Door Carmine Palm op woensdag 26 juli 2017
Schiphol krijgt het alleenrecht om te vliegen op de Caribische eilanden in het Koninkrijk. Dat heeft de Nederlandse minister Stef Blok van Veiligheid en Justitie in februari bepaald. Wie vanuit Nederland naar Curaçao, Aruba, Sint Maarten en Bonaire wil vliegen kan gebruik maken van drie maatschappijen: KLM, TUIfly en Airberlin. KLM en TUIfly vliegen dagelijks vanuit Schiphol. Airberlin vliegt in de zomer één keer per week en in de winter twee per week vanuit Düsseldorf. TUIfly via Eindhoven TUIfly wilde in 2015 vluchten beginnen van Eindhoven Airport naar Aruba en Curaçao. De plannen werden in de regio én in België en Duitsland goed ontvangen en het animo onder passagiers was groot. De Nederlandse overheid stak echter een stokje voor die plannen, aangezien Eindhoven niet over voldoende faciliteiten beschikt om drugssmokkel tegen te gaan op de zogeheten risicovluchten. Geen vluchten meer vanaf Eindhoven De hoop van TUIfly om vanaf Eindhoven Airport vluchten naar de Antillen aan te bieden is in 2017 definitief de grond in geboord. Minister Stef Blok van Veiligheid en Justitie heeft een wetsvoorstel ingediend om Schiphol exclusief aan te wijzen als luchthaven voor Caribische vluchten. In het wetsvoorstel is opgenomen dat vluchten van en naar Aruba, Bonaire, Curaçao, Sint Maarten, Suriname en Venezuela alleen van Schiphol gebruik mogen maken. Daar zijn wel de technische en personele faciliteiten aanwezigen om de zogeheten honderdprocent-controles uit te voeren. Ook zijn er cellen aanwezig om gesnapte bolletjesslikkers op te sluiten. Alleen in noodgevallen als vliegtuigen niet op Schiphol kunnen landen, mogen ze uitwijken naar een ander vliegveld. Teleurgesteld Het eilandbestuur van Bonaire vindt het jammer dat de plannen definitief niet doorgaan en stelt voor om de honderdprocent-controles in te voeren op het eiland zelf, zodat deze niet meer in Nederland plaats hoeven te vinden. Ook managing director Michiel Meijer van TUIfly probeert de overheid over te halen om het besluit over de honderd procent controles op Eindhoven Airport te heroverwegen. ”Er moet budget voor komen om dat mogelijk te maken.” Passagiersgegevens Ook wat betreft passagiersgegevens zal het een en ander gaan veranderen. Tijdens het Justitieel Vierlanden Overleg in juli maakten Minister Stef Blok, Curaçao, Sint-Maarten en Aruba afspraken om passagiersgegevens uit te wisselen. Eerst moet de wet- en regelgeving van alle vier de landen op elkaar worden afgestemd om de uitwisseling in de toekomst mogelijk te maken.
Door Carmine Palm op dinsdag 18 juli 2017
Miep Diekmann, schrijfster van jeugdboeken, is op 9 juli overleden. Maria Hendrika Jozina (Miep) Diekmann is geboren in Assen op 26 januari 1925. Van 1934 tot eind 1938 woonde ze in Willemstad op Curaçao. Haar vader was daar commandant van de militaire politie was. Diekmann schreef zo’n zeventig kinder- en jeugdboeken, waarvoor ze vaak teruggreep op haar eigen jeugdjaren op de Antillen. Ze werd diverse keren bekroond. Voor ‘De boten van Brakkeput’ (1956) kreeg ze de Kinderboekenprijs (de latere Gouden Griffel). En voor ‘Dan ben je nergens’ (1975) meer kreeg Diekmann de Nienke van Hichtum-prijs . Ze schreef de historische roman ‘Marijn bij de lorredraaiers’ (1965) en ‘De dagen van Olim’ (1971) voor de wat oudere jeugd waarin taboeonderwerpen (seks, slavernij) voorkwamen. Maar ze schreef ook veel boeken voor jongere kinderen. In een interview met Erna Staal in het tijdschrift Jaarboek Letterkundig Museum 6 uit 1997 vertelt Miep Diekmann waarom veel van haar boeken over Curaçao gaan: Geen enkel boek over zwarte kinderen “Ik wist al heel vroeg dat ik kinderboeken zou gaan schrijven. Ik zat op Curaçao op een nonnenschool en daar werd ik voor het eerst geconfronteerd met donkere kinderen, want die hadden wij toen helemaal niet in Nederland, in 1934. Ik was ongelofelijk nieuwsgierig en ik las veel, maar er was geen enkel boek over zwarte kinderen te vinden. En je ging aan zo'n kind ook niet vragen, “Zeg, is je grootvader nog slaaf geweest?” Want dat had ik wel eens bij de dienstmeisjes geprobeerd, maar die wilden daar niet over praten. Die wilden zelfs hun eigen taal niet spreken. Ze waren