terug te vinden. Wel bestaan er nog achttiende-eeuwse afschriften. De tekst is afgedrukt in het standaardwerk van J.B. de Tettre (Histoire général des Antilles habitées par les François). In 1839 is er een frisse versie van het akkoord gemaakt. Het was een kleine modernisering: de basis (‘le fond’) bleef hetzelfde. Achteraf maakt het ook niet zoveel uit. Het is nooit bekrachtigd, zodat het Verdrag van Concordia nog steeds van kracht is. Verschillen tussen de twee delen De totale oppervlakte van het eiland bedraagt 87 km². De Fransen hebben met 53 vierkante kilometer het grootste deel van het eiland. Het Nederlands gedeelte heeft Nederlands als officiële taal, het Franse gedeelte heeft Frans als officiële taal. De voertaal op het hele eiland is Engels, doordat de bevolking grotendeels afstamt van Engelstalige slaven. Tussen de delen is er gewoon vrij verkeer. De grens door een voettocht bepaald Maar hoe is de grens op het eiland bepaald? Daarover doen veel verhalen de ronde. In een van de verhalen worden een Fransman en een Nederlander in Oyster Pond met de ruggen tegen elkaar gezet. Ze beloven langs de kust te lopen en zo werd grens getrokken. Het Franse deel zou iets groter uitgevallen zijn dan het Nederlandse, omdat de Hollander bevangen zou zijn geweest door de hitte. Strompelend, met een tong als leer, geblakerd en gezandstraald, leverde hij vierkante kilometers in bij de Fransen. De tweede legende verschilt niet veel van de eerste. Ook hier worden de Fransman en Nederlander met de ruggen tegen elkaar gezet. De Hollander begint op het afgesproken sein braaf langs de kust te lopen. Zijn Franse opponent neigt ertoe hetzelfde te doen, maar de rum speelt hem parten. In zijn dronken brein doemt een lumineus idee op. Hij gaat niet langs de stranden, maar hij steekt het eiland over. Oyster Pond Het dorpje Oyster Pond was dus 350 jaar geleden het beginpunt voor de legendarische loopwedstrijd waarbij een Fransman en een Nederlander in tegengestelde richtingen startten voor de eilandverdeling. Oyster Pond ligt aan de oostkant van Sint Maarten en op de grens van het Franse en Nederlandse deel van Sint Maarten. De Nederlands-Franse grens loopt direct door het dorp. Zo kun je de twee landen terugvinden in het hotelcomplex "Captain Oliver's": de hotelkamers zijn op Frans grondgebied, maar het restaurant en de dokken liggen achter de onzichtbare grens in Nederlands water. De grens word nog steeds betwist Maar de grens bij Oyster Pond wordt nog altijd betwist. In 2013 tijdens een werkbezoek van de Minister van Buitenlandse Zaken, Frans Timmermans, sprak hij nog met ambtenaren van het Franse gedeelte over Oyster Pond. In een vierlandenoverleg tussen Saint Martin, Frankrijk, Sint Maarten en Nederland is voorlopig afgesproken de huidige situatie te laten voor wat die is. Oyster Pond valt daarmee onder Sint Maarten en niet onder Saint Martin. Maar de Fransen nemen daar geen genoegen mee. Wellicht gedreven door de enorme economische ontwikkelingen op dit moment binnen dit gebied.
Door redactie op woensdag 9 november 2016
Het Nederlands Koninkrijksteam honkbal verblijft in november op uitnodiging van de Nippon Professional Baseball (NPB) een week lang in Japan. Op zaterdag 12 en zondag 13 november speelt Oranje een serie van twee vriendschappelijke wedstrijden tegen de nationale ploeg van Japan. Deze Samurai Japan Warm-up wedstrijden zijn een opwarmer voor de World Baseball Classic volgend jaar maart. Het Koninkrijksteam is een mix van Caribische en Nederlandse honkballers. Hoe verloopt deze samenwerking tegenwoordig en is het succesvol? Voor de Samurai Japan Warm-up wedstrijden heeft manager Hensley Meulens 28 spelers opgeroepen; 13 pitchers, 3 catchers, 8 binnenvelders en 4 buitenvelders. 18 van de 28 spelers komen van Curaçao en Aruba. Het Nederlands Honkbalteam wordt daarom Het Nederlands Koninkrijksteam genoemd of Team Kingdom of The Netherlands. In Nederland is honkbal geen topsport Honkbal is een van de meest gespeelde sporten ter wereld. In Europa is het een van de minder populaire sporten. In Nederland honkballen maar 25.000 tot 30.000 mensen en is honkbal geen topsport. Op Europees niveau doet Nederland het sinds de jaren vijftig heel goed, maar op wereldniveau moest het honkbalteam lang wachten op succes. Niet ver zoeken Robert Eenhoorn, destijds coach van het nationale honkbalteam, was naarstig op zoek naar nieuwe spelers. Ver hoefde hij niet te zoeken, want ook in de voormalige Nederlandse Antillen was er een honkbaltraditie. Deze was zelfs nog veel groter dan in Nederland zelf. Eenhoorn heeft zich actief ingezet om spelers vanuit het Caribische gebied bij het Nederlands honkbalteam te betrekken. Caribisch deel zeer succesvol Honkbal is een van de grootste sporten in het Caribische gebied, en wordt veelvuldig beoefend op de eilanden die bij het Koninkrijk der Nederlanden horen. Voor Eenhoorn een belangrijke reden om honkbaltalent ook overzee te zoeken. Verschillende Antilianen hadden al succesvol een honkbalcarrière opgebouwd in de Major League Baseball (MLB) in de Verenigde Staten, het hoogste podium dat je als speler op clubniveau kan halen. Dit was het schakeltje in de ketting dat het Nederlandse honkbalteam nog miste. Curaçao grootste leverancier Want met een ratio van één Major League-speler per 21.000 inwoners in 2014, is Curaçao het land met het in verhouding het meeste aantal Major League spelers. Even ter vergelijking, voor de Verenigde Staten is deze ratio één MLB’er per 503.000 inwoners, en voor de Dominicaanse Republiek, ook een grootmacht in het honkbal, één speler per 125.000 inwoners. Nestelen in de wereldtop De selectie van het Nederlands team is verdeeld in drie groepen: de profs uit Amerika, de Antillianen en de spelers uit de Nederlandse competitie en zo is het Koninkrijksteam ontstaan. Mede door de hulp van de Antillianen wist Nederland zich te nestelen in de wereldtop. Een tastbare prijs op dit niveau bleef echter nog uit. Op de Olympische Spelen van 2008 kon de Oranjeploeg geen potten breken en op de wereldkampioenschappen was het eindstation vaak de vierde plaats. Succes voor het Nederlands honkbalteam Tot het wereldkampioenschap honkbal in 2011 in Panama werd gehouden. Alle puzzelstukjes vielen op de juiste plek en Nederland wist de finale te behalen en kampioen te worden. In 2013 werd het Koninkrijksteam vierde bij de World Baseball Classics. Het wereldkampioenschap in 2011 is vooralsnog de enige prijs die de Oranjemannen hebben gewonnen op intercontinentaal niveau, maar dat zal hopelijk niet zo blijven. De wereldtitel heeft laten zien dat Nederland als klein honkballand in staat is om tot grote hoogtes te stijgen. Voordeel Caribisch gebied In het verleden had elk rijksdeel zijn eigen nationale team. Zo had de Nederlandse Antillen inclusief Aruba bijvoorbeeld een eigen honkbalteam. Maar in de laatste jaren spelen honkballers van Aruba en de Nederlandse Antillen vaak mee met het Nederlands honkbalteam Daardoor kan een beter team met meer sterke spelers gevormd worden voor deelname aan de internationale toernooien. Investeren in de jeugd Buiten het selecteren van spelers, wordt ook geïnvesteerd in de honkballende jeugd van Curaçao. De KNBSB is medeorganisator van de Curaçao Baseball Week, waarbij onder andere Major League-spelers clinics verzorgen voor de jeugd, coachseminars gegeven worden en Major League-clubs sturen hun scouts naar het eiland op zoek naar talent. Een mooie kans voor de jonge honkballers van Curaçao om zich in de kijker te spelen bij de grote clubs. Mooi streven In 2020 is honkbal weer een Olympische sport. De kans is ook groot dat slechts de zes beste landen ter wereld een plekje in het toernooi krijgen. Nederland staat op dit moment tiende op de wereldranglijst. Het Nederlandse honkbalteam heeft de profs uit de Cariben hard nodig om bij de laatste zes te komen. Een mooi platforms zodat de beste honkballers in het Koninkrijk der Nederlanden hun talenten kunnen laten zien. Met wel een luxeprobleem. Als land mag je maar onder één naam deelnemen aan de Olympische Spelen. En dat wordt in 2020 gewoon de naam Nederland.