allemaal naar school geweest en het was een soort statussymbool om Nederlands te spreken. Mijn ouders hoefde ik niks te vragen, want die wisten ook niets van zwarte mensen af. Het idee kwam als een soort bliksemflits. Als er geen boeken over zwarte kinderen zijn, ga ík ze wel schrijven, bedacht ik. En van dat idee ben ik feitelijk nooit afgeweken. Maar noem het géén roeping! Het is gewoon ontstaan uit verontwaardiging.” “Eind 1938 gingen we terug naar Nederland. Mijn ouders gingen uit elkaar, scheiden kon niet vanwege het geloof. Ik bleef bij mijn vader. Nadat hij in de oorlog in krijgsgevangenschap was geraakt, woonde ik bij een toeziend voogd.” “Het tweede boek dat verscheen, Panadero pan (1947), is mijn eerste West-Indische boek. Geheel geschreven op mijn herinnering als dertienjarige. Eigenlijk voelde ik toen al dat ik mijn thema had gevonden. Ik zat natuurlijk steeds met een hoop vragen, maar bij wie kon ik te rade? Er was absoluut geen voorbeeld voor mij. Dat heeft in feite nog jaren geduurd.” De boten van Brakkeput “Halverwege de jaren vijftig schreef de Arbeiderspers een wedstrijd uit voor een kinderboek. Daar heb ik De boten van Brakkeput voor geschreven. Ik zag eindelijk een kans om eens iets heel anders te doen en misschien bij een andere uitgeverij terecht te komen. Maar ik kreeg het manuscript terug, met een briefje van Reinold Kuipers dat het helemaal geen kinderboek was en dat het slecht was. Daar zat ik. Ik liet het briefje lezen aan een goede vriend van mij, de letterontwerper Helmut Salden. Die heeft mij vervolgens geïntroduceerd bij Leopold. Daar wilden ze het graag uitgeven, maar ze zeiden wel dat ik met een dergelijk boek nooit geld zou verdienen of naam zou maken. Daar ging het me helemaal niet om. Ik wilde het gewoon publiceren.” “Eigenlijk zou over 1956 een boek van Annie Schmidt bekroond worden als beste kinderboek van het jaar. De eerste winnaar was An Rutgers, de tweede Cor Bruijn, en dus moest de derde wel Annie worden. Zo gaat dat met prijzen, niet? Maar in de jury dat jaar zat Hannie Wolf, hoofd uitleen jeugdboeken in Den Haag en die kwam met mijn boek. Ze zei tegen de jury: “De boten van Brakkeput moeten jullie lezen, dat is echt nieuw!” Toen zijn vier van de vijf juryleden omgegaan. En daarmee had ik die prijs. De boten van Brakkeput werd “beste kinderboek van het jaar 1956”. Padu is gek “Ik had natuurlijk een thema waarbij ik geen concurrentie had. Er was niemand die op mijn manier over zwarte kinderen schreef. Ondertussen was Padu is gek (1957) verschenen. Op het moment dat Leopold nog niet de definitieve beslissing had genomen over Brakkeput, belde mijn oude baas uit Assen op dat hij wel een boek van mij wilde uitgeven. Ik ben bij mijn moeder in Assen in huis gaan zitten en ik heb het verhaal in één keer opgeschreven, in acht dagen en nachten. Van 's ochtends tot 's ochtends vroeg. Met een fles brandewijn op tafel. Mijn moeder zei: “Ik vind het niet erg dat je drinkt, maar wil je het wel uit een glas doen?” Padu verscheen uiteindelijk ook bij Leopold.” “Vervolgens kreeg ik een opdracht van de Koopvaardij. Er moest een boek komen dat meer jongens naar de zeevaart zou trekken. Eerst wilden ze mij een Europese kustreis laten maken, maar ik wilde naar de Antillen om research te doen. Na wat heen en weer gepraat regelde ik dat ik daarheen kon. De Stichting voor Culturele Samenwerking tussen Nederland, Indonesië, Suriname en de Nederlandse Antillen (Sticusa) in Amsterdam regelde mijn daggeld, als tegenprestatie hield ik lezingen. En voor de Koopvaardij schreef ik Driemaal is scheepsrecht (1960). Maar eíndelijk kon ik onderzoek plegen, kon ik kijken of het allemaal wel klopte wat ik had opgeschreven. Ik was ondertussen drieëndertig, dus er zat al twintig jaar tussen mijn herinnering en het schrijven van die Antilliaanse boeken.” Gewoon een straatje “Op de Antillen heb ik een opzet gemaakt voor Gewoon een straatje (1959), de personages zijn allemaal geïnspireerd door bestaande kinderen. Tijdens de terugreis aan boord heb ik de verzamelde gegevens uitgewerkt. Als je die drie boeken in chronologische volgorde leest, Brakkeput, Padu en Een straatje, zie je dat ieder boek steeds een beetje Antilliaanser is geworden.”