Door redactie op woensdag 2 november 2016
Helemaal naar de Antillen voor een theatervoorstelling in het Papiaments? Dat hoeft niet meer. Tegenwoordig kun je ook in Nederland genieten van een avondje theater helemaal in het Papiaments. Voor zover bekend zijn drie theaterstukken volledig in het Papiaments gemaakt. Makamba Pretu, Atrako den Chino en De Naakte Antilliaan. Alle drie zijn geschreven en geregisseerd door het Huis van Asporaat. Huis van Asporaat Het Huis van Asporaat (HHVA) is het productiebedrijf van Jandino Asporaat, Kenneth Asporaat en Tony Santos. Het bedrijf produceert onder andere films, televisieprogramma’s en theatervoorstellingen. Jandino Jullian Asporaat (Willemstad Curaçao, 9 januari 1981) is een Nederlands presentator en stand-upcomedian van Curaçaose afkomst. Vooral bekend van de Dino Show en de talkshow Dino. Makamba Pretu Makamba Pretu is een komische theaterstuk, geschreven en geregisseerd door de broers Kenneth en Jandino Asporaat. Makamba Pretu, letterlijk vertaald Zwarte Nederlander, vertelt de waargebeurde verhalen van de vijf acteurs tijdens hun verblijf in Nederland. Het land van villa’s, luxe auto’s en gouden bergen. Maar niets is minder waar, wanneer zij erachter komen dat ongeopende blauwe enveloppen kunnen leiden tot deurwaarders en uitkeringen niet hoog genoeg zijn voor dure auto’s en merkkleding. Wie houdt de schijn hoog en wie is eerlijk? Daar komen zij achter wanneer ze besluiten om samen op vakantie te gaan naar hun thuisland Curaçao. De reis wordt nog ingewikkelder als er een persoon besluit mee te gaan, die niet uitgenodigd is. De voorstellingen van Makamba Pretu waren tot eind 2015 in Nederland te zien. Atrako den Chino Buiten is het 35 graden. Vijf mensen worden gegijzeld in een ‘Chino’. Wanneer de gijzelaar besluit om de bezittingen van de gegijzelden in te nemen, breekt de hel los. Niemand komt aan de spullen van een Antilliaan! Wanneer de airco het ook nog eens begeeft, moet de gijzelaar een keuze maken. Houdt hij zijn bivakmuts op of doet hij hem af? Dit is het startsein voor een hoop hilariteit. Atrako den Chino is geschreven en geregisseerd door de broers Asporaat van Het Huis van Asporaat. Speeldata: 4-11-2016 Theater Zuidplein, Rotterdam. Aanvang: 20.00 uur. 5-11-2016 Theater Zuidplein, Rotterdam. Aanvang: 20.00 uur. 11-11-2016 Dakota Theater, Den Haag. Aanvang: 20.15 uur. 12-11-2016 De Meervaart, Amsterdam. Aanvang: 20.30 uur. De Naakte Antilliaan De Naakte Antilliaan is het aangrijpende levensverhaal (zie ook het boek; de Naakte Antilliaan) van de Rotterdamse storyteller Archell Thompson. Een taboedoorbrekende solo die je de mond snoert, maar ook uitlokt tot lachen. Je zit op een bankje voor het gerechtsgebouw. Over een paar minuten komt je ex-zwager naar buiten. Hij heeft zojuist terechtgestaan voor de moord op je vader. Voor de ogen van jouw moeder, broertjes en zusjes heeft hij in koelen bloede een eind aan zijn leven gemaakt. In je hand voel je je pistool zitten. Klaar voor actie. Dit is het allerlaatste moment dat je terug kan. Gevoelskunstenaar Archell Thompson zat op dat bankje. Nu is hij 41 jaar. In zijn jeugd wordt hij mishandeld. Raakt op het verkeerde pad en dwaalt zo ver af dat hij klaarstaat een moord te begaan. Totdat hij in contact komt met creatieve duizendpoot Jandino Asporaat en deze hem overhaalt zijn verhaal te vertellen. Op het podium: rauw, eerlijk en zonder enige schaamte. Speeldata: 3-11-2016 Isala Theater, Capelle a/d IJssel. Aanvang: 20.30 uur. 17-11-2016 Theater Het Oude Raadhuis, Hoofddorp. Aanvang: 20.30 uur. 26-11-2016 Theater Zuidplein, Rotterdam. Aanvang: 20.15 uur.
Door Carmine Palm op woensdag 12 oktober 2016
Curaçao kende vroeger een paar eetgewoonten die je nu bijna niet meer tegen komt. De Pia Stinki, Sopi Piedra en Funchi ku Flor. Pia Stinki (Stinkpoot) In de slaventijd had je nog geen koelkasten en ijskasten. Slaven hadden andere manieren om vlees en vis langer te kunnen bewaren. Vlees en vis kon worden gedroogd of ingezouten. Inzouten was niet moeilijk. Op Curaçao was het makkelijk om aan zout te komen. Door vlees te zouten kun je het langer bewaren. Er kwamen wel wormpjes in, maar die aten de mensen gewoon op. Het vlees kon je dan wel langer bewaren maar toch bedierf het snel. Daarom hadden de slaven nog een ander manier om vlees te bewaren en toch eetbaar te houden. Ze stopten het in de grond. Bij het slachten van geiten at men eerst de meer bederfelijke delen van het beest. De poten van een geslachte geit at men als laatste op. Bij het slachten van geiten werden de poten in een doek gewikkeld en in een ondiepe gat in de grond begraven. Het liefst in de felle zon. Na een aantal dagen werd het pakketje opgegraven en werd het vlees pas klaargemaakt wanneer het helemaal vol met maden zat. Het vlees bederft weliswaar onder de grond op een andere manier maar het is door dit proces nog steeds eetbaar. Dit gerecht dankt haar naam aan de zeer onaangename geur van de poot bij het opgraven. Volgens kenners is Pia Stinki een ware delicatesse. Het wordt op Bonaire nog steeds klaargemaakt. Sopi di Piedra (Stenensoep) Het maken van soep was vroeger een kostbare bezigheid. Er waren immers geen bouillonblokjes voor de lekkere zoute smaak. Al gauw hadden mensen door dat de zoute smaak ook kon worden behaald met het koken van stenen op het strand. Sopi di Piedra werd vroeger gegeten door de armste mensen op het eiland. Doordat men geen geld had om vlees en vis te kopen, verzamelden ze stenen op het strand. Van de stenen werd bouillon getrokken voor de soep. Er zijn verschillende meningen over welke steen nou het beste is om soep te maken. De koraalsteen werd veel gebruikt, maar ook de ronde platte stenen die vaak te vinden zijn op het strand vallen goed in de smaak. Ouderen zeggen dat deze stenen de smaak van de oceaan hebben en je er daarom een heerlijke bouillon van kunt maken. Met dumplings van funchi is de Sopi de Piedra een heerlijk soepje. Bij een restaurant op Boca Sami staat Sopi di Piedra nog steeds op het menu. Funchi ku Flor ( maismeel met bloemen) Vroeger hadden de arme mensen op het eiland een specifiek soort servies. Het was een metalen bord met wit emaille en werd in de volksmond ‘tayo di granit’ (granieten bord) genoemd. Het bord had een blauwe rand en was versierd met gekleurde bloemen. Vaak had men heel weinig te eten. Voor de doorsnee dag was er vaak alleen maar funchi (een soort polenta meel). Als de kinderen uit school kwamen, kregen zij een stuk funchi voorgeschoteld, geserveerd in een tayo di granit’. De kinderen moesten dan de funchi, bij wijze van spreken, dopen (dòp), in de op het bord geschilderde bloem. Er werd hun verteld dat ze zo hun dagelijkse portie vitaminen binnen kregen. Voor de ouders was deze leugen makkelijker te vertellen dan de keiharde waarheid dat er eigenlijk geen geld was voor echte groenten en vlees!