Door redactie op woensdag 12 juli 2017
In de zomervakantie gaan weer veel mensen vanuit Nederland naar Curaçao. Op Curaçao zijn naast de traditionele keukens ook een groot aantal internationale keukens vertegenwoordigd zoals Chinees, Braziliaans, Thais, Italiaans en Argentijns. Is er ook een Nederlandse keuken en welke typische Nederlandse gerechten vind je op het eiland? Voor de inwendige mens wordt op Curaçao goed gezorgd. Wie op vakantie zin krijgt in Nederlandse producten en niet zelf wil koken kan dat in ruime mate doen op het eiland. Hier een kleine greep uit de ruime keus. Nederlandse snacks De vertrouwde Nederlandse snackbar met onder anderen frites, kroketten, frikadellen en bamihappen is ook Curaçao te vinden. Op Mambo Beach bij Aloha en Friethuis Caracasbaai op de Caracasbaaiweg zitten er twee vlak bij elkaar. De Hollandsche Snackbar vind je bij tankstation Vanddis. En langs de Weg naar Westpunt bij Daniel vind je bij Grote Berg de snackkar van Grote Berg Patat. Pannenkoeken Pannenkoeken vind je op diverse plekken. In de voormalige kloostertuin achter de kerk in Barber, naast de ingang van Hofi Pastor, ligt Klosterküche. Daar vind je zoete en hartige pannenkoeken met biologische ingrediënten uit eigen tuin. Maar ook Lekker en Zo uit Nederland heeft nu een vestiging op Curaçao. Deze ligt aan de Curaçao Beach Boulevard. Daar kun je genieten van pannenkoeken, wafels en andere lekkernijen. Stroopwafels Behalve bij Van den Tweel supermarkt op Jan Thiel en Zeelandia kun je ook op straat stroopwafels kopen. Voor Van den Tweel op Zeelandia staat een heuse stroopwafelkraam. Het is niet bekend of deze kraam het hele jaar staat, maar wie weet heb je geluk. Haring Ook voor de deur bij Van den Tweel supermarkt in Zeelandia vind je de haringkar van Piet en Annemiek. De Hollandse Nieuwe haring wordt elk jaar vanuit Nederland ingevlogen. De Hollandse Nieuwe staat voor haring die tussen half mei en juli is gevangen in de Noordzee/Noord Atlantische Oceaan en die geschikt is voor consumptie. Verder verkoopt het echtpaar ook kibbelingen. Nederlandse visgerechten Zin in vis uit de Noordzee? Dat kan ook op Curaçao bij Fishalicious. De eigenaar komt uit Urk en heeft behalve vis uit het Caribisch gebied ook vis uit Nederland. Fishalicious ligt in het centrum vlakbij het Avila Beach hotel. Mosselen Mosselen mogen niet ontbreken. Bij Restaurant Cristal te Pietermaai heb je de meeste kans om mosselen te eten. Want mosselen zijn er niet altijd. Ook kun je bij Cristal paling eten. Wil je eerst gaan zwemmen en dan mosselen eten? Dan moet je naar Kokomo Beach bij Vaerssenbaai als ze op het menu staan. Andere Nederlandse eetgelegenheden Een typisch Nederlands eetcafé is Bijna Thuis aan de Caracasbaaiweg. Daar kun je genieten van stamppotten, Hollandse asperges en gehaktballen. In het centrum bij het Wilhelminaplein tref je het Nederlands terras Plein Café Wilhelmina met 20 verschillende soorten bier. De gerechten zoals lekkerbek, zalm, kipfilet en biefstuk hebben allemaal namen van de leden van het Koninklijk huis.
Door redactie op woensdag 24 mei 2017
Feyenoord is voor het eerst sinds 1999 landskampioen (voetbal). De voetbalclub uit Rotterdam heeft over de hele wereld fans, ook op Curaçao. Een grote fan is Peter van Leeuwen. Peter heeft een lied aan zijn club en het vooral het legioen geschreven. Hieronder zijn verhaal dat op 1 mei is verschenen op www. defeijenoorder.nl. Al 22 jaar woont hij op Curaçao, al een half jaar heeft hij het lied op zak, maar nu hij op vakantie in Nederland is, is Peter van Leeuwen, apotheker en al zijn hele leven (61 jaar) Feyenoord fan, de studio ingedoken om het lied, “De Allermooiste Club”, te laten opnemen en uitbrengen. “Het is een lied voor het Legioen. De onvoorwaardelijke en eeuwige liefde voor hún club, de trots, de warmte, zoals ik dat zelf ook voel, dat zit erin”. Aan de melodie zal een mogelijk warme ontvangst niet liggen. Van Leeuwen gebruikte een van de bekendste liedjes van Creedence Clearwater Revival, “Have You Ever Seen The Rain”, uit 1970. “Een van mijn favoriete nummers en uit het jaar dat Feyenoord als eerste club de Europese en Wereldtitel won. Dat onbeschrijfelijke gevoel dat ik toen had, heb ik nog steeds. Ik vind Feyenoord de allermooiste club, met het mooiste stadion, het mooiste tenue, de mooiste supporters, en die heerlijke Rotterdamse mentaliteit. Tuurlijk moeten we kampioen worden, zoals we dat elk jaar willen, maar ook als we dat niet worden, verandert dat niets aan onze liefde voor de club. Die club zit in ons bloed en daar zijn we trots op”. Van Leeuwen was erbij toen de Europacup I op de lijnbaan in 1970 werd getoond. 6 jaar daarvoor was hij voor het eerst in die machtige Kuip geweest. Aan de hand van zijn vader zag hij ‘Feijenoord’ met 9-4 winnen van Ajax, de eeuwige rivaal. “Ja, ik heb de gouden jaren meegemaakt. En ik hoop dat die er weer aankomen. Het begin is er, want dit seizoen is toch een absoluut hoogtepunt”. Wat hem vooral deed besluiten een ode aan zijn club en het Legioen te schrijven was het gevoel dat de huidige selectie dit hele seizoen weer oproept bij de fans. “Deze selectie straalt weer van kracht en teamliefde. Er staan persoonlijkheden in het veld, mooie koppen, technisch begaafde spelers en af en toe met magistraal voetbal. Ze hebben alles voor elkaar over. Ik was erbij toen Manchester in de Kuip verslagen werd. De sfeer bracht mij terug naar de gouden jaren met Willem van Hanegem en Coen Moulijn. Ik gloeide van trots en om mij heen werd er geklapt en gehuild tegelijk. Dát doet Feyenoord met je, en deze selectie heeft een ongekende band met het publiek. Het zijn eerlijke harde werkers, maar ook begaafde voetballers, en echte Feyenoorders. Geen kapsones, gewoon blij dat ze voor dit mooie publiek mogen spelen”. Het lied zal vooral ook de oudere supporters aanspreken. Het lied loopt als een trein en verwijst ook naar de bekende Feyenoordliederen als “Hand in Hand Kameraden��� en “Niets is sterker dan dat ene woord”. “Ja, ik heb het een half jaar geleden geschreven en ik heb inspiratie geput uit die prachtige klassieke Feyenoord liedjes. Ik hoop dat dit ook een ‘klassieker’ wordt die tot in de eeuwigheid uit de stadionspeakers zal schallen met een Legioen dat uit volle en trotse borst meezingt. Ik heb vooral dat gevoel van liefde en trots geprobeerd weer te geven, en denk dat dat goed gelukt is. Ik hoop dat de fans dat ook vinden, daar doe ik het voor”. Van Leeuwen kwam vorige week in Nederland aan en ging meteen met zijn liedje op zoek naar iemand die het nummer zou kunnen opnemen. “Ik ging naar Radio Rijnmond en de dame aan de balie zei dat er een studio in de buurt was, Rocktown. De eigenaar daarvan, Ocki Klootwijk, was direct enthousiast en afgelopen dinsdag is het nummer in één dag opgenomen met professionele muzikanten. De sfeer in de studio was geweldig, en dat hoor je terug. Ocki heeft die sfeer magistraal in de groeven geslingerd. Een topprestatie die bij het lied past”. Van Leeuwen is overigens geen onbekende op Curaçao en in Nederland. Hij richtte in 2001 de Stichting Schoon Milieu Op Curaçao (SMOC) op. Met SMOC strijdt hij tegen de luchtvervuiling van de raffinaderij op het eiland. Naast met succes gevoerde rechtszaken verscheen hij in Nederland in tv-programma’s als Zembla en Brandpunt, en haalde hij ook regelmatig de Nederlandse grote dagbladen en radiostations. Hij is een bekende bij de ministers van Koninkrijksrelaties (nu Ronald Plasterk), bij Eerste en Tweede Kamerleden en had de eer om (voormalig) Koningin Beatrix, Prins Willem Alexander en Prinses Maxima te ontmoeten op Curaçao. In 2013 ontving Van Leeuwen een Koninklijke Onderscheiding. Ook in de muziekwereld heeft de apotheker zijn sporen nagelaten. “Muziek is mijn grote liefde, naast Feyenoord. Vanaf begin jaren zeventig is de Amerikaanse countryrock band Poco mijn grote liefde. Inmiddels kan ik de (ook voormalige) leden tot mijn vriendenkring rekenen. Ik was zelfs executive producer voor een soloalbum van de zanger/gitarist Paul Cotton. Ik heb zijn soloalbum ‘When The Coast Is Clear’ in 2004 uitgebracht op mijn label Seahorse Productions Curaçao. Ook met de oprichter van Poco, de legendarische Richie Furay (samen met Neil Young en Stephen Stills oprichter van Buffalo Springfield) is Van Leeuwen de studio in geweest. Op het album ‘Heartbeat of Love’ van Furay (2005) staat het hemelse ‘Kind Woman’, met Neil Young en Kenny Loggins als gasten. “Ja, dat zijn hoogtepunten in mijn leven. Muziek maakt je blij. De release van dit door mij geschreven Feyenoord lied is een nieuw hoogtepunt. Ik ben ontzettend trots en hoop dat het een nieuwe klassieke stadion hit wordt. Het heeft alles wat daar volgens mij voor nodig is”. Lied: DE ALLERMOOISTE CLUB Uit: www.defeijenoorder.nl
Door Carmine Palm op woensdag 10 mei 2017
De wereldwijde discussie fluoride in drinkwater ook op Curaçao In maart werd een motie aangenomen door de Staten die stelt dat de regering van Curaçao moet aandringen om onmiddellijk te stoppen met de toevoeging van fluoride aan het drinkwater. Dit omdat toch nog steeds ongeveer 95 procent van de bevolking gebitsproblemen heeft. Deze wereldwijde discussie speelt nog steeds op Curaçao. Fluor aan het drinkwater toevoegen: is dat goed of slecht? Moet Curaçao geen fluoride in het drinkwater toevoegen of juist meer fluoride toevoegen? Waar komt fluoride vandaan? Fluoride is een giftig industrieel afvalproduct dat vrijkomt bij het produceren van fosfaat meststoffen en aluminium. Een grote aluminiumproducent had een slim plan bedacht om de giftige afvalstof te gebruiken als toevoeging in drinkwater en voor tandpasta’s. Zo ontstond er een markt voor een afvalproduct, fluoride, en er kon ook nog geld verdient worden. Wanneer werd fluoride in het drinkwater toegevoegd? De fluoridering (toevoeging van fluoride in het drinkwater) van drinkwater is begonnen in de jaren 1930 en in 1946 aangedragen als de oplossing voor het voorkomen van tandbederf (cariës). In 1960 werd ook in Nederland drinkwaterfluoridering aangedragen als de oplossing van de ziekte cariës. Waar was fluoride goed voor? De testresultaten in Amerika genereerden een cariësreductie van 60%. Het gebruik van de juiste hoeveelheden fluoride helpt dus gaatjes in tanden en kiezen te voorkomen. De geringe hoeveelheid fluoride die van nature in het Nederlandse water zit, werd in 1960 kunstmatig verhoogd tot 1,2 ppm (parts per million) omdat ook in Nederland de resultaten vergelijkbaar waren met de onderzoeken in de Verenigde Staten. Het volksgezondheidsprobleem dat cariës heette kon niet langer wachten op een oplossing en zo werd het toevoegen van fluoride een feit. Dit leek een groot succes maar tegenwoordig heeft niemand het er meer over. Hoe kan dat? Ja hoe kan dat? De toenemende individualisering van de samenleving en het anders denken over collectieve gezondheidspreventie klonken ook door in het debat over de drinkwaterfluoridering. Men vond dat gebitsonderhoud een persoonlijke keuze was, die niet kon worden opgedrongen door de overheid. Vanwege dit groot maatschappelijk verzet is in vele landen, waaronder Nederland, besloten geen fluoride meer aan het drinkwater toe te voegen, vooral omdat de gebruikers dan geen keus zouden hebben. Is flouride schadelijk voor de gezondheid? Naast een positief effect op de hardheid van het tandglazuur heeft fluoride ook een aantal bewezen en (nog) onbewezen risico’s. Fluoride bleek schadelijk te zijn voor de botten, tanden, nieren en hersenen. Bijwerkingen kunnen zijn: zweertjes in de mond, buikpijn, huiduitslag, hoofdpijn, duizeligheid, concentratiestoornissen, depressies en aantasting van het zenuwstelsel. De Wereldgezondheidsorganisatie waarschuwde dat een dagelijks gebruik van 2,0 tot 8,0 milligram fluoride – een hoeveelheid die bij veelvuldig gebruik van fluoridetandpasta en gefluorideerd water gemakkelijk wordt bereikt – kan leiden tot fluorose van het skelet, een ernstige botziekte. Kunnen de tanden zonder fluoride? Fluoride zit nog steeds in tandpasta’s. Ook zijn er mineralen en vitaminen nodig voor sterke tanden. Zoals vitamine A, D en K2, de mineralen calcium, magnesium en fosfor en visvetzuren. Ook belangrijk: het goed verzorgen van je gebit. Naarmate de bevolking beter poetst, wordt het extra effect van waterfluoridering kleiner. De Wereldgezondheidsorganisatie stelt dat de tanden van mensen in landen waar fluoride aan het water wordt toegevoegd tegenwoordig niet sterker, steviger of beter zijn beschermd tegen gaatjes. Is alle drinkwater wereldwijd vrij van fluoride? In Nederland is al in 1973 via een arrest van de Hoge Raad besloten om geen fluoride aan drinkwater toe te voegen. Er zit van nature al een kleine hoeveelheid fluoride in drinkwater, dus had het niet veel zin om nog extra fluoride aan water toe te voegen. Ook België en Frankrijk voegen geen fluoride meer toe. Amerika, Canada, Australië, Nieuw Zeeland en Brazilië voegen wel fluoride toe aan hun drinkwater. En in het Koninkrijk der Nederlanden? Binnen het Koninkrijk der Nederlanden wordt alleen op Curaçao sinds 1962 fluoride aan het drinkwater toegevoegd. Op Aruba en St. Maarten wordt dit niet gedaan. En hoeveel fluoride zit in het drinkwater op Curaçao? Eerst zat er 1,5 ppm in het drinkwater en sinds 2012 zit er 0,5 ppm fluoride in het drinkwater. En wat is de volgende stap op Curaçao? Zoals gezegd hebben de Staten van Curaçao in maart besloten om helemaal geen fluoride toe te voegen aan het drinkwater. De reden dat nog steeds fluoride in het drinkwater zit is dat het effectief is tegen tandbederf op Curaçao. Een aardig deel van de bevolking leeft in armoede, veel mensen hebben slechte eetgewoontes en poetsen hun tanden slecht. Maar ook op Curaçao speelt het vraagstuk of je als overheid mag beslissen voor het volk dat zij fluoride tot zich moeten nemen. Daarom is besloten om de fluoride eruit te halen maar tot nu toe is het nog niet gebeurd. Zijn er nog andere maatregelen nodig op Curaçao? Het waterleidingsbedrijf op Curaçao kan de fluoride pas aanpassen als de wet aangepast wordt. En dat traject duurt maanden. Ook moet er een goed functionerende tandartsenbus komen, en moet een halfjaarlijkse controle bij de tandarts opgenomen worden in de basisverzekering ziektekosten. Daarnaast moeten er fluortabletten beschikbaar zijn voor mensen die dat nodig hebben ter bescherming van hun gebit. Bovendien moet de overheid een campagne beginnen om de bevolking bewust te maken van het belang van een goed verzorgd gebit. Hoe denk jij erover? De discussie over fluoride is op Curaçao, net zoals in de rest van de wereld, verdeeld in felle voor- en tegenstanders. Het mineraal fluoride zou nodig zijn voor een gezond gebit, maar in pure vorm is het ook een giftig industrieel afvalproduct. Het is dus de vraag of fluoride, zeker in hoge dosis, wel zo gezond is voor ons lichaam en onze gezondheid, en of dat opweegt tegen de zogezegd gunstige werking op onze tanden. Wat denk jij? Moet de nieuwe regering fluoride helemaal uit het drinkwater halen zoals in maart door de oude regering heeft voorgesteld? Of laat de nieuwe regering fluoride in het drinkwater? Je kunt je reactie hieronder plaatsen.
Door redactie op donderdag 4 mei 2017
De kiezers van Curaçao hebben op 28 april vooral strategisch gestemd. De kleine politieke partijen verloren of verdwenen terwijl de grote partijen wonnen. De boodschap van de kiezer is duidelijk: ga regeren. MP (Movementu Progresivo) van Marilyn Moses blijft op 1 zetel maar kreeg minder stemmen dan in oktober. KdNT (Korsou di Nos Tur) van Amparo dos Santos gaat van 3 naar 2 zetels en PS (Pueblo Soberano) van Jaime Cordoba verliest 1 zetel en houdt 1 zetel over. De PNP (Partido Nashonal di Pueblo) van Humphrey Davelaar verdwijnt ook uit de politiek omdat ruim de helft van de stemmen is meegenomen door oud-PNP-er Suzy Camelio Römer en haar nieuwe PIN (Partido Inovashon Nashonal). Zij krijgt 1 zetel. UKH (Un Korsou Hustu) van Omarya Leeflang verdwijnt uit de politiek. Winnaars PAR (Partido Alternativa Real) van Eugene Rhuggenaath kwam als grote winnaar uit de bus en ging van 4 naar 6 zetels. MAN van Hensly Koeiman werd tweede en ging van 4 naar 5 zetels. De MFK (Movementu Futuro Korsou) van Gerrit Schotte werd derde en ging ook van 4 naar 5 zetels. Nieuwe coalitie De coalitie zal waarschijnlijk gevormd gaan worden door PAR en MAN. De lijststrekker van PAR, Eugene Rhuggennaath, heeft altijd aangegeven niet met de MFK en andere kleinere populistische partijen in zee te gaan. Al vindt Schotte van de MFK dat zijn partij niet kan worden buitengesloten omdat ze 1 zetel meer hebben gekregen. Integer bestuur? Met de partijen PAR en MAN lijkt Curaçao te kiezen voor een integer bestuur. Is dat wel zo? Beide lijststrekkers hebben een betrouwbaar en schoon imago. Dat kan niet per se gezegd worden van hun partij. Rhuggenaath heeft in 2009 gebroken met de PAR omdat hij het niet eens was met de vriendjespolitiek. En Hensley Koeiman heeft een ‘schoon’ imago. Dat wil zeggen geen banden met de gokwereld en de maffia. Het is te hopen dat beide heren hun partijleden met voldoende overtuiging meekrijgen zodat Curaçao weer in rustig vaarwater komt. Als PAR en MAN betrouwbare personen kunnen voordragen die niet zullen overlopen, zou er met 11 zetels een zeer stabiele regering gevormd kunnen worden. PIN erbij verstandig? De coalitie van PAR en MAN heeft een krappe meerderheid van 11 zetels. Maar is het verstandig om deze uit te breiden met PIN? PIN is een jonge partij met een ervaren lijsttrekker. De rest van de jonge partijleden heeft deze ervaring niet. Zullen er eventuele overlopers in deze partij zijn? Gevaar Schotte Want het gevaar Schotte ligt altijd op de loer. Hij zal niet ophouden om de partijen te beïnvloeden. Hij zal zich met zijn MFK in de oppositie niet zomaar laten wegzetten. Hij zal er alles aan doen om uit de gevangenis te blijven en zijn macht in te zetten om zijn zaak te redden. Drug- en gokmaffia Maar ook de internationale drugs- en gokmaffia heeft in het verleden al laten zien de nodige invloed te hebben. En die zal niet schromen om politici bij alle partijen in te zetten om hun belangen te verdedigen. Ze kunnen een ontwrichtend effect op de Curaçaose politiek hebben. Met de verkiezingsuitslag komt er hopelijk een einde aan een periode van onrust op Curaçao, waar een deel van de politiek is verweven met de drug- en gokmaffia. Die probeert met het omkopen van politici en particuliere giften invloed te kopen. Een stabiel Curaçao Schotte heeft nog altijd de steun van bijna een vijfde van de Curaçaose kiezers, vooral uit de zeer arme wijken van Curaçao. Die houden zich niet bezig met grote politieke vraagstukken, maar met praktische oplossingen voor hun persoonlijke problemen. Kunnen ze bijvoorbeeld vandaag eten, kunnen de kinderen naar school en kunnen ze weer aangesloten worden op de waterleiding? Het is nu vooral aan nieuwe coalitie om door economisch herstel de positie van deze onderlaag te verbeteren. Daar wordt héél Curaçao stabieler van.
Door redactie op dinsdag 25 april 2017
Op 28 april gaat de bevolking van Curaçao weer naar de stembus. Amper zeven maanden na de laatste verkiezingen. Sinds die tijd wordt er niet meer geregeerd op Curaçao en vliegen de politieke partijen elkaar in de haren. Wat moet er gebeuren zodat Curaçao een stabiele coalitie krijgt die eindelijk gaat regeren? Op 5 oktober waren er Statenverkiezingen. De totstandkoming van het kabinet duurde 2,5 maand en op 23 december werd het kabinet Koeiman beëdigd. Na 50 dagen, op 12 februari, viel het kabinet al, nadat twee parlementsleden hun steun introkken en de regering niet meer op een meerderheid in de Staten kon rekenen. Op 24 maart werd het kabinet Koeiman opgevolgd door het kabinet Pisas. Ongekend en schaamteloos Curaçao kent dus sinds begin 2017 al twee kabinetten. Wat er allemaal niet is gebeurd. Je denkt: erger kan dit niet worden, maar de afgelopen maanden waren ongekend en schaamteloos. Het leugenachtige populisme heeft haar intrede gedaan op Curaçao en wordt beoefend door het kabinet Pisas. Het heeft de politieke omgangsnormen verhard en het dieptepunt was de klap die tijdens een Statenvergadering werd uitgedeeld. Politici liegen zonder blikken of blozen en komen met onuitvoerbare plannen. Ze proberen zelfs de verkiezingen tegen te houden. Curaçao heeft daarvoor een aanwijzing gekregen van de Rijksministerraad. Geen politieke ideologie Vroeger hadden politieke partijen nog een beperkte ideologie. Nu ontbreekt die ideologie volledig. Daardoor wisselen de volksvertegenwoordigers gemakkelijk van partij of ze beginnen voor zichzelf. Men kijkt alleen naar eigen belang, salaris en pensioen. Immers het salaris van een parlementslid is riant. In een bestel met 21 zetels kan het onmiddellijk de val van de regering betekenen. Geen interesse in de waarheid Niet alleen de politici wisselen makkelijk van partij maar ook een groot deel van de kiezers doet dit. En een deel van de kiezers is niet geïnteresseerd in de waarheid. Ook hier geldt het eigen belang. Politici die de arme wijken intrekken en voedsel uitdelen doen het goed. Politieke partijen, kijk naar jezelf Om toch een keer een stabiele regering te vormen moeten politieke partijen eens goed naar zichzelf kijken en naar de personen die zich kandidaat stellen. Ze moeten er proberen achter te komen wat de drijfveren zijn van deze kandidaten. Hebben ze geen verborgen agenda? Maar ja, de partijtop moet dit wel willen en kunnen. Het zal een hele klus zijn maar het moet daar beginnen. Echt communiceren Ook moet je als partij een ideologie hebben en een lijsttrekker benoemen die de boodschap van je partij kan overbrengen. Die werkelijk communiceert en geen slap verhaal houdt. Werkelijk communiceren doe je door de (arme) wijken in te trekken. Maak contact met de kiezer en doe iets voor hen. Niet alleen tijdens de verkiezingscampagne. Dat levert alleen maar absurde beloftes op die niet na te komen zijn. Maar door je beloftes na te komen tijdens een regeerperiode krijg je ook kiezers die weer in de politiek gaan geloven.
Door redactie op woensdag 1 maart 2017
Het carnavalsfeest is weer voorbij en de tijd van vasten en bezinning breekt aan. Hopelijk ook voor de politiek op Curaçao. De klap die MFK- Statenlid Jacinta Constancia uitdeelde dreunt nog na in de Curaçaose samenleving. Hier zijn geen woorden voor. Behalve een kwatrijn van Cola Debrot (1902-1981). Droevig eiland droevig volk, dichtte Cola Debrot over Curaçao, eind jaren zestig vorige eeuw, toen de opstand op 30 mei uitbrak en Willemstad afbrandde. Droevig eiland zonder tolk. Helaas geldt dit nog steeds voor het politieke klimaat waarin bedreiging en intimidatie niet worden geschuwd.   Droevig eiland droevig volk droevig eiland in de kolk van de maalstroom van de maalstroom droevig eiland zonder tolk (Curaçao, december 1969)
Door redactie op zondag 18 december 2016
De redactie van baat013.nl neemt een winterbreak. Wij zijn woensdag 1 februari 2017 terug met nieuwe artikels op onze site. Op onze Facebook-pagina beraad antillianen arubanen tilburg kunt u ons blijven volgen en onder andere genieten van onze jaarlijkse “Ambiënte di fin di aňa". De redactie wenst u, uw familie en uw vrienden fijne eindejaarsfeestdagen en vooral veel geluk, kracht, wijsheid en gezondheid in 2017.
Door Carmine Palm op woensdag 16 november 2016
De regering van het Nederlandse deel van Sint Maarten is kwaad op de Franse autoriteiten van het Franse deel van Sint Maarten. De Franse prefect claimt dat het dorpje Oyster Pond tot het Franse deel behoort en niet tot het Nederlandse deel. Hoe komt het dat het eiland in een Franse en een Nederlandse helft is verdeeld? Aanleiding van het conflict was het feit dat eind oktober de Franse politie een restaurant in het grensplaatsje Oyster Pond binnen viel. Het restaurant betaalde volgens de Fransen geen belasting en zou ook geen vergunning hebben voor een geplande verbouwing. Maar de eigenaar betaalde belasting in het Nederlands deel en kreeg via de Nederlandse autoriteiten ook een bouwvergunning. Na de inval hebben de Fransen ook de toegangsweg naar een watersportpark en het restaurant gebarricadeerd. Sint Maarten of Saint Martin Het hele eiland heet in het Nederlands Sint Maarten, maar wordt internationaal aangeduid als Saint Martin (of St. Martin) en is opgedeeld in twee delen. De noordelijke helft is een overzeese gemeenschap van Frankrijk met beperkte autonomie en wordt bestuurd door een Franse prefect. De zuidelijke helft van het eiland is een autonoom land binnen het Koninkrijk der Nederlanden. Altijd grensgeschillen De verdeling van Sint Maarten is in het jaar 1648 in het Verdrag van Concordia gegoten. Dit verdrag werd herhaaldelijk geschonden. Ruim 150 jaar waren er grensgeschillen, maar in 1817 kwam uiteindelijk een einde aan de onderlinge conflicten en werden de huidige grenzen vastgesteld en was de tweedeling een feit. Sint Maarten is een bijzonder eiland. Het is de enige plek ter wereld waar Frankrijk en Nederland aan elkaar grenzen. Geen originele exemplaren De originele exemplaren van het verdrag zijn niet meer in de archieven terug te vinden. Wel bestaan er nog achttiende-eeuwse afschriften. De tekst is afgedrukt in het standaardwerk van J.B. de Tettre (Histoire général des Antilles habitées par les François). In 1839 is er een frisse versie van het akkoord gemaakt. Het was een kleine modernisering: de basis (‘le fond’) bleef hetzelfde. Achteraf maakt het ook niet zoveel uit. Het is nooit bekrachtigd, zodat het Verdrag van Concordia nog steeds van kracht is. Verschillen tussen de twee delen De totale oppervlakte van het eiland bedraagt 87 km². De Fransen hebben met 53 vierkante kilometer het grootste deel van het eiland. Het Nederlands gedeelte heeft Nederlands als officiële taal, het Franse gedeelte heeft Frans als officiële taal. De voertaal op het hele eiland is Engels, doordat de bevolking grotendeels afstamt van Engelstalige slaven. Tussen de delen is er gewoon vrij verkeer. De grens door een voettocht bepaald Maar hoe is de grens op het eiland bepaald? Daarover doen veel verhalen de ronde. In een van de verhalen worden een Fransman en een Nederlander in Oyster Pond met de ruggen tegen elkaar gezet. Ze beloven langs de kust te lopen en zo werd grens getrokken. Het Franse deel zou iets groter uitgevallen zijn dan het Nederlandse, omdat de Hollander bevangen zou zijn geweest door de hitte. Strompelend, met een tong als leer, geblakerd en gezandstraald, leverde hij vierkante kilometers in bij de Fransen. De tweede legende verschilt niet veel van de eerste. Ook hier worden de Fransman en Nederlander met de ruggen tegen elkaar gezet. De Hollander begint op het afgesproken sein braaf langs de kust te lopen. Zijn Franse opponent neigt ertoe hetzelfde te doen, maar de rum speelt hem parten. In zijn dronken brein doemt een lumineus idee op. Hij gaat niet langs de stranden, maar hij steekt het eiland over. Oyster Pond Het dorpje Oyster Pond was dus 350 jaar geleden het beginpunt voor de legendarische loopwedstrijd waarbij een Fransman en een Nederlander in tegengestelde richtingen startten voor de eilandverdeling. Oyster Pond ligt aan de oostkant van Sint Maarten en op de grens van het Franse en Nederlandse deel van Sint Maarten. De Nederlands-Franse grens loopt direct door het dorp. Zo kun je de twee landen terugvinden in het hotelcomplex "Captain Oliver's": de hotelkamers zijn op Frans grondgebied, maar het restaurant en de dokken liggen achter de onzichtbare grens in Nederlands water. De grens word nog steeds betwist Maar de grens bij Oyster Pond wordt nog altijd betwist. In 2013 tijdens een werkbezoek van de Minister van Buitenlandse Zaken, Frans Timmermans, sprak hij nog met ambtenaren van het Franse gedeelte over Oyster Pond. In een vierlandenoverleg tussen Saint Martin, Frankrijk, Sint Maarten en Nederland is voorlopig afgesproken de huidige situatie te laten voor wat die is. Oyster Pond valt daarmee onder Sint Maarten en niet onder Saint Martin. Maar de Fransen nemen daar geen genoegen mee. Wellicht gedreven door de enorme economische ontwikkelingen op dit moment binnen dit gebied.