Door Rudy Henriquez op woensdag 5 oktober 2016
Kent dushi Kòrsou nog steeds schotten? Ik groeide op in een aparte tijd, de tijd van ‘een heitje voor een karweitje’, ko’i lechi, de dagelijks voorbijlopende Portugese ijscoman met zijn karretje met belletjes, waar je dan even mee voetbalde, de bakker van de panaderia die het brood ‘s morgens érg vroeg met zijn truck aan huis bracht, het spelen op straat, de onafgesloten huizen, het kamperen in de zoutpannen, zwemmen in de witte, zwarte, steen- en rotsbaaien in al hun kleurenpracht, de aubades met daarna de militaire parade, de Drive in, Cinelandia, Roxy, West End en Centro Pro Arte, het vissen, het jagen, de geweldige dierentuin, de amputatie van Otrabanda door de komst van de brug, pan dushi op school, uiteraard de heerlijke overal loslopende geiten, ieder deed zijn ding. Wat een leven! Ik voel me zeer gepriviligeerd daar opgegroeid te zijn. Maar apart was het wel. Hoewel formeel autonoom, toch vrij koloniaal. “Schoon is de west, is ’t land mijner dromen”: Shell zwaaide er de scepter! Schotten Iedere groep had in die samenleving zijn eigen aparte plek. Als kind kon je voetballen bij Asiento, Oleander, Sithoc, Tamarijn, Willemstad , Stormvogels, Scherpenheuvel of MSV. Alle sportverenigingen hadden hun eigen maatschappelijke achtergrond of zuil zo je wilt. Zo was Asiento de Shellvereniging, Tamarijn vertegenwoordigde de protestanten, Oleander de Surinamers, MSV de marine, Scherpenheuvel de katholieken. De schotten daartussen legden de verhoudingen genadeloos bloot. Met ontzag en verbazing ervoer ik de tevredenheid van de donkere mensen uit het onfortuinlijke segment. De internationale ontwikkelingen gingen niet aan het eiland voorbij, terwijl het voelde alsof de wereld eindigde waar de zee begon. Het dekolonisatieproces van vele landen, de burgerrechtenbeweging in de VS, de moord op Martin Luther King, de Black Panther beweging, Parijs ’68, Woodstock, Hair, de hippies en consorten zouden ieder op hun eigen wijze van invloed zijn. 30 mei 1969 De grootste impact hadden de gebeurtenissen van 30 mei 1969, waarbij Nederland militair ingreep. Punda en Otrabanda stonden in vuur en vlam; de klassenstrijd liep langs raciale lijnen. Als donderslag bij heldere hemel veranderde de politieke elite van ‘wit’ naar ‘zwart’. Zo kregen we in een mum van tijd een zwarte gouverneur, premier en gezaghebber. Er vond een ware renaissance plaats van de zwarte cultuur; zo was de tambú niet langer verboden. Acceptatie door hooliganisme, zou men nu zeggen. Maar was er écht sprake van acceptatie? Ik dacht als idealistische teenager dat de schotten tot het verleden zouden behoren. De cultuur van Woodstock-Hair-hippies en soul versterkte dit gevoel: love & peace all over the place. Ik probeerde er in de jaren ’70 naar te leven, maar de volwassen realiteit en retoriek bleken anders. Nu, decennia later, zijn verhalen over mensen met dreads die de disco niet in mogen en sollicitanten die geen kans maken vanwege hun afro, aan de orde van de dag. Ze worden kennelijk gezien als activist, of zelfs als crimineel. Pais Kòrsou Inmiddels heeft Curaçao ook schotten tussen zichzelf en de voormalige zustereilanden gezet. Op 10-10-10 kregen we de status van Land in het Koninkrijk: pais Kòrsou. ‘Bye, bye’ Nederlandse Antillen! Die aparte status gaf Curaçao nieuwe kansen. Afgelopen met de schuldgeverij voor van alles en nog wat aan de andere eilanden en Nederland: tijd voor hand in eigen boezem! Maar na haast 5 jaar beschouw ik de ontwikkelingen met lede ogen. Onderwijs en gezondheidszorg ‘down the drain’, een tandeloos OM, Veiligheidsdienst naar de knoppen, incapabele en corrupte bestuurders en als klap op de vuurpijl ook nog een politieke moord. In het geheugen gegrift of al ontschoten? Misschien moeten we, door schade, angst en schande wijs geworden, toch maar een provincie worden, zoals de revolutionair van het eerste uur Stanley Brown propageert. Zouden we dan makkelijker ontschotten? Noot van de redactie: Wil je meer weten over Rudy Henriquez? Klik hier